کتیبه های کوفی تزئین شده در ساختمان های ساخته شده در قرن آخر عصر عثمانی

عنوان کتیبه های کوفی تزئین شده در ساختمان های ساخته شده در قرن آخر عصر عثمانی
نویسنده GÖKTEPE، Erdem
محل انتشار ریاست امور مذهبی - ریاست امور مذهبی
موضوع مجله علمی دیانت، 12-1392، ج59 (4)، ص1451-1482
نوع kitap
زبان ara,eng
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه: کتابخانه لیتیر
شناسه دارایی کتابخانه ISSN: 1300-8498, DOI: 10.61304/did.1353871
شماره ثبت cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_092e12afcea640558232b25181c790d3
محل کتابخانه دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد
یادداشت‌ها خط کوفی تزئین شده با آثار معماری و نوشتاری سلجوقیان در آناتولی ظاهر شد. در حالی که مشاهده می شد که خط کوفی تزئین شده به عنوان عنصری زینتی در بسیاری از سازه های معماری در زمان تأسیس و توسعه امپراتوری عثمانی استفاده می شد، استفاده از آن در زمینه معماری به تدریج در قرن شانزدهم کاهش یافت. با خط محراب مسجد Kağıthane Sadabad که در سال 1863 تکمیل شد، استفاده از خط کوفی تزئین شده پس از سه قرن دوباره در معماری عثمانی دیده شد. ابوزیه محمد توفیق بیگ در پایان قرن نوزدهم مطالعات زیادی با خط کوفی تزئین شده در زمینه های مختلف انجام داد و بدین ترتیب پیشگام گسترش خط کوفی تزئین شده بود که برای سه قرن در آخرین دوره امپراتوری عثمانی رها شده بود. مشاهده می شود که استفاده از خط کوفی تزئین شده در بسیاری از سازه های معماری عثمانی ساخته شده در آخرین دوره امپراتوری عثمانی ترجیح داده شده است. مخصوصا سلطان دوم. اشاره می‌کند که شیوه‌های تزیین شده خط کوفی در مؤسسات رسمی در معماری عثمانی در دوره عبدالحمید، آگاهانه توسط اداره دولتی ترجیح داده می‌شد، زیرا رویکردی متفاوت و بدیع در راستای هدف مدرن‌سازی کشور و ساختن هویتی جدید بود. خط کوفی زینتی با معماری سلجوقی در آناتولی ظاهر شد. در حالی که خط کوفی تزیین شده به عنوان یک عنصر تزئینی در بسیاری از سازه های معماری در طول دوره توسعه دولت عثمانی استفاده می شد، استفاده از خط کوفی تزئین شده از قرن شانزدهم به تدریج کاهش یافت. خط کوفی زینتی پس از سه قرن با محراب نویسی مسجد کاغیثانه سدآباد در سال 1863 دوباره در معماری عثمانی دیده شد. در پایان قرن نوزدهم، ابوزیا محمد توفیک بیگ شروع به استفاده از خط کوفی زینتی در زمینه‌های مختلف از جمله معماری، تزیینات و منسوجات کرد. خط کوفی زینتی که به مدت سه قرن متروک شد. در بسیاری از بناهای دوره عثمانی، معروف به اولین نهضت معماری ملی، بین پایان قرن نوزدهم تا آغاز قرن بیستم، مشاهده می‌شود که خط کوفی تزیین شده در داخل ساختمان‌ها و روی صفحات مؤسسات ترجیح داده شده است. به‌ویژه معماری عثمانی دوره عبدالحمید دوم نشان می‌دهد که اداره دولتی آگاهانه نوشتار کوفی زینتی را به‌عنوان دیدگاهی متفاوت و بدیع در راستای اهداف خود برای مدرن‌سازی کشور و ساختن هویت جدید ترجیح می‌دهد.
Detaylı Başlık Osmanlı Döneminin Son Yüzyılında İmar Edilen Yapılardaki Tezyini Kûfî Yazılar
مشاهده در منبع کتابخانه لیتیر کتابخانه لیتیر - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
کتابخانه لیتیر - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی کتابخانه لیتیر

کتیبه های کوفی تزئین شده در ساختمان های ساخته شده در قرن آخر عصر عثمانی

نویسنده GÖKTEPE، Erdem
محل انتشار ریاست امور مذهبی - ریاست امور مذهبی
موضوع مجله علمی دیانت، 12-1392، ج59 (4)، ص1451-1482
نوع kitap
زبان ara,eng
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه کتابخانه لیتیر
شناسه دارایی کتابخانه ISSN: 1300-8498, DOI: 10.61304/did.1353871
شماره ثبت cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_092e12afcea640558232b25181c790d3
محل کتابخانه دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد
یادداشت‌ها خط کوفی تزئین شده با آثار معماری و نوشتاری سلجوقیان در آناتولی ظاهر شد. در حالی که مشاهده می شد که خط کوفی تزئین شده به عنوان عنصری زینتی در بسیاری از سازه های معماری در زمان تأسیس و توسعه امپراتوری عثمانی استفاده می شد، استفاده از آن در زمینه معماری به تدریج در قرن شانزدهم کاهش یافت. با خط محراب مسجد Kağıthane Sadabad که در سال 1863 تکمیل شد، استفاده از خط کوفی تزئین شده پس از سه قرن دوباره در معماری عثمانی دیده شد. ابوزیه محمد توفیق بیگ در پایان قرن نوزدهم مطالعات زیادی با خط کوفی تزئین شده در زمینه های مختلف انجام داد و بدین ترتیب پیشگام گسترش خط کوفی تزئین شده بود که برای سه قرن در آخرین دوره امپراتوری عثمانی رها شده بود. مشاهده می شود که استفاده از خط کوفی تزئین شده در بسیاری از سازه های معماری عثمانی ساخته شده در آخرین دوره امپراتوری عثمانی ترجیح داده شده است. مخصوصا سلطان دوم. اشاره می‌کند که شیوه‌های تزیین شده خط کوفی در مؤسسات رسمی در معماری عثمانی در دوره عبدالحمید، آگاهانه توسط اداره دولتی ترجیح داده می‌شد، زیرا رویکردی متفاوت و بدیع در راستای هدف مدرن‌سازی کشور و ساختن هویتی جدید بود. خط کوفی زینتی با معماری سلجوقی در آناتولی ظاهر شد. در حالی که خط کوفی تزیین شده به عنوان یک عنصر تزئینی در بسیاری از سازه های معماری در طول دوره توسعه دولت عثمانی استفاده می شد، استفاده از خط کوفی تزئین شده از قرن شانزدهم به تدریج کاهش یافت. خط کوفی زینتی پس از سه قرن با محراب نویسی مسجد کاغیثانه سدآباد در سال 1863 دوباره در معماری عثمانی دیده شد. در پایان قرن نوزدهم، ابوزیا محمد توفیک بیگ شروع به استفاده از خط کوفی زینتی در زمینه‌های مختلف از جمله معماری، تزیینات و منسوجات کرد. خط کوفی زینتی که به مدت سه قرن متروک شد. در بسیاری از بناهای دوره عثمانی، معروف به اولین نهضت معماری ملی، بین پایان قرن نوزدهم تا آغاز قرن بیستم، مشاهده می‌شود که خط کوفی تزیین شده در داخل ساختمان‌ها و روی صفحات مؤسسات ترجیح داده شده است. به‌ویژه معماری عثمانی دوره عبدالحمید دوم نشان می‌دهد که اداره دولتی آگاهانه نوشتار کوفی زینتی را به‌عنوان دیدگاهی متفاوت و بدیع در راستای اهداف خود برای مدرن‌سازی کشور و ساختن هویت جدید ترجیح می‌دهد.
Detaylı Başlık Osmanlı Döneminin Son Yüzyılında İmar Edilen Yapılardaki Tezyini Kûfî Yazılar
کتابخانه لیتیر - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
کتابخانه لیتیر شما در حال هدایت مجدد هستید...

لطفاً صبر کنید