سه‌گانه با «هیلیا شریف» (توضیح شریف).

عنوان	سه‌گانه با «هیلیا شریف» (توضیح شریف).
تاریخ انتشار:	Hegira قرن 12th / Ad 18th.
محل انتشار	ترکیه. -
موضوع	دوره عثمانی - چوب، کاغذ پوستی طلاکاری شده و منور.
نوع	كتاب
زبان	نامشخص
دیجیتال	بله
نسخه خطی	بله
ابعاد فیزیکی	Height 95.5 cm, width (doors open) 65 cm, width (doors closed) 36 cm.
کتابخانه:	Museum With No Frontiers
شناسه دارایی کتابخانه	4054
شماره ثبت	ISL_it_Mus01_3
محل کتابخانه	موزه تمدن ها \| موزه هنرهای شرقی جوزپه توچی
تاریخ	Hegira قرن 12th / Ad 18th.
یادداشت‌ها	این سه‌گانه محصول نمونه هنر مذهبی عثمانی در اواخر قرن 12 هجری قمری / اواخر قرن 18 میلادی است. از چوبی ساخته شده که با لایه نازکی از کاغذ رنگ شده با نقوش مختلف پوشیده شده و از سه قسمت تشکیل شده است. پانل مرکزی، مهمترین بخش، حاوی ahilya-i-sherif، توصیفی شریف از ویژگی های جسمی و اخلاقی محمد است. دو صفحه جانبی شامل حلایات چهار خلیفه اول و پسران علی، حسن و حسین است. این قطعه از آنجایی که در قسمت پایین تابلو مرکزی به امضای هلیل کمیلی شاگرد محمد قلیونت و خوشنویس محمود پسر مصطفی شاگرد بقال زاده احمد افندی متوفی در ماه رجب 1200 اشاره شده است، سه زینت مرخصی با عناوین سه مرخصی است. کتیبه‌هایی با شخصیت‌های مختلف از جمله استثولوت، نسخ و نسخ تعلیق، در حالی که نقوش تزیینی واقعی مورد استفاده شامل شاخه‌های کلاسیک با نقوش گل‌دار به سبک حاتایی، آندروموتیف‌ها، عربسک‌هایی است که در آن نخل‌ها غالب هستند. ستون نوک تیز سه‌گانه در مرکز خود چشم‌اندازهایی از دو مکان مقدس برجسته اسلام را نشان می‌دهد: مکه، با کعبه در پیش‌زمینه، و مدینه، با مسجد آن. گلدان کوچک و مرکزی که از آن گل ها شلیک می کنند، به ویژه قابل توجه است، که نمادی از توزیع فضایل کاریزماتیک پیامبر است. شرح خصوصیات جسمانی و اخلاقی محمد، بخشی از سنت ادبی طولانی است که با ابن اسحاق (زندگی نامه پیامبر) آغاز شده است. سه‌گانه‌هایی مانند این مورد مورد پرستش و احترام واقعی بودند که مربوط به قدرت‌های جادویی بود که به گفته خوشنویس، می‌توان آن را به سه‌گانه و اعتقاد به قدرت جادویی نوشتار نسبت داد.
متن نمونه	سه‌گانه‌ها بخش رایج و مهم هنر مذهبی عثمانی بودند. این مثال شامل «توصیف شریف» خصوصیات جسمانی و اخلاقی محمد، و همچنین بازنمایی دو مکان مقدس برجسته اسلام: مکه و مدینه است. - خرید. - از شناسایی خطاط. - قطعات مشابه در هنر مذهبی ترکیه در قرن 12 / اواخر قرن 18 رایج است.
Bu sayfanın künyesi	Prepared by:Paola TORREResponsabile del Dipartimento di Archeologia e Arte Islamica e del Servizio Educativo presso il Museo Nazionale d'Arte Orientale “Giuseppe Tucci” di Roma.Laureata in Arte islamica, ha svolto per anni attività di docenza presso l'Istituto Universitario Orientale di Napoli ed è autrice di numerose pubblicazioni e studi scientifici riguardanti soprattutto la ceramica del mondo islamico, con particolare riferimento alla produzione dipinta a lustro metallico, dalla Mesopotamia alla Spagna.
Seçili bibliyografya	Arseven, Esad C.,Les Arts Décoratifs Turc, Istanbul, 1952.Atil, E.,Turkish Art of the Ottoman Period, Washington, 1973.Gallotta, A., “Un Trittico Ottomano conhilye -i serifnel Museo Nazionale d'Arte Orientale di Roma”,Arte Orientale in Italia: Miscellaneous Writings of the Museo Nazionale d'Arte Orientale di Roma, Rome, 1973, pp.25–79.

مشاهده در منبع Museum With No Frontiers Museum With No Frontiers - موتور جستجوی آثار تاریخی، آرشیوها و نشریات

Museum With No Frontiers

سه‌گانه با «هیلیا شریف» (توضیح شریف).

تاریخ انتشار Hegira قرن 12th / Ad 18th.

محل انتشار ترکیه. -

موضوع دوره عثمانی - چوب، کاغذ پوستی طلاکاری شده و منور.

نوع كتاب

زبان نامشخص

دیجیتال بله

نسخه خطی بله

ابعاد فیزیکی Height 95.5 cm, width (doors open) 65 cm, width (doors closed) 36 cm.

کتابخانه Museum With No Frontiers

شناسه دارایی کتابخانه 4054

شماره ثبت ISL_it_Mus01_3

محل کتابخانه موزه تمدن ها | موزه هنرهای شرقی جوزپه توچی

تاریخ Hegira قرن 12th / Ad 18th.

یادداشت‌ها این سه‌گانه محصول نمونه هنر مذهبی عثمانی در اواخر قرن 12 هجری قمری / اواخر قرن 18 میلادی است. از چوبی ساخته شده که با لایه نازکی از کاغذ رنگ شده با نقوش مختلف پوشیده شده و از سه قسمت تشکیل شده است. پانل مرکزی، مهمترین بخش، حاوی ahilya-i-sherif، توصیفی شریف از ویژگی های جسمی و اخلاقی محمد است. دو صفحه جانبی شامل حلایات چهار خلیفه اول و پسران علی، حسن و حسین است. این قطعه از آنجایی که در قسمت پایین تابلو مرکزی به امضای هلیل کمیلی شاگرد محمد قلیونت و خوشنویس محمود پسر مصطفی شاگرد بقال زاده احمد افندی متوفی در ماه رجب 1200 اشاره شده است، سه زینت مرخصی با عناوین سه مرخصی است. کتیبه‌هایی با شخصیت‌های مختلف از جمله استثولوت، نسخ و نسخ تعلیق، در حالی که نقوش تزیینی واقعی مورد استفاده شامل شاخه‌های کلاسیک با نقوش گل‌دار به سبک حاتایی، آندروموتیف‌ها، عربسک‌هایی است که در آن نخل‌ها غالب هستند. ستون نوک تیز سه‌گانه در مرکز خود چشم‌اندازهایی از دو مکان مقدس برجسته اسلام را نشان می‌دهد: مکه، با کعبه در پیش‌زمینه، و مدینه، با مسجد آن. گلدان کوچک و مرکزی که از آن گل ها شلیک می کنند، به ویژه قابل توجه است، که نمادی از توزیع فضایل کاریزماتیک پیامبر است. شرح خصوصیات جسمانی و اخلاقی محمد، بخشی از سنت ادبی طولانی است که با ابن اسحاق (زندگی نامه پیامبر) آغاز شده است. سه‌گانه‌هایی مانند این مورد مورد پرستش و احترام واقعی بودند که مربوط به قدرت‌های جادویی بود که به گفته خوشنویس، می‌توان آن را به سه‌گانه و اعتقاد به قدرت جادویی نوشتار نسبت داد.

متن نمونه سه‌گانه‌ها بخش رایج و مهم هنر مذهبی عثمانی بودند. این مثال شامل «توصیف شریف» خصوصیات جسمانی و اخلاقی محمد، و همچنین بازنمایی دو مکان مقدس برجسته اسلام: مکه و مدینه است. - خرید. - از شناسایی خطاط. - قطعات مشابه در هنر مذهبی ترکیه در قرن 12 / اواخر قرن 18 رایج است.

Bu sayfanın künyesi Prepared by:Paola TORREResponsabile del Dipartimento di Archeologia e Arte Islamica e del Servizio Educativo presso il Museo Nazionale d'Arte Orientale “Giuseppe Tucci” di Roma.Laureata in Arte islamica, ha svolto per anni attività di docenza presso l'Istituto Universitario Orientale di Napoli ed è autrice di numerose pubblicazioni e studi scientifici riguardanti soprattutto la ceramica del mondo islamico, con particolare riferimento alla produzione dipinta a lustro metallico, dalla Mesopotamia alla Spagna.

Seçili bibliyografya Arseven, Esad C.,Les Arts Décoratifs Turc, Istanbul, 1952.Atil, E.,Turkish Art of the Ottoman Period, Washington, 1973.Gallotta, A., “Un Trittico Ottomano conhilye -i serifnel Museo Nazionale d'Arte Orientale di Roma”,Arte Orientale in Italia: Miscellaneous Writings of the Museo Nazionale d'Arte Orientale di Roma, Rome, 1973, pp.25–79.