آموزش صوفیانه و سنت نامه به عنوان رویکردی متفاوت برای آموزش از راه دور
| عنوان | آموزش صوفیانه و سنت نامه به عنوان رویکردی متفاوت برای آموزش از راه دور |
|---|---|
| نویسنده | بویراز، ادیبه، بویراز، اکرم زاهد |
| محل انتشار | دانشگاه فیرات - دانشگاه فیرات |
| موضوع | مجله Fırat Faculty of Theology, 2023-2012, Vol.28 (2), p.167-181 |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,tur |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه لیتیر |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 1304-639X, DOI: 10.58568/firatilahiyat.1362295 |
| شماره ثبت | cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_182d946be08c403288a3819764e75cfb |
| محل کتابخانه | دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | اگرچه تعلیم و تربیت به معنای تکامل یا دگرگونی است، اما هر فردی بین اولین نفس و آخرین نفس موضوع آموزش است. رابطه فرد با اشیای هستی، همراه با منحصر به فرد بودن او، موضوع آموزش در سطح زمان-مکان را تشکیل می دهد. رابطه فرد با خود و محیطش می تواند با آموزش همراه باشد. از آنجایی که تعلیم و تربیت صوفیانه ساختاری انضباطی را اتخاذ می کند که هدف آن این است که فرد ابتدا خود را بشناسد، فرد در خودشناسی نزد پروردگارش و از عناصر آموزشی پیرامون خود، دانش کسب می کند. فرد با رعایت اصل کسب اطلاعات از نزدیک ترین افراد، از اعضای خانواده و بر اساس اعتماد، فعالیت آموزشی را به دست می آورد. مؤسسات دولتی که برنامه های آموزشی را اجرا می کنند نیز ساختارهای دیگری بوده اند که فرد را تغذیه می کنند. با توجه به ماهیت آموزش، شیوه های متفاوتی در طول زمان پدید آمده است. در واقع رابطه یادگیرنده و معلم مانعی برای وحدت مکانی و زمانی در مسیر زندگی ایجاد کرده و در نتیجه این وضعیت مفهوم آموزش از راه دور به وجود آمده است. در حالی که سنت مکتوبات مورد استفاده در تعلیم و تربیت صوفیانه، که روشی از آموزش از راه دور است، قرنهاست که مورد استفاده قرار میگیرد، دنیای مدرن تنها در قرن هجدهم و دوباره از طریق مکاتبه با این مفهوم به عنوان یک روش آموزشی آشنا شد. مفهوم آموزش از راه دور که با فناوری های اطلاعاتی امروزی ظاهر بسیار جدیدتری پیدا کرده است، در نهایت به حمایت از ارتباط مردم با اطلاعات ادامه خواهد داد. در این پژوهش سعی شده است تا نقاط مشترک، ویژگیها و سهم آموزش از راه دور، یکی از شیوههای آموزشی در روند تاریخی، و سنت مکتوبات که یکی از روشهای تعلیم و تربیت صوفیانه است، در تربیت بشناسیم. فردی شدن آموزش و پرورش با در نظر گرفتن ویژگی های فردی هر دانش آموز که کانون تربیت را تشکیل می دهد، یکی از عناصر ضروری تربیت صوفیانه است. مرشد که دانش آموز خود را از نزدیک در طول تحصیل می شناسد، نقاط قوت و ضعف، ساختار شخصیت و پتانسیل دانش آموز خود را می بیند که با آموزش می تواند آن ها را به حداکثر برساند. اجرای آموزش به صورت فردی فرصتی را برای ارتقای دستاوردها در آموزش از راه دور، مانند آموزش صوفیانه، فراهم می کند. اتخاذ اصل تدريجي در برنامه ها و فرايندهاي تربيتي از ديگر مباني است كه تربيت صوفيانه بر آن استوار است. بر اساس این اصل، آموزش ساختاری تدریجی دارد و این ساختار را می توان لایه های متعددی تصور کرد که اساس یکدیگر را تشکیل می دهند. در سفر اختلاط نظام آموزشی و رسیدن به فرم ایده آل در طول قرن ها، نظام های آموزش از راه دور نیز توانسته اند در راستای این اصل جا برای عمل پیدا کنند. از سوی دیگر، وقتی به یکی دیگر از ویژگی های تربیت صوفیانه نگاه می کنیم، با چارچوبی ساختارمند در تعلیم و تربیت با مرزهای از پیش تعیین شده مواجه می شویم. فرآیندهایی که در آن اهداف، محدودیتها، انتظارات و دستاوردها در آموزش و پرورش ساختار مییابند و انتظار میرود فعالیتها در یک برنامه خاص انجام شوند، برای آموزش از راه دور نیز قابل پیشبینی هستند. مشاهده می شود که رابطه معلم و شاگرد در تربیت صوفیانه به دور از ساختار رسمی و حاوی گرمای تربیتی است که در سال های اول تحصیل در خانواده صورت می گیرد. با توجه به اهمیت سال های اول تحصیل از نظر اثرگذاری و ماندگاری، کاملاً قابل توجه است که با بازگشت به این ساختار ذهنی در تعلیم و تربیت، این اصل در بسترهای تربیت صوفیانه که می توان آن را روشی نبوی نیز به شمار آورد، جان گرفت. امروزه پیکربندی افراد در زمینه های مورد نیاز از طریق آموزش از راه دور آسان شده است و فرآیندهای آموزشی که در گذشته الزاماً از طریق مکاتبه برای سلامت و بقای تربیت صوفیانه انجام می شد، دیگر یک ضرورت نیست، بلکه به یک انتخاب یا جایگزین تبدیل شده است. در این پژوهش سعی شده است تا جنبهها و وجوه مشترک تربیت صوفیانه و سنت مکاتبهای که روشی نبوی است، همراه با ویژگیهای تربیت صوفیانه، به آموزش از راه دور کمک کرده و سرمشق باشد. در این پژوهش، ابتدا سنت مکتوبات به عنوان یک روش تعلیم و تربیت صوفیانه از منظر تاریخی و آموزشی مورد بررسی قرار گرفت و سپس آموزش از راه دور که از مزایای نظام آموزشی نوین تلقی می شود، از منظر مفهومی و تاریخی مورد ارزیابی قرار گرفت. در بخش آخر پژوهش، سعی شده است وجه مشترک سنت مکتوبات و شیوه آموزش از راه دور در تعلیم صوفیانه بر اساس روش های تربیت صوفیانه آشکار شود. اگرچه تعلیم و تربیت به معنای تکامل یا دگرگونی است، اما هر فردی از اولین دم تا آخرین نفس موضوع آموزش است. رابطه فرد با اشیای هستی، همراه با منحصر به فرد بودن او، موضوع آموزش در سطح زمان-مکان را تشکیل می دهد. رابطه فرد با خود و محیطش می تواند با آموزش همراه باشد. از آنجایی که تعلیم و تربیت صوفیانه ساختاری انضباطی را اتخاذ می کند که هدف آن این است که فرد ابتدا خود را بشناسد، فرد در ذات خود از پروردگار خود و از عناصری که در محیط اطرافش به او می آموزد، دانش کسب می کند. فرد بسته به اصل کسب علم از نزدیک ترین افراد، فعالیت آموزشی را از اعضای خانواده بر اساس اصل اعتماد کسب می کند. مؤسسات دولتی مجری برنامه های درسی نیز ساختارهای دیگری بوده اند که فرد را پرورش می دهند. با توجه به ماهیت آموزش، کاربردهای متفاوتی در طول زمان پدیدار شده است. در واقع رابطه یادگیرنده و معلم مانعی بر سر راه وحدت مکانی و زمانی در مسیر زندگی بوده و در نتیجه این وضعیت مفهوم آموزش از راه دور به وجود آمده است. در حالی که سنت حروف مورد استفاده در تعلیم و تربیت صوفیانه، که یک روش آموزش از راه دور است، برای قرن ها انجام شده است، دنیای مدرن این مفهوم را به عنوان یک روش آموزشی تنها در قرن هجدهم از طریق مکاتبه مشاهده کرد. مفهوم آموزش از راه دور که با فناوری اطلاعات امروزی شکل های بسیار جدیدتری به خود گرفته است، در نهایت به حمایت از رابطه انسان با دانش ادامه خواهد داد. در این پژوهش سعی شده است تا نکات مشترک، ویژگی ها و سهم آموزش از راه دور که یکی از شیوه های آموزشی در روند تاریخی است و سنت حروف که روشی از تعلیم صوفیانه است، مورد بررسی قرار گیرد. فردی شدن تعلیم و تربیت با در نظر گرفتن ویژگی های فردی هر یک از دانش آموزان که کانون تربیت را تشکیل می دهند، یکی از عناصر ضروری تربیت صوفیانه است. مرشد که در طی مراحل آموزشی شاگرد خود را از نزدیک می شناسد، نقاط قوت و ضعف شاگرد، ساختار شخصیت و پتانسیل او را می بیند که می تواند با آموزش به حداکثر برساند. استفاده از آموزش به صورت فردی فرصتی برای به حداکثر رساندن دستاوردها در آموزش از راه دور مانند آموزش صوفیانه ارائه می دهد. اتخاذ اصل تدريجي در برنامه ها و فرايندهاي تربيتي از ديگر مباني است كه تربيت صوفيانه بر آن استوار است. بر اساس این اصل، آموزش ساختاری تدریجی دارد و می توان این ساختار را به صورت لایه های متعددی که اساس یکدیگر را تشکیل می دهند، تصور کرد. در سفر تلفیق نظام آموزشی و رسیدن به شکل ایده آل در طول قرن ها، نظام های آموزش از راه دور نیز توانسته اند در راستای این اصل میدان عمل بیابند. از سوی دیگر، وقتی به یکی دیگر از ویژگی های تربیت صوفیانه نگاه می کنیم، با چارچوبی ساختاریافته و از پیش تعیین شده در تربیت مواجه می شویم. فرآیندهایی در آموزش که در آن اهداف، مرزها، انتظارات و دستاوردها ساختار مییابند و انتظار میرود فعالیتها در یک برنامه خاص انجام شوند، برای آموزش از راه دور نیز قابل پیشبینی هستند. مشاهده می شود که رابطه معلم و شاگرد در تربیت صوفیانه به دور از ساختار رسمی و حاوی گرمای تربیتی است که در سال های اول تحصیل در خانواده صورت می گیرد. با توجه به اهمیت سالهای اول تحصیل از نظر اثرگذاری و ماندگاری، بسیار قابل توجه است که با بازگشت به این ساختار ذهنی در تعلیم و تربیت، این اصل در بسترهای تعلیم و تربیت صوفیانه که میتوان آن را روشی نبوی نیز دانست، جان گرفت. امروزه ساختن خود در زمینه های مورد نیاز از طریق آموزش از راه دور برای افراد آسان شده است و فرآیندهای آموزشی که در گذشته از طریق مکاتبه انجام می شد به عنوان یک ضرورت برای سلامت و بقای تربیت صوفیانه به یک ترجیح یا جایگزین تبدیل شده است تا یک الزام. در این پژوهش، وجوه و وجوه مشترک تربیت صوفیانه که روشی نبوی است و سنت مکاتبه که می تواند به آموزش از راه دور کمک کند و نمونه باشد، همراه با ویژگی های تربیت صوفیانه مورد ارزیابی قرار گرفته است. در پژوهش، ابتدا سنت نامه نگاری به عنوان یک روش تربیت صوفیانه از نظر تاریخی و آموزشی بررسی شده و سپس آموزش از راه دور که به عنوان برآیند نظام آموزشی نوین تلقی می شود، از نظر مفهومی و تاریخی مورد ارزیابی قرار می گیرد. در بخش آخر پژوهش سعی شده است وجه مشترک سنت حرف و عمل آموزش از راه دور در تعلیم صوفیانه بر اساس روش های تربیت صوفیانه کشف شود. |
| Detaylı Başlık | Uzaktan Eğitime Farklı Bir Yaklaşım Olarak Tasavvufi Eğitim ve Mektûbât Geleneği |
