نویسنده
الغیاث، عبدالله بن فتح الله البغدادی; (در سال 901 هجری قمری = 1495 میلادی زنده بوده است).
نویسنده اورجینال
الغياث، عبد الله بن فتح الله البغدادي؛ كان حيا سنة هـ م
تاریخ انتشار
در دسترس نیست
محل انتشار
بغداد - عراق -
شناسایی نشده است
موضوع
تاریخ
نوع
kitap
زبان
عربی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
بله
تعداد صفحات
154
کتابخانه
بنیاد میراث اسلامی الفرقان
شناسه دارایی کتابخانه
17/ تاريخ
شماره ثبت
SP 218433
محل کتابخانه
عراق (بغداد) - کتابخانه مجتمع علمی عراق - عراق (بغداد) - کتابخانه مجتمع علمی عراق
تاریخ
در دسترس نیست
یادداشتها
- نسخه با این کلمات ذکر شده در نتیجه پایان می یابد. - طارق نافع الحمدانی مسئول ویرایش بخشی از آن بود که به (فصل پنجم) می پردازد و دانشگاه بغداد به انتشار آن کمک کرد (چاپ اسعد - بغداد 1975؛ 461 صفحه). با مقدمه ای منتشر شد (ص 7-38) که در آن به ترجمة الغیاثی و آثارش پرداخته و به شرح نسخه و رویکرد خود در بررسی آن و رویکرد مؤلف در ارائه مطالب کتابش پرداخته است. و مطالعات دیگر. - مؤلف: ملقب به غیاث، و نام او نیز آمده است: غیاث الدین بن فتح الله، کاتب البغدادی. (در روایتی زنده بود در سال 883 هجری قمری = 1495 م) و در روایتی دیگر: در سال 890 هجری قمری = 1485 م.) - کلمه «آن» که در جمله «که از وسوسههای فراوان و مصیبتهای فراوانی که در سرزمین عراق اتفاق افتاد» در الفاتحة آمده است: در نسخهی فاتحه آمده است. فهرست تفصیلی موضوعات کتاب (2 - 4 Q.). خاطرنشان می شود که نگارنده در خلال سخنان خود مطالبی را مطرح و برخی را به تأخیر انداخته است، نه آن گونه که توالی آنها در نمایه مذکور آمده است. - از کتاب نظام التواریخ ذکر شده در الفاتحه در کشف الذنون 2: 1959: نظام التواریخ: فارسی، تلخیص: قاضی نصیرالدین عبدالله بن عمر البیضاوی متوفای سال 68128 هجری قمری و پیامبر اعظم(ص) از خلفای اموی و عباسی و سپس صفاریان، سامانیان، غزنویان، دیلامیان، سلجوقیان، سلجوقیان، خوارزمی ها و مغولی ها نام برده شد. چاپ: تصحیح و توجه: بهمن میرزای کریمی (شرکت مطبوعاتی فرهو مند و اقبال عالمی - 1313). عبدالحمید الدجیلی شرح مبسوطی در مورد این نسخه نوشته است: (((صفحه) 6 [بغداد 1950]، ص 220-223). - در مورد کلمه "کشته" در پایان، در نسخه خطی به صورت "مانند" آمده است. - در مورد کلمه «خدمتش» در خاتمه آمده است در نسخه خطی «و بنده او» آمده است. - عن «المشعشع» در خاتمه. این مشعشع، محسن بن محمد المهدی مشعشع است. وی در سال 914 هجری قمری درگذشت. - رجوع کنید به «کلابی» مذکور در خاتمه (التاریخ الغیاثی، ص 395، ج 3). - بر عبارت ذوالحجه در خاتمه و صحیح این است: از ذی الحجه - در آخرین چیزی که در خاتمه ذکر شده است عدد آن. - در حاشیه نسخه تعدادی از تعلیقات و تصحیحات: توسط پدر آناستاس ماری الکرملی، دکتر مصطفی جواد، و کرکیس عوض - نسخه فتوکپی از نسخه ای دست نویس در کتابخانه موزه عراق در بغداد، که قبلاً در خزانه پدران کارملیت در قرن دهم نوشته شده بود، در بغداد نوشته شده بود. پلان - نسخه فتوکپی شده (به شماره 1738، 316 صفحه، 15 س، 24/18 سانتی متر، نسخه ای منحصر به فرد است که در سایر گنجینه های کتب خفیقین مشابهی ندارد. خط قدیم است و ممکن است قدمت آن به زمان مؤلف برگردد. از این نسخه، خطاط المحمّلّ بن الذّلّه (عظّبّ اللّه علیه). نسخه ای را که در کتابخانه کتب فارغ التحصیل دانشکده هنر دانشگاه بغداد نگهداری می شود (شماره 61. رجوع کنید به (فهرست نسخه های خطی عربی در مؤسسه مطالعات عالی اسلامی در بغداد، ص 8، بدون پدر آناستاس مریم) نگهداری می شود. الحسنی النجفی الحمدانی در نجف به مبلغ (175) روپیه در 28 فوریه 1918 م.
متن نمونه
بسمله... حمد و سپاس خداوندی را که پس از نابودی خلقت جاویدانش باقی می ماند. هیچ نابودی یا ناپدید شدن ملکوت او وجود ندارد. درود بر مولای ما محمد، بهترین مخلوق او، خاندانش و تمام خاندانش. و سپس : نگارنده این اوراق می گوید که مردم بیش از همه به خالق عبدالله بن فتح الله بغدادی ملقب به الغیاث رضی الله عنه هر دو را محتاج می دانند که به دلیل کثرت وسوسه ها و مصیبت های مکرر که در سرزمین عراق رخ داده است، هیچ کس تاریخ آن ها را از زمان شیخ حسن تا این که از زمان اوّل تا این که از قدیم اللّه الحسن علیه السلام بوده است تأیید نکرده است. به آن نگاه کن ثانیاً: بیشتر آنها تاریخ بی عدالتی و تجاوز است که ترک آن بهتر از ذکر آن است، زیرا این دوره ای که در آن قرار داریم، عصر ترک نامیده می شود و از سال 616 نزدیک به تاریخ انقراض دولت عرب و آغاز دولت ترک آغاز شده است. مدت آن 640 سال است و شرح آن در جاي ديگر خواهد آمد... پس به ذهنم رسيد كه اين اوراق را با بعضي از آنچه در زمان ما در سرزمين عراق رخ داده است بنويسم و به اختصار اخباري از زمان گذشته را بر آن بيفزايم. آنچه از زمان حضرت آدم علیه السلام تا زمان سلطان ابوسعید گذشت، برگرفته از کتاب نظام تاریخ قاضی ناصرالدین عمرالبیضاوی و دیگران است. من آن را از زمان شیخ حسن تا امروز نسخ نکردم، بلکه از روی اوراق و حواشی استنساخ کردم و بیشتر از قول راویان است و بعضی از آنچه در زمان ما بوده و نویسندگان آن عالم هستند. پس آن را نوشتم و در این اوراق آوردم... و آن را مقدمه و شش فصل قرار دادم و آن را تاریخ الغیاثی نامیدم.
Durum
مخروم، يتخلّل النسخة خروم في أكثر من مكان: سبّب ضياع أخبار بعض السنوات.
Satır sayısı
15
Kaynakça
المخطوطات التاريخية في خزانة كتب المتحف العراقي ببغداد، ج 1، ص 49؛ التعريف بالمؤرخين، ج 1، ص 249 - 251؛ تاريخ العراق بين احتلالين، فهارس الكتب "الغياثي"، ج 3؛ معجم المؤلفين، ج 6، ص 100؛ مقدمة محقق الكتاب، ص 7 - 12.
Yazı türü
Nastaʿlīq
