بازگشت به جستجو

الرسالتو القصیریه الا صصوفیه

عنوان	الرسالتو القصیریه الا صصوفیه
نویسنده	القشیری نسابوری، ابوالقاسم عبدالکریم بن حوازین - مؤلف.
تاریخ انتشار:	1555
نوع	دیگر
زبان	عربی
دیجیتال	بله
نسخه خطی	خیر
کتابخانه:	کتابخانه دانشگاه پومپئو فابرا
شماره ثبت	cdi_europeana_collections_9200126_05E16009FA21E173699CEEEDE78D69520872CF14
محل کتابخانه	در دسترس آنلاین
تاریخ	1555
متن نمونه	محل انجام: دمشق المحروسه (دمشق، سوریه) محل تکمیل نسخه: دمشق المحروسا (دمشق، سوریه) اثر اصلی انجام شده: 437 ه.ق. 1045 م) جلدهای اصلی کاغذ و چرمی، میلاب مفقود، صحافی کتان باز شده. خط طالق، مرکب سیاه، عبارات و علائم خاص در متن نوشته شده با مرکب قرمز؛ نت های بین خطی و حاشیه ای، جوهر: سیاه و قرمز. برگ برگ اصلی با رمزهای عربی در گوشه سمت چپ بالای صفحه، مرکب سیاه: 1-176. مطالب: 3b. نام مالک قبلی و تاریخ: عش-شیح احمد چاووش زاده، محرم 1073 هجری قمری (اوت 1662 م). یادداشتی در مورد مرگ مؤلف: متوفی قبل از طلوع خورشید 16 ربیع الاهر 465 هجری قمری (دسامبر 1072 م.) جلد اصلی ساخته شده از ورقه های چسب کاغذی که کاملاً با چرم پوشانده شده است. فلپ از قاب پشتی وجود ندارد. صحافی پارچه. تالک. نسخه خطی با جوهر سیاه نوشته شده است، برخی از اصطلاحات و علائم در متن با مرکب قرمز نوشته شده است. یادداشت ها بین خطوط و در حاشیه با جوهر سیاه و قرمز نوشته شده است. شماره گذاری اصلی برگ ها به اعداد عربی با مرکب سیاه در گوشه سمت چپ بالای صفحه «الف»: 1-176. مطالب: 3b. نسخه خطی به خاک سپرده شد. نام صاحب وقف: عش-شیح احمد چاووش زاده 1073 ه.ق (اوت 1662 م). یادداشت وفات مؤلف: او پیش از طلوع فجر در 16 ربیع الحر 465 هجری قمری (دسامبر 1072 م) درگذشت. روان‌شناسی صوفیانه بر بسیاری از حوزه‌های تفکر در داخل و خارج از اسلام تأثیر گذاشته است و اساساً بر سه مفهوم استوار است. جعفر الصادق (هم امام شیعه و هم از علمای محترم و حلقه‌ای در زنجیره‌های نقل صوفیانه در همه فرقه‌های اسلامی) معتقد بود که انسان تحت سلطه‌ی خود فروتر به نام نفس، قوه‌ای از شهود معنوی به نام قلب یا قلب روحانی و روح یا روحی به نام روح است. اینها به طرق مختلف با هم تعامل دارند و انواع روحی ظالم (مسلط به نفس)، فرد با ایمان و اعتدال (که قلب روحانی بر آن غالب است) و فرد گمشده در عشق به خدا (مسلط روح) را به وجود می آورند. جعفر صادق (هم امامی در سنت شیعه و هم عالمی محترم و حلقه‌ای در سلسله سنت‌های صوفیانه در تمام فرقه‌های اسلامی) معتقد بود که بر مردم حکومت می‌شود: موجودی پست‌تر به نام نفس، قوه شهود معنوی به نام کلب یا قلب روحانی، و روح یا روح به نام روح. بین آنها راههای گوناگون تعامل وجود دارد که در نتیجه آن انواع روحی ظالمان (در حکومت نفس)، انسان با ایمان و اعتدال (تحت حاکمیت قلب معنوی) و انسان گمشده در عشق به خدا (تحت حاکمیت روح) ایجاد می شود.
Kaynak	Europeana Collections

مشاهده در منبع کتابخانه دانشگاه پومپئو فابرا

کتابخانه دانشگاه پومپئو فابرا

الرسالتو القصیریه الا صصوفیه

نویسنده القشیری نسابوری، ابوالقاسم عبدالکریم بن حوازین - مؤلف.

تاریخ انتشار 1555

نوع دیگر

زبان عربی

دیجیتال بله

نسخه خطی خیر

کتابخانه کتابخانه دانشگاه پومپئو فابرا

شماره ثبت cdi_europeana_collections_9200126_05E16009FA21E173699CEEEDE78D69520872CF14

محل کتابخانه در دسترس آنلاین

تاریخ 1555

متن نمونه محل انجام: دمشق المحروسه (دمشق، سوریه) محل تکمیل نسخه: دمشق المحروسا (دمشق، سوریه) اثر اصلی انجام شده: 437 ه.ق. 1045 م) جلدهای اصلی کاغذ و چرمی، میلاب مفقود، صحافی کتان باز شده. خط طالق، مرکب سیاه، عبارات و علائم خاص در متن نوشته شده با مرکب قرمز؛ نت های بین خطی و حاشیه ای، جوهر: سیاه و قرمز. برگ برگ اصلی با رمزهای عربی در گوشه سمت چپ بالای صفحه، مرکب سیاه: 1-176. مطالب: 3b. نام مالک قبلی و تاریخ: عش-شیح احمد چاووش زاده، محرم 1073 هجری قمری (اوت 1662 م). یادداشتی در مورد مرگ مؤلف: متوفی قبل از طلوع خورشید 16 ربیع الاهر 465 هجری قمری (دسامبر 1072 م.) جلد اصلی ساخته شده از ورقه های چسب کاغذی که کاملاً با چرم پوشانده شده است. فلپ از قاب پشتی وجود ندارد. صحافی پارچه. تالک. نسخه خطی با جوهر سیاه نوشته شده است، برخی از اصطلاحات و علائم در متن با مرکب قرمز نوشته شده است. یادداشت ها بین خطوط و در حاشیه با جوهر سیاه و قرمز نوشته شده است. شماره گذاری اصلی برگ ها به اعداد عربی با مرکب سیاه در گوشه سمت چپ بالای صفحه «الف»: 1-176. مطالب: 3b. نسخه خطی به خاک سپرده شد. نام صاحب وقف: عش-شیح احمد چاووش زاده 1073 ه.ق (اوت 1662 م). یادداشت وفات مؤلف: او پیش از طلوع فجر در 16 ربیع الحر 465 هجری قمری (دسامبر 1072 م) درگذشت. روان‌شناسی صوفیانه بر بسیاری از حوزه‌های تفکر در داخل و خارج از اسلام تأثیر گذاشته است و اساساً بر سه مفهوم استوار است. جعفر الصادق (هم امام شیعه و هم از علمای محترم و حلقه‌ای در زنجیره‌های نقل صوفیانه در همه فرقه‌های اسلامی) معتقد بود که انسان تحت سلطه‌ی خود فروتر به نام نفس، قوه‌ای از شهود معنوی به نام قلب یا قلب روحانی و روح یا روحی به نام روح است. اینها به طرق مختلف با هم تعامل دارند و انواع روحی ظالم (مسلط به نفس)، فرد با ایمان و اعتدال (که قلب روحانی بر آن غالب است) و فرد گمشده در عشق به خدا (مسلط روح) را به وجود می آورند. جعفر صادق (هم امامی در سنت شیعه و هم عالمی محترم و حلقه‌ای در سلسله سنت‌های صوفیانه در تمام فرقه‌های اسلامی) معتقد بود که بر مردم حکومت می‌شود: موجودی پست‌تر به نام نفس، قوه شهود معنوی به نام کلب یا قلب روحانی، و روح یا روح به نام روح. بین آنها راههای گوناگون تعامل وجود دارد که در نتیجه آن انواع روحی ظالمان (در حکومت نفس)، انسان با ایمان و اعتدال (تحت حاکمیت قلب معنوی) و انسان گمشده در عشق به خدا (تحت حاکمیت روح) ایجاد می شود.

Kaynak Europeana Collections