دیدگاه نویسندگان عثمانی در مورد زبان های محلی، از علما تا مونو وره (نمونه کردی)
| عنوان | دیدگاه نویسندگان عثمانی در مورد زبان های محلی، از علما تا مونو وره (نمونه کردی) |
|---|---|
| نویسنده | ارسلان، مسعود |
| محل انتشار | دانشگاه ماردین آرتوکلو - دانشگاه ماردین آرتوکلو |
| موضوع | مقدمه، 11-2024، ج15 (2)، ص250-277 |
| نوع | kitap |
| زبان | ara,eng |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه لیتیر |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 1309-6087, DOI: 10.19059/mukaddime.1500155 |
| شماره ثبت | cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_00128222631f476b9ac437b37b217747 |
| محل کتابخانه | دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | در این پژوهش علما و روشنفکران دو نوع روشنفکری هستند که نمایانگر عصر کلاسیک عثمانی و روند مدرنیزاسیون پس از تنظیم هستند. این دو نوع نیز بیانگر ذهنیت دوره خود، دیدگاه آنها به رویدادها و تخیل عثمانی است. طبیعتاً بین این دو نوع روشنفکر می توان اختلاف و تعارض وجود داشته باشد. این وضعیت در بسیاری از مسائل خود را نشان می دهد. در این پژوهش، زبانهای محلی، بهویژه زبان کردی را در مرکز این تفاوت فکری و دیدگاهی قرار میدهیم: دیدگاه علما را که در دوره کلاسیک امپراتوری عثمانی به سبک سنتی آموزش دیدهاند، و روشنفکرانی که در دوره مدرن به سبک غربی تحصیل کردهاند، در مورد زبانهای محلی که در امپراتوری کُرد به مردم صحبت میشود، بررسی میکنیم. این دو گروه تحصیل کرده، کردها و زبان کردی را در کجای وضعیت کنونی و برنامه ریزی های آتی امپراتوری عثمانی قرار دادند؟ ما به دنبال پاسخی برای سوال خواهیم بود. ما با مثال هایی بررسی خواهیم کرد که چگونه چندزبانگی، که یک پدیده معمولی در فضای امپراتوری در دوران کلاسیک عثمانی بود، در دوره پس از تنظیم به یک «مسئله» قابل حل تبدیل شد. در این زمینه شخصیت هایی مانند Gelibolulu Âli، Evliya Çelebi، Namık Kemal، Şemseddin Sâmi، Babanzade İsmail Hakkı، Said-i Meşhûr، Abdullah Cevdet، Ziya Gökalp و همچنین روزنامه Kurd Teavün و Terakki منتشر شده در استانبول، روزنامه Rojî Kurdnmag منتشر می شوند. منابع اصلی تحقیقاتی ما خواهد بود. |
| Detaylı Başlık | Ulemadan Münevvere Osmanlı Müelliflerinin Yerel Dillere Bakışı (Kürtçe Örneği) |
