نویسنده
عبدالملک بن قریب بن علی بن اسماء البحیلی، ابوسعید، ۲۱۶ق/۸۳۱م.
نویسنده اورجینال
عبد الملك بن قريب بن علي بن أصمع الباهلي، أبو سعيد، هـم
تاریخ انتشار
در دسترس نیست
محل انتشار
بغداد - عراق -
شناسایی نشده است
موضوع
تاریخ
نوع
kitap
زبان
عربی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
بله
تعداد صفحات
267
کتابخانه
بنیاد میراث اسلامی الفرقان
شناسه دارایی کتابخانه
63/ تاريخ
شماره ثبت
SP 218544
محل کتابخانه
عراق (بغداد) - کتابخانه مجتمع علمی عراق - عراق (بغداد) - کتابخانه مجتمع علمی عراق
تاریخ
در دسترس نیست
یادداشتها
مؤلف راوی عرب و از ائمه دانش زبان و شعر و ممالک است. ترجمه آن را - به اختصار - در پاورقی (2) به کتاب «الاستقاق» تألیف ایشان: شماره (2/زبان: فیلولوژی - صرف و نحو - نحو - لغت نامه) مورد بحث قرار دادیم. کارت با شماره شناسه 217802 در پرتال دیجیتال. در آن آمده است: نویسنده داستان سرای عرب از ائمه دانش زبان و شعر و ممالک است و من او را به جدش اسمایی نسبت میدهم و داستانهای زیادی از او نقل شده است و در بصره به دنیا آمد و در آنجا بزرگ شد سپس با احضار الرشید به بغداد آمد و او را شیطان شعر نامید. الاخفش گفت: ما در شعر داناتر از الاسمایی ندیدیم. شافعی درباره او میگوید: هیچ کس بهتر از الاسمعی سخن را بیان نکرد. المبرّد گفت: اسماعى در زبان استاد بود و مانند او در آن شناخته نشده است. تعداد زیادی از روایات. الاسمایی می گفت: من ده هزار اثر از آثار بسیار او را در موضوعات مختلف در: ادبیات، زبان، تاریخ، نسب، ممالک و غیره حفظ می کنم. - مؤلف در بصره درگذشت. و در آن دفن شد. در سال وفات او اختلاف نظر وجود داشت. گفته شد: 210، 215، 216 و 217 ه. - صالح مذکور در الفاتحه عبارت است از: صالح الخرسی از فرزندان پادشاهان خراسان و اهل بلخ. او را «صاحب نماز» میخواندند، زیرا منصور سجادهای را به او داده بود که از گنجینه عبدالله بن علی برداشته بود، به شرط آنکه در روزهای تعطیل آن را حمل کند تا بر روی آن نماز بخواند. - نمازخانه: در اینجا قطعه کوچکی است که معمولاً طول آن دو متر و عرض آن بیشتر از یک متر نباشد، از پارچه و تشک یا حصیر که روی آن نماز می خوانند و گاهی به آن «فرش» می گویند. شرابی است که بر آن سجده شد. نمازگزار می تواند محل نماز خود را هر جا که بخواهد با خود حمل کند. نمازخانه نیز به معنای محل نماز است و امر آن معلوم و معروف است. او مقاله ای با عنوان «من المستدرک عن المعجم: المسلله» تألیف: میخائیل عوض: (مجله الثقافه 7 [قاهره: 23 ژانویه 1945م.] شماره 317، ص 20-22) ترجمه کرد. - نسخه ای با خط زیبا - به قلم الاجازه -، مصور با نسخه هایی از یک نسخه (شماره ص2866 افزودن 23298) در کتابخانه موزه بریتانیا - (در خانه کتاب مصر، نسخه ای دست نویس از آن (تاریخ شماره 4505)، شامل نسخه ای مصور در مؤسسه نسخه های خطی عربی به شماره 1 «15x رجوع کنید». مصور نسخه های خطی » 2/4: تاریخ، ص 462) گفت: «معروف به سِر پادشاهان: از مؤلف ناشناس.
متن نمونه
بسمله... گفت الاسمایی رحمه الله. وقتی امام هارون الرشید فعالیت می کرد برای من پیام می فرستاد و من در مورد احادیث امت های گذشته و قرون گذشته با او صحبت می کردم. در حالی که یک شب با او صحبت می کردم، گفت: گوش کن، پادشاهان و پسران شاه کجا هستند؟ عرض کردم: یا امیرالمؤمنین به راه خود رفتند، پس دستان خود را به سوی آسمان بلند کرد، سپس فرمود: ای آوازه خوان پادشاهان، روزی که مرا گرفتی، به من رحم کن. سپس صالح، صاحب نمازخانه خود را صدا زد و گفت: نزد صاحب بیت الحکمه برو و بگو تاریخ پادشاهان را برایت بیاورد و نزد من بیاور.
Yazı hakkında notlar
جميل
Satır sayısı
23
Yazı türü
Ijāzah
