آرای ابو باکیر ابن الرابی در مورد سیر حدیث در زمینه دستورات ترمیدی به الایللوس السعیر در عریزاتول احویز
| عنوان | آرای ابو باکیر ابن الرابی در مورد سیر حدیث در زمینه دستورات ترمیدی به الایللوس السعیر در عریزاتول احویز |
|---|---|
| نویسنده | عایشه اسرا شاهیار |
| محل انتشار | ریاست امور مذهبی - ریاست امور مذهبی |
| موضوع | مجله علمی دیانت، 2022-06، ج58 (2)، ص623-656 |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,tur |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه لیتیر |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 1300-8498, DOI: 10.61304/did.1107886 |
| شماره ثبت | cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_2d875122da0d4f52a02c525aa9598db4 |
| محل کتابخانه | دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | «الایللوس صغیر»، آخرین قسمت الکامی ترمذی، از نخستین آثاری است که در آن موضوعات روش حدیثی نوشته شده است. در آخرین باب اثر ابوبکر ابن عربی به نام «عریزه الاحوزی» که اولین و کامل ترین شرح بر کامی است، به نظر می رسد که ارتباط بخشی که وی در شش فصل درباره برخی از مسائل روایی حدیثی با «الائل» نوشته است، غالباً مورد توجه قرار نگرفته است. اما این بخش، طبقه بندی «الایللوس صغیر» و اضافات و اضافات مفسر به بخش مربوطه است. از سوی دیگر، بخش مربوطه از آن جهت حائز اهمیت است که توسط یک محقق حدیث که بین دوره متقدمون و متهرون در علم حدیث می زیسته و فقیه و مفسر نیز بوده، نوشته شده است. از برخی جهات دارای ویژگی های دوره موتکدیمون و در برخی جهات به ترکیبات دوره موتههیرون شباهت دارد. در این بخش، تلاش ابن عربی برای استناد به روش حدیثی تا حد امکان بر آیات و روایات قابل توجه است. مشاهده می شود که مؤلف در مواقع لزوم از آثار روشی فقهی بهره برده و رویکردهای بدیعی داشته که به آثار روشی حدیثی متأخر وی منتقل نشده است. با همه این جهات، این بخش از عریضه الاهویزی در باب روش حدیثی، از جهت آشکار ساختن مرحله ای که علم روش حدیث در قرن ششم هجری به آن دست یافته، ارزشمند است. |
| Detaylı Başlık | ÂRİZATÜ’L-AHVEZÎ’DE TİRMİZÎ’NİN EL-İLELÜ’S-SAĞÎR’İNE TALİKÂTI KAPSAMINDA EBÛ BEKİR İBNÜ’LARABÎ’NİN HADİS USÛLÜNE DAİR GÖRÜŞLERİ |
