نویسنده
عبدالملک بن قریب بن علی بن اسماء البحیلی، ابوسعید، ۲۱۶ق/۸۳۱م.
نویسنده اورجینال
عبد الملك بن قريب بن علي بن أصمع الباهلي، أبو سعيد، هـم
تاریخ انتشار
در دسترس نیست
محل انتشار
بغداد - عراق -
شناسایی نشده است
موضوع
زبان، زبان، دستور زبان، صرف شناسی، فرهنگ لغت.
نوع
kitap
زبان
عربی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
بله
تعداد صفحات
11
کتابخانه
بنیاد میراث اسلامی الفرقان
شناسه دارایی کتابخانه
2/ لغة: فقه اللغة - صرف - نحو - معجمات
شماره ثبت
SP 217802
محل کتابخانه
عراق (بغداد) - کتابخانه مجتمع علمی عراق - عراق (بغداد) - کتابخانه مجتمع علمی عراق
تاریخ
در دسترس نیست
یادداشتها
- چاپ شیخ سلیمان ظاهر در (مجله العلمیة العربی [دمشق 1953] ص 355 - 364، 559 - 574، 668); (29 [1954] صص 22-35، 184-202). - نسخه مکتوب آن در کتب آستان قدس در صحنه رضوی - در ایران اقتباس شده است. این کپی شورایی که در اختیار داریم یک فتوکپی از آن است. - تحقیق و نشر آن بر عهده شیخ محمد حسن آل یاسین بود، لذا آن را در (مجله فرهنگستان علمی عراق) 16 [بغداد 1968]، ص 317-332: برای مقدمه محقق منتشر کرد. وی در آن به اشتقاق زبانی، ترجمه الاسمایی و آثار او پرداخته و دو نسخه را که برگزیده است شرح داده است: نسخه المشهد الرضوی و نسخه الکتب مصر. + ص 333-356: متن کتاب اشتقاق). - دکتر سلیم النعیمی مرا به تحقیق و شرح آن اختصاص داد (بغداد 1968م، 216 صفحه) و با مقدمه ای منتشر کرد که در آن به ترجمه الاسمایی و تألیفات و اشعار او پرداخته است، سپس کتاب الاستقاق و نسخه های مکتوب آن را شرح داده و نسخه های مکتوب آن را برگزیده است. او نیز - در صورت لزوم - به نسخه آستان قدس بازگشت. - مؤلف راوی عرب از ائمه دانش زبان و شعر و ممالک است. او آن را به جدش اسماء نسبت داده است. اخبار زیادی در مورد او وجود دارد. در بصره به دنیا آمد، در آنجا بزرگ شد، سپس به دعوت الرشید به بغداد آمد. او را «شیطان شعر» نامید. الاخفش گفت: ما در شعر داناتر از الاسمایی ندیدیم. شافعی در این باره گفت: هیچ کس آن را بهتر از قول الاسمایی بیان نکرده است. مُبرّد گفت: اسماعى در زبان استاد بود و مانند او در آن و در روايات فراوان شناخته نشد. الاسمایی می گفت: ده هزار ارجوزه را حفظ می کنم. کتابهای او بسیار است، در موضوعات مختلف: ادبیات، زبان، تاریخ، تبارشناسی، کشورها و غیره. - مؤلف در بصره درگذشت. و در آن دفن شد. در سال وفات او اختلاف نظر وجود داشت. گفته شد: 210، 215، 216 و 217 ه. - در صفحه عنوان: «کتاب اشتقاق». از ابوسعید عبدالملک بن قریب الاسمایی. روایت ابو خلیفه الفضل بن الحباب الجمهی از ابوعثمان بکر بن محمد المزنی و ابوالفضل الریاشی و ابومحمد التوزی. - در این صفحه یک (مهر) نشان دهنده وقف نسخه خطی و سایر (مهر) شاهدان حاضر وجود دارد. این دست نوشته در وهله اول بود. یکی از دارایی های کمترین بنده خدا، محی الدین بن لطف الله است و از تاریخ نگارش آن خالی است. - فتوکپی نسخه خطی در (کاتب خانه آستان قدس، صحن رضوی - ایران)، (شماره 3644، عمومی) از کتب زبان. نادرشاه در سال 1145 هجری قمری آن را وقف کرد و نامها نیز در حاشیه صفحه نوشته شده بود. - شرح این نسخه: شیخ سلیمان ظاهر در تحقیق خود («دفاتر ایرانی: و مکتبة رضوی - در مشهد خراسان - و شرح برخی از کتب آن»: «مجله علمیه عرب» 23 [دمشق 1948] ص 398 - 399. - قتل صاحب الشاهدر601 هجری قمری. (1747 م) و در مشهد به خاک سپرده شد.
متن نمونه
بسم الله الرحمن الرحیم ترین. ان شاءالله که آسان شود. برای ابو خلیفه خواندم. گفت: برای ابومحمد توزی و ابوعثمان مزنی و ابوالفضل ریاشی خواندم. گفتند: ابوسعید عبدالملک بن قریب الاسمعی گفت: الحیثم: غلیظ و شدید، بعضی از خودشیفتگان گفتند.
Yazı hakkında notlar
شكلت بعض كلماتها وإن لم يخل هذا الشكل من الخطأ
Satır sayısı
17
Yazı türü
Naskh
