نویسنده
AKDEMİR-SÜLEYMAN، Betül، Shimşek، Ahmet
محل انتشار
انتشارات دانشگاه ماردین آرتوکلو -
انتشارات دانشگاه ماردین آرتوکلو
موضوع
Artuklu Akademi, 2020-12, Vol.7 (2), p.363-388
نوع
كتاب
زبان
ara,eng,tur
دیجیتال
بله
نسخه خطی
خیر
کتابخانه
کتابخانه لیتیر
شناسه دارایی کتابخانه
ISSN: 2148-3264, EISSN: 2148-3264, EISSN: 2687-427X, DOI: 10.34247/artukluakademi.797570
شماره ثبت
cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_f783bd8118314fc5a880c7355ebc82f5
محل کتابخانه
دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد
یادداشتها
تقریباً در تمام تجربیات تاریخی، با وجود شرایط مختلف، گروهی توصیف میکنند که حقیقت، مطلق، باطل، واقعی، هستی یا خدا را بدون واسطه تجربه کردهاند و از طریق این تجربیات به معرفت حقیقی رسیدهاند. این تجربیات در دوره جدید توجه بسیاری از فیلسوفان و متکلمان به ویژه ویلیام جیمز را به خود جلب کرده است و نظریه های بسیاری در تبیین تجربه عرفانی در چارچوب بحث های فلسفی و کلامی موجود ایجاد شده است. در این میان، مهمترین انتقاد به این واقعیت که تجربه عرفانی تجربهای ناب، مستقیم و جهانی از وحدت است، ادعای رویکرد زمینهای است که تجربه عرفانی تجربهای است که از طریق زمینهای که در آن پدید میآید ساختار یافته و بر این اساس معنا مییابد. کسانی که از این زمینهگرایی دفاع میکنند، بهویژه استیون تی کاتز، سعی میکنند رابطه تجربه عرفانی را با زمینه نشان دهند، از دخالت عارف در یک سنت دینی یا عرفانی قبل از تجربهاش تا تفسیر او از تجربه با توجه به بافتی که پس از تجربه به آن وابسته است، بر اساس ساخت تجربه کانت و درک ویتگنشتاین از بازی زبانی. در این مقاله که دومین پژوهش از دو پژوهشی است که با هدف معرفی رویکرد زمینهگرایانه انجام میشود، ابتدا بحث میشود که چگونه بر اساس زمینهگرایی، زبان مورد استفاده قبل از تجربه، غرضورزی آگاهی در طول تجربه و زبانی که برای بیان تجربه پس از تجربه عرفانی استفاده میشود، واسطه ساختار تجربه میشود و سپس پلورالیسم عرفانی حاصل از این نتیجهگیری معنادار از تجربه خود میشود. بنابراین، چارچوب اساسی زمینهگرایی که در میان تبیینهای موجود تجربه عرفانی برجسته است، روشن میشود.
Detaylı Başlık
Mistisizmin Bağlamsalcı Okuması II: Mistik Tecrübe Bağlam İlişkisi
