عناصر طراحی داخلی در نیمه دوم قرن نوزدهم (عصر خدیو اسماعیل): بررسی تحلیلی کاخ ابدین
| عنوان | عناصر طراحی داخلی در نیمه دوم قرن نوزدهم (عصر خدیو اسماعیل): بررسی تحلیلی کاخ ابدین |
|---|---|
| نویسنده | هلال، وائل رأفت محمود، عبدالله، رفیق نورالدین |
| نوع | كتاب |
| زبان | عربی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه سلطنتی دانمارک |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 2356-9654 |
| شماره ثبت | cdi_almandumah_primary_1068398 |
| محل کتابخانه | دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | مصر در طول قرن ها شاهد تغییرات زیادی در معماری، طراحی داخلی و مبلمان بوده است که تحت تأثیر عوامل خارجی بسیاری قرار گرفته است. عصر خدیو اسماعیل یکی از برجسته ترین تحولات در معماری، طراحی داخلی و مبلمان در مقایسه با بقیه دوران در تاریخ مدرن مصر بود. پیش از او هیچ فرمانروایی وجود نداشت که همان بینش تمدنی و رنسانس مدرن شهری را داشته باشد که مبتنی بر بینش روشنگرانه اروپایی بود، زیرا او سعی داشت شکوه و جلال پدربزرگش محمدعلی پاشا را بازگرداند، اما بر اساس الگوی تمدنی پیشرفته. پروژه پاریس شرق ارائه شده توسط خدیو اسماعیل که به طور کامل دارای ویژگی های مدل اروپای غربی است، بیشترین تأثیر را بر شکل تصویر بصری معماری قاهره داشت، زیرا در آن زمان تحت الشعاع سبک های اروپایی قرار گرفت. علیرغم وجود سبک عثمانی و ممالیک، روند واردات اروپا به طور گسترده گسترش یافت و دو شکل اساسی داشت: روند احیای مستقیم و روند انتخابی. کاخ ابدین برای این مطالعه انتخاب شد زیرا این کاخ جایگاه برجسته ای در تاریخ ما دارد. از زمان آغاز به کار، به نوشتن تاریخ مدرن مصر کمک کرده است و شاهد بیش از صد سال پر از رویدادهای سیاسی، اجتماعی و هنری است که بخش مهمی از حافظه مدرن مصر را تشکیل می دهد. این یکی از کاخهایی است که بیشترین تعداد سبکهای معماری را در قرن نوزدهم به مصر وارد کرده است. در این تحقیق سبک های غربی وارد شده به مصر در آن دوران تاریخی با تحلیل عناصر طراحی داخلی کاخ عبدین مورد بررسی قرار می گیرد. مطالعه معماری و طراحی داخلی در مصر با احیای گروهی از سبک های اروپایی مانند باروک، رنسانس، روکوکو و غیره به پایان رسید و به احیای سبک اسلامی نیز گسترش یافت. آنها از طریق مطالعه تحلیلی عناصر طراحی آنها و رسیدن به برخی از قوانینی که سبک هایی را تشکیل می دهند که در قرن نوزدهم به مصر آمدند که می توانند بعداً توسط طراحان به عنوان مرجعی برای هویت طراحی آن دوره مورد استفاده قرار گیرند، پرداختند. |
| Görüntüle | Majallat al-ʻimārah wa-al-funūn wa-al-ʻulūm al-insānīyah, 2020 (23), p.738-766 |
