سازمان نظامی اولین دولت سعودی (1744-1818م): یک مطالعه تاریخی
| عنوان | سازمان نظامی اولین دولت سعودی (1744-1818م): یک مطالعه تاریخی |
|---|---|
| نویسنده | الجنابی، سماح عباس لشکر |
| محل انتشار | حله، عراق - دانشگاه بابل، مرکز مطالعات فرهنگی و تاریخی بابل |
| نوع | كتاب |
| زبان | ara,eng |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه سلطنتی دانمارک |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 2227-2895, EISSN: 2313-0059 |
| شماره ثبت | cdi_emarefa_primary_1343208 |
| محل کتابخانه | دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | وهابیت میراث فکری ابن تیمیه است که در قرن سیزدهم می زیسته و نیز مکتب حنبلی. که بعدها توسط محمد بن عبدالوهاب پذیرفته شد; پس از توافق او با امیر دیریه، محمد بن سعود بن مقرن; بر اساس آن اولین کشور سعودی در سال 1744 میلادی تأسیس شد. که قرارداد دیریه نامیده شد; در نتیجه آن توافق، نجد به مرکزی برای راهاندازی دعوت اصلاحات توسط شیخ محمد بن عبدالوهاب تبدیل شد. اصول آن وضع موجود در نجد را در قرن هجدهم رد کرد. طرفداران آن دیدند که برای اصلاح شرایط دینی و اجتماعی در میانه جزیرة العرب آمده است، زیرا اوضاع آن زمان در اثر گسترش جاهلیت دینی و تقسیم آنها به چند فرقه متعارض به شرک و جاهلیت بازگشته بود. علاوه بر جنگ های مکرر قبیله ای در نجد و رکود تجارت و اقتصاد; از این رو، جریان اصلاحات برای پاکسازی نجد از مظاهر بدعت، شرک و هر آنچه که با سبک دینداری سلفی ـ وهابی منافات دارد، تلاش کرد. از این رو وهابیان در برابر مخالفان تدابیر شدیدی اتخاذ کردند; بنابراین، پس از آن که دعوت جدید به آن مشروعیت دینی برای هرکسی که از پیوستن به اصول جدید اصلاحی که توسط محمد بن عبدالوهاب اتخاذ شده بود خودداری کرد، جهاد اعلام شد. بنابراین، نیاز مبرمی به تشکیل ارتشی که پرچم جهاد دینی را به دوش میکشید، احساس شد. در اینجا تشکیلات نظامی وهابی علیرغم جهادی، نامنظم و تا حدودی موقتی شروع به ظهور کردند و به ارتش تبدیل شدند. بعداً کل شبه جزیره عربستان را فرا گرفت، که باعث شد امپراتوری عثمانی از طریق فرماندارش در مصر، محمد علی پاشا، این گسترش را متوقف کند. از آن زمان، سلسله جنگهای وهابی آغاز شد که با سقوط پایتخت وهابی، دیریه، در سال 1811 میلادی پایان یافت. وهابیت میراث فکری ابن تیمیه است که در قرن سیزدهم می زیسته و نیز عقیده حنبلی است که بعدها توسط محمد بن عبدالوهاب پس از توافق با شاهزاده دیریه، محمد بن سعود بن مقرن، که اولین حکومت سعودی بر اساس آن تأسیس شد، پذیرفته شد. قرارداد دیریه و در نتیجه آن، نجد به مرکزی برای راهاندازی دعوت اصلاحطلبان شیخ محمد بن عبدالوهاب تبدیل شد که اصول آن وضعیت موجود در نجد را در قرن هجدهم رد کرد. طرفداران آن دیدند که برای اصلاح شرایط مذهبی و اجتماعی در عربستان مرکزی آمده است، زیرا در نتیجه گسترش جهل دینی و تقسیم آنها به چند گروه متخاصم، علاوه بر جنگ های زیاد قبیله ای در داخل نجد و رکود تجارت و اقتصاد، اوضاع آن زمان به شرک و جاهلیت بازگشته است، و از این رو جنبش اصلاحی در جهت تطهیر سبک نجس و تضاد در اینجا دست به کار شد. دینداری سلفی وهابی. از این رو، وهابیان اقدامات سختی را علیه مخالفان انجام دادند; از این رو، پس از دعوت جدید، مشروعیت دینی به همه کسانی که از پیوستن به اصول اصلاحات جدید که توسط محمد بن عبدالوهاب اتخاذ شد، مشروعیت بخشید، اعلام شد و بنابراین نیاز مبرمی به تشکیل ارتشی که پرچم جهاد دینی را به دوش میکشید، احساس شد و در اینجا تشکلهای نظامی وهابی با وجود جهادی بودن، ظاهر شدند و به ارتش تبدیل شدند. بعداً کل شبه جزیره عربستان را فرا گرفت که امپراتوری عثمانی را از طریق فرماندار آن در مصر، محمد علی پاشا، وظیفه توقف آن گسترش را تحت فشار قرار داد و از آن زمان سلسله جنگهای وهابی آغاز شد که با سقوط پایتخت وهابی دیریه در سال 1811 میلادی پایان یافت. |
| Görüntüle | Majallat Markaz Bābil lil-dirāsāt al-insānīyah, 2022, Vol.12 (2), p.555-580 |
