تاریخ انتشار
هگیرا آغاز قرن دوم / قرن هشتم پس از میلاد.
محل انتشار
فسطاط، مصر -
موضوع
عباسی - پاپیروس که با مرکب سیاه نوشته شده است.
نوع
كتاب
زبان
نامشخص
دیجیتال
بله
نسخه خطی
بله
ابعاد فیزیکی
Length 12 cm, width 5 cm.
کتابخانه
Museum With No Frontiers
شناسه دارایی کتابخانه
25241
شماره ثبت
ISL_eg_Mus01_45
محل کتابخانه
موزه هنرهای اسلامی
تاریخ
هگیرا آغاز قرن دوم / قرن هشتم پس از میلاد.
یادداشتها
قطعه ای از نسخه پزشکی روی پاپیروس که شامل شش خط است که با خط ساده با جوهر سیاه نوشته شده است. فواید آلوئه ورا برای درمان برخی از بیماری ها مانند تب، گزش، گریپ / قولنج، گوش درد و بیماری های طحال را ذکر می کند. متن را میتوان اینگونه خواند: «خدایا بخشندهترین و مهربانترین///آلوئه… با آب جو///برای تب با آب گشنیز مینوشند… و برای قولنج و اسهال خونی با آب ولرم و برای [نیش] عقرب مینوشند/// و افعی که از آب سرد مینوشد، برای مستی است. با شیر مادر/// و برای طحال با آب تمر هندی و برای باد شکم با آب شنبلیله/// و حُمُس (نخود آسیاب شده) می نوشند.» قدرت شفابخشی گیاهان از اوایل دوره اسلامی معروف بود، زیرا برای تهیه مواد مخدر ساده از ترکیب مواد مخدر استفاده می شد. داروها توسط پزشکان و داروسازان (متخصصان گیاهان دارویی orattar) یا در بیمارستان یا در داروخانه های کوچک تهیه می شد. آنها علاوه بر موارد ذکر شده در نسخه، مانند درد مفاصل و چشم درد در درمان سایر بیماری ها نیز استفاده می شدند. آلوئه در تولید جوهر نیز استفاده می شد.
متن نمونه
از قدیم الایام داروهای ساده و مرکب با استفاده از عصاره گیاهان توسط پزشکان و داروسازان تهیه می شد و بسیار مؤثر بود. این نسخه بر اساس استفاده از گیاه آلوئه در درمان بیماری های مختلف است. — این قطعه توسط دکتر هنری امین عواد در سال 1974 به موزه اهدا شد، از جمله بسیاری از قطعات دیگری که وی به موزه اهدا کرد که شامل وسایل پزشکی و جراحی و سکه های مختلف اسلامی بود. هانری عواد یکی از بزرگترین گردآورندگان آثار باستانی در مصر به شمار می رود که در زمینه شاخه هایی از هنرهای اسلامی نیز مطالعاتی انجام داده است. - این سند با مقایسه با سند ازدواج و نامه ای که هر دو در مجموعه موزه نیز موجود است و شباهت های سبک خط کوفی و پاپیروسی که همگی روی آن نوشته شده است، تاریخ گذاری شده است. سند ازدواج به تاریخ 91 هجری قمری (709 م) و نسخه هجری قمری 106 (724 م) می باشد. این اشیاء در موزه هنرهای اسلامی در قاهره نگهداری میشوند که اولی دارای شماره ثبت 25295 و دومی 22999 است. - دکتر هنری امین عواد که این سند را به موزه اهدا کرد، گفت که او این اثر را به همراه یک اثر باستانی دیگر از برخی از مجموعهدارانی که با جمعآوری ویرانههای باستانشناختی از شهرها جمعآوری کردهاند، به فروش رسانده است. این قبل از تصویب قانون مصر در مورد حفاظت از آثار باستانی بود.
Bu sayfanın künyesi
Prepared by:Al-Sayyed MUHAMMAD KHALIFA HAMMADHe holds a BA in Islamic Antiquities from the Faculty of Art, Cairo University and an MA in the same field from Assiut University. He has been working at the Museum of Islamic Art, Cairo, since 1974 and attended a training course at Vienna Museum in 1977. He has supervised sections of glass and manuscripts and, currently, coins. At the Museum he has participated in preparing exhibitions at home and abroad and has been a member of several inventory committees. From 1988 to 1999 he worked as a lecturer at Om al-Qura University, Mecca, Saudi Arabia, and registered and organised the display of the acquisitions of the Civilisation Museum at the Shari'a and Islamic Studies Faculty at the University.
Seçili bibliyografya
Hammad, al-Sayyed, M.,Adawat al-Kitabamin al-Fath al-Arabi hatta al-'asr al-Mamluki [Writing Implements from the Arab Conquest to the Mamluk Period],MA thesis, Faculty of Arts, University of Sohag, 1982.Ibrahim, H.,Sina'atal-Alwan wa al-Asbagh wa al-Ahbar [Production of Colours, Dyes and Inks],PhD thesis, Faculty of Arts, University of Sohag, 1982.Isa, A.,Mu'jamasma' al-Nabat [Dictionary of Plant Names],Cairo, 1930.al-Nuwairi, Shihab al-Din A.,Nihayat al-Irab fi Funun al-Adab [The Culmination of Skill in the Literary Arts],Cairo, 1929.
