سبک شناسی انتقادی نامه شاه طهماسب صفوی به سلطان سلیمان عثمانی با رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی
| عنوان | سبک شناسی انتقادی نامه شاه طهماسب صفوی به سلطان سلیمان عثمانی با رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی |
|---|---|
| نویسنده | امیروسن سالک، محمدامیر جلالی |
| موضوع | تحلیل گفتمان انتقادی |
| نوع | كتاب |
| زبان | فارسی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه سلطنتی دانمارک |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 2008-9570, EISSN: 2717-090X, DOI: 10.22075/jlrs.2021.21857.1820 |
| شماره ثبت | cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_cbe5948315694565b96afd9853cae6d6 |
| محل کتابخانه | دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد |
| یادداشتها | «زبان» حامل «ایدئولوژی» است. و «قدرت» همواره «زبان» را در جهت تسلط خود به کار برده است. مقاله حاضر به تحلیل سبکی و بررسی بخشهایی از نامه شاه طهماسب صفوی به سلطان سلیمان عثمانی از منظر تحلیل گفتمان انتقادی اختصاص دارد. این نامه یکی از مهم ترین نامه هایی است که در زمان صلح آماسیه و در حدود سال 962 هجری قمری از ایران به دربار عثمانی فرستاده شده است. مؤلفان ابتدا متن این نامه مفصل را بر اساس نسخه ای خطی به نام «مجموعه امر و نامه» که در کتابخانه مجلس شورای اسلامی به شماره 3349 نگهداری می شود تصحیح و سپس بر اساس بخشی از تفاسیر آن مورد تحلیل قرار گرفته است. رویکرد نشانهشناختی - اجتماعی و نیز یکی از مؤلفههای جامعهشناختی - معنایی الگوی ون لیوون و با کمک راهبردهای رویکرد شناختی - اجتماعی وندک و همچنین به کمک ابزارهای سبکشناسی انتقادی است. این پژوهش نشان میدهد که «قدرت» چگونه از زبان برای ترویج و تثبیت ایدئولوژی و اهداف خود استفاده کرده است. فراوانی رمزهای نهاد دینی در سطح ساختاری و نیز کمیت و کیفیت ترکیبهای رمزی در سطح فرآیند، نشاندهنده جهتگیری ایدئولوژیک نظام صفوی و تکیه نهاد قدرت بر نهاد دین و گفتمان دینی است. در این نامه گفتمان هایی چون حقانیت و برتری مکتب تشیع در عنصر زبانی «شاخص» نیز به چشم می خورد. ویژگی های زبانی این متن نیز حاکی از «اقتدار» سیاسی-نظامی نظام صفوی در زمان امضای صلح آماسیه است. |
| Görüntüle | مطالعات زبانی و بلاغی, 2021-12, Vol.12 (26), p.197-232 |
