بازگشت به جستجو

تحقیق.

عنوان	تحقیق.
نویسنده	دانشکده مطالعات عرب گرانادا.
تاریخ انتشار:	1932
محل انتشار	- گرانادا
نوع	دیگر
زبان	ara,eng,fra,spa
دیجیتال	خیر
نسخه خطی	خیر
کتابخانه:	Red de Bibliotecas y Archivos del CSIC
شماره ثبت	34CSIC_ALMA_DS21150412480004201
محل کتابخانه	دانشکده علوم عربی
تاریخ	1932-1983
یادداشت‌ها	اسناد و مدارک حاصل از فعالیت های تحقیقاتی انجام شده در دانشکده مطالعات عرب توسط کارکنان علمی و گروه های تحقیقاتی. این نشان دهنده مسیر و تأثیر کار آنها است که با بودجه عمومی تأمین می شود. اکثریت مربوط به دوره 1932-1983 است. 1. بخش ها / بخش ها / گروه های پژوهشی. --- 2. کادر علمی. -- 3. مجموعه های ویژه. در سال 1932، مدرسه مطالعات عرب (EEA) تأسیس شد که به مطالعات عربی و عبری و انتشار دانش تمدن عرب اختصاص داشت. در مرحله اول، مدیریت از طریق هیئت امنایی متشکل از پنج عضو به دانشگاه گرانادا مرتبط شد. تشکیلات مرکز، هم در بعد پژوهشی و هم از نظر آموزشی، در چهار بخش فلسفه، حقوق و مؤسسات اسلامی، تاریخ سیاسی و فرهنگی، و هنر و باستان شناسی عربی، از جمله عبری کتاب مقدس در بخش اول، و تاریخ یهودیان در بخش سوم، تشکیل شده است. قانون موسس همچنین مقرر کرد که مدرسه مطالعات عرب موظف به توسعه تحقیقات علمی است که مربوط به زمینه های مطالعاتی در آن چهار بخش است. نتایج به دست آمده از آنها، همراه با نتایج مکتب مادرید، باید از طریق یک نشریه تخصصی آشکار می شد. این چنین بود که مجله معتبر «الاندلس»، سلف مجله نه چندان معتبر القنطره متولد شد. پس از پایان جنگ داخلی که به معنای کاهش فعالیت مرکز بود، به شورای عالی تحقیقات علمی وابسته شد. یکی از اهداف اساسی سازمان جدید توسعه تحقیقات از طریق مراکز وابسته به آن بود. برای رعایت این امر، مراکز هیئت منحل شده برای گسترش مطالعات در CSIC و همچنین مؤسسات دیگر، از جمله مدارس مطالعات عرب مادرید و گرانادا، ادغام شدند. در نتیجه، گرنادین شروع به توجه اولیه به حوزه تحقیقاتی کرد. هیئت امنایی که بر آن اداره می شد خاموش شد، برخی از اساسنامه ها و بخش ها تغییر کرد و تدریس عملا به دست دانشکده ادبیات سپرده شد. مدارس مطالعات عربی گرانادا و مادرید ابتدا بخشی از مؤسسه مطالعات عرب و عبری آریاس مونتانو شدند، اما به زودی به طور مشترک یک مؤسسه واحد به نام «میگل آسین» تأسیس کردند، نامی که مرکز مادرید سرانجام برای خود پذیرفت، به طوری که از آن پس، اصطلاح مدرسه مطالعات عرب منحصراً برای مقر گرانادا در نظر گرفته شد. زندگی موسسه در این مرحله جدید دستخوش تغییرات قابل توجهی نشد. کار پژوهشی، اگرچه اولویت داشت، اما تا سال 1976 با کلاس های مقدماتی عربی همزیستی داشت. بخش ها که بعداً واحدهای ساختاری نامیده شدند، گاه تغییر می کردند و در زمان های دیگر تعداد آنها کاهش یا افزایش یافت. برای مثال، کتاب‌های فیلولوژی، تاریخ و حقوق، بسته به زمان، به فلسفه اسپانیایی-اسلامی یا کتاب‌شناسی اضافه شدند. به ترتیب دیگر، رابطه با دانشگاه گرانادا همچنان نزدیک بود. تا آنجا که به لطف ارتباط برخی از اساتید آن با این موسسه، توانست برای چندین دهه فعالیت خود را حفظ کند. از سال 1979، CSIC شروع به ارائه موقعیت های خاص خود برای دانشکده، هم برای پرسنل علمی و هم برای پرسنل کمکی کرد. واحدهای به اصطلاح ساختاری برای مدتی دوام آوردند تا اینکه در نهایت همه آنها یک بخش واحد به نام مطالعات عرب را تشکیل دادند. این مرکز با توجه به مشخصات و علایق پژوهشگران جدید، نگاه خود را به اندلس معطوف کرد و هشت قرن وجود آن را از منظرها و رویکردهای مختلف بررسی کرد، تاریخ و جامعه، هنر و معماری آن را تجزیه و تحلیل کرد، به عنوان مثال، تحولاتی را که در علوم زراعی و پزشکی در دوره ای که آخرین سال های مسلمانان در شبه جزیره ایبری بود، مطالعه کرد. پادشاهی، یا نقشی که مورها بازی می کنند. دانشکده مطالعات عرب از نظر تعداد محققان و کارکنان پشتیبانی افزایش یافته است. تمامی اعضای مؤسسه به عنوان کارکنان دائمی، پژوهشگران یا پیمانکاران به یک نهاد علمی تعلق دارند. امروزه، هدف اساسی مدرسه مطالعات عرب، مطالعه فرهنگ اندلس و جهان اسلام است. تنها دپارتمان آن دارای چهار گروه تحقیقاتی است که همه آنها توسط محققان مؤسسه هدایت می شوند: یکی که بر مطالعه علوم طبیعی در اندلس مسلمان متمرکز است، دیگری که مسئول تجزیه و تحلیل جامعه در اندلس است، گروه سومی به نام «معماری اسپانیایی-اسلامی» و در نهایت، به اصطلاح «اسلام قرون وسطایی، تاریخ، حفاظت از باستان شناسی و باستان شناسی او». برجسته ترین رشته های پژوهشی مؤسسه عبارتند از: مطالعه تاریخ اندلس، ویرایش و ترجمه متون عربی، تجزیه و تحلیل غرناطه مسلمانان و مورها، باستان شناسی قرون وسطی، ادبیات زندگینامه عربی، علوم طبیعی در دوره اندلس، تاریخ نگاری عربی، حقوق اسلامی، معماری اسلامی و حفاظت از میراث تاریخی. دانشکده مطالعات عربی ارتباط بسیار نزدیکی با سایر مؤسسات CSIC، به ویژه با فیلولوژی دارد. روابط او با دانشگاه به همان اندازه سیال است. مخصوصاً با گرانادا، سالها با ارائه پرسنل علمی برای دوره های دکترا و دادگاه های دوره سوم همکاری کرده است. برخی از پژوهشگران این موسسه متعلق به سازمان های بین المللی هستند. دیگران در پروژه های علمی که توسط هیئت امنای الحمرا و جنرالیف و هیئت امنای Reales Alcázares سویل تامین می شود، شرکت می کنند، که باعث می شود پیوندها با این مؤسسات بسیار محکم باشد. حضور این مرکز در تعداد زیادی از شوراهای شهر و سایر نهادهای محلی سنتی باستانی نیز قابل توجه است. مرکز مطالعات تاریخی گرانادا و پادشاهی آن چنین است. در سال 1932 مدرسه مطالعات عرب (EEA) تأسیس شد که به مطالعات عربی و عبری و انتشار دانش تمدن عرب اختصاص داشت. در مرحله اول، مدیریت از طریق هیئت امنایی متشکل از پنج عضو به دانشگاه گرانادا مرتبط شد. تشکیلات مرکز، هم در بعد پژوهشی و هم از نظر آموزشی، در چهار بخش فلسفه، حقوق و مؤسسات اسلامی، تاریخ سیاسی و فرهنگی، و هنر و باستان شناسی عربی، از جمله عبری کتاب مقدس در بخش اول، و تاریخ یهودیان در بخش سوم، تشکیل شده است. قانون موسس همچنین مقرر کرد که مدرسه مطالعات عرب موظف به توسعه تحقیقات علمی است که مربوط به زمینه های مطالعاتی در آن چهار بخش است. نتایج به دست آمده از آنها، همراه با نتایج مکتب مادرید، باید از طریق یک نشریه تخصصی آشکار می شد. این چنین بود که مجله معتبر «الاندلس»، سلف مجله نه چندان معتبر القنطره متولد شد. پس از پایان جنگ داخلی که به معنای کاهش فعالیت مرکز بود، به شورای عالی تحقیقات علمی وابسته شد. یکی از اهداف اساسی سازمان جدید توسعه تحقیقات از طریق مراکز وابسته به آن بود. برای رعایت این امر، مراکز هیئت منحل شده برای گسترش مطالعات در CSIC و همچنین مؤسسات دیگر، از جمله مدارس مطالعات عرب مادرید و گرانادا، ادغام شدند. در نتیجه، گرنادین شروع به توجه اولیه به حوزه تحقیقاتی کرد. هیئت امنایی که بر آن اداره می شد خاموش شد، برخی از اساسنامه ها و بخش ها تغییر کرد و تدریس عملا به دست دانشکده ادبیات سپرده شد. مدارس مطالعات عربی گرانادا و مادرید ابتدا بخشی از مؤسسه مطالعات عرب و عبری آریاس مونتانو شدند، اما به زودی به طور مشترک یک مؤسسه واحد به نام «میگل آسین» تأسیس کردند، نامی که مرکز مادرید سرانجام برای خود پذیرفت، به طوری که از آن پس، اصطلاح مدرسه مطالعات عرب منحصراً برای مقر گرانادا در نظر گرفته شد. زندگی موسسه در این مرحله جدید دستخوش تغییرات قابل توجهی نشد. کار پژوهشی، اگرچه اولویت داشت، اما تا سال 1976 با کلاس های مقدماتی عربی همزیستی داشت. بخش ها که بعداً واحدهای ساختاری نامیده شدند، گاه تغییر می کردند و در زمان های دیگر تعداد آنها کاهش یا افزایش یافت. برای مثال، کتاب‌های فیلولوژی، تاریخ و حقوق، بسته به زمان، به فلسفه اسپانیایی-اسلامی یا کتاب‌شناسی اضافه شدند. به ترتیب دیگر، رابطه با دانشگاه گرانادا همچنان نزدیک بود. تا آنجا که به لطف ارتباط برخی از اساتید آن با این موسسه، توانست برای چندین دهه فعالیت خود را حفظ کند. از سال 1979، CSIC شروع به ارائه موقعیت های خاص خود برای دانشکده، هم برای پرسنل علمی و هم برای پرسنل کمکی کرد. واحدهای به اصطلاح ساختاری برای مدتی دوام آوردند تا اینکه در نهایت همه آنها یک بخش واحد به نام مطالعات عرب را تشکیل دادند. این مرکز با توجه به مشخصات و علایق پژوهشگران جدید، نگاه خود را به اندلس معطوف کرد و هشت قرن وجود آن را از منظرها و رویکردهای مختلف بررسی کرد، تاریخ و جامعه، هنر و معماری آن را تجزیه و تحلیل کرد، به عنوان مثال، تحولاتی را که در علوم زراعی و پزشکی در دوره ای که آخرین سال های مسلمانان در شبه جزیره ایبری بود، مطالعه کرد. پادشاهی، یا نقشی که مورها بازی می کنند. دانشکده مطالعات عرب از نظر تعداد محققان و کارکنان پشتیبانی افزایش یافته است. تمامی اعضای مؤسسه به عنوان کارکنان دائمی، پژوهشگران یا پیمانکاران به یک نهاد علمی تعلق دارند. امروزه، هدف اساسی مدرسه مطالعات عرب، مطالعه فرهنگ اندلس و جهان اسلام است. تنها دپارتمان آن دارای چهار گروه تحقیقاتی است که همه آنها توسط محققان مؤسسه هدایت می شوند: یکی که بر مطالعه علوم طبیعی در اندلس مسلمان متمرکز است، دیگری که مسئول تجزیه و تحلیل جامعه در اندلس است، گروه سومی به نام «معماری اسپانیایی-اسلامی» و در نهایت، به اصطلاح «اسلام قرون وسطایی، تاریخ، حفاظت از باستان شناسی و باستان شناسی او». برجسته ترین رشته های پژوهشی مؤسسه عبارتند از: مطالعه تاریخ اندلس، ویرایش و ترجمه متون عربی، تجزیه و تحلیل غرناطه مسلمانان و مورها، باستان شناسی قرون وسطی، ادبیات زندگینامه عربی، علوم طبیعی در دوره اندلس، تاریخ نگاری عربی، حقوق اسلامی، معماری اسلامی و حفاظت از میراث تاریخی. دانشکده مطالعات عربی ارتباط بسیار نزدیکی با سایر مؤسسات CSIC، به ویژه با فیلولوژی دارد. روابط او با دانشگاه به همان اندازه سیال است. مخصوصاً با گرانادا، سالها با ارائه پرسنل علمی برای دوره های دکترا و دادگاه های دوره سوم همکاری کرده است. برخی از پژوهشگران این موسسه متعلق به سازمان های بین المللی هستند. دیگران در پروژه های علمی که توسط هیئت امنای الحمرا و جنرالیف و هیئت امنای Reales Alcázares سویل تامین می شود، شرکت می کنند، که باعث می شود پیوندها با این مؤسسات بسیار محکم باشد. حضور این مرکز در تعداد زیادی از شوراهای شهر و سایر نهادهای محلی سنتی باستانی نیز قابل توجه است. مرکز مطالعات تاریخی گرانادا و پادشاهی آن چنین است.
متن نمونه	اسناد و مدارک حاصل از فعالیت های تحقیقاتی انجام شده در دانشکده مطالعات عرب توسط کارکنان علمی و گروه های تحقیقاتی. این نشان دهنده مسیر و تأثیر کار آنها است که با بودجه عمومی تأمین می شود. اکثریت مربوط به دوره 1932-1983 است
Sayısal Sınıflandırma	AEA/EA/A.3
Tanımlama Seviyesi	1ª división de fondo
Raf Numarası	AEA/EA/001-
Kullanım/Reprodüksiyon	La reproducción y uso de la documentación se regirá por la normativa de la Red de Bibliotecas y Archivos del CSIC, y por la legislación vigente en materia de propiedad intelectual.
Değerleme	Conservación permanente

مشاهده در منبع Red de Bibliotecas y Archivos del CSIC

Red de Bibliotecas y Archivos del CSIC

تحقیق.

نویسنده دانشکده مطالعات عرب گرانادا.

تاریخ انتشار 1932

محل انتشار - گرانادا

نوع دیگر

زبان ara,eng,fra,spa

دیجیتال خیر

نسخه خطی خیر

کتابخانه Red de Bibliotecas y Archivos del CSIC

شماره ثبت 34CSIC_ALMA_DS21150412480004201

محل کتابخانه دانشکده علوم عربی

تاریخ 1932-1983

یادداشت‌ها اسناد و مدارک حاصل از فعالیت های تحقیقاتی انجام شده در دانشکده مطالعات عرب توسط کارکنان علمی و گروه های تحقیقاتی. این نشان دهنده مسیر و تأثیر کار آنها است که با بودجه عمومی تأمین می شود. اکثریت مربوط به دوره 1932-1983 است. 1. بخش ها / بخش ها / گروه های پژوهشی. --- 2. کادر علمی. -- 3. مجموعه های ویژه. در سال 1932، مدرسه مطالعات عرب (EEA) تأسیس شد که به مطالعات عربی و عبری و انتشار دانش تمدن عرب اختصاص داشت. در مرحله اول، مدیریت از طریق هیئت امنایی متشکل از پنج عضو به دانشگاه گرانادا مرتبط شد. تشکیلات مرکز، هم در بعد پژوهشی و هم از نظر آموزشی، در چهار بخش فلسفه، حقوق و مؤسسات اسلامی، تاریخ سیاسی و فرهنگی، و هنر و باستان شناسی عربی، از جمله عبری کتاب مقدس در بخش اول، و تاریخ یهودیان در بخش سوم، تشکیل شده است. قانون موسس همچنین مقرر کرد که مدرسه مطالعات عرب موظف به توسعه تحقیقات علمی است که مربوط به زمینه های مطالعاتی در آن چهار بخش است. نتایج به دست آمده از آنها، همراه با نتایج مکتب مادرید، باید از طریق یک نشریه تخصصی آشکار می شد. این چنین بود که مجله معتبر «الاندلس»، سلف مجله نه چندان معتبر القنطره متولد شد. پس از پایان جنگ داخلی که به معنای کاهش فعالیت مرکز بود، به شورای عالی تحقیقات علمی وابسته شد. یکی از اهداف اساسی سازمان جدید توسعه تحقیقات از طریق مراکز وابسته به آن بود. برای رعایت این امر، مراکز هیئت منحل شده برای گسترش مطالعات در CSIC و همچنین مؤسسات دیگر، از جمله مدارس مطالعات عرب مادرید و گرانادا، ادغام شدند. در نتیجه، گرنادین شروع به توجه اولیه به حوزه تحقیقاتی کرد. هیئت امنایی که بر آن اداره می شد خاموش شد، برخی از اساسنامه ها و بخش ها تغییر کرد و تدریس عملا به دست دانشکده ادبیات سپرده شد. مدارس مطالعات عربی گرانادا و مادرید ابتدا بخشی از مؤسسه مطالعات عرب و عبری آریاس مونتانو شدند، اما به زودی به طور مشترک یک مؤسسه واحد به نام «میگل آسین» تأسیس کردند، نامی که مرکز مادرید سرانجام برای خود پذیرفت، به طوری که از آن پس، اصطلاح مدرسه مطالعات عرب منحصراً برای مقر گرانادا در نظر گرفته شد. زندگی موسسه در این مرحله جدید دستخوش تغییرات قابل توجهی نشد. کار پژوهشی، اگرچه اولویت داشت، اما تا سال 1976 با کلاس های مقدماتی عربی همزیستی داشت. بخش ها که بعداً واحدهای ساختاری نامیده شدند، گاه تغییر می کردند و در زمان های دیگر تعداد آنها کاهش یا افزایش یافت. برای مثال، کتاب‌های فیلولوژی، تاریخ و حقوق، بسته به زمان، به فلسفه اسپانیایی-اسلامی یا کتاب‌شناسی اضافه شدند. به ترتیب دیگر، رابطه با دانشگاه گرانادا همچنان نزدیک بود. تا آنجا که به لطف ارتباط برخی از اساتید آن با این موسسه، توانست برای چندین دهه فعالیت خود را حفظ کند. از سال 1979، CSIC شروع به ارائه موقعیت های خاص خود برای دانشکده، هم برای پرسنل علمی و هم برای پرسنل کمکی کرد. واحدهای به اصطلاح ساختاری برای مدتی دوام آوردند تا اینکه در نهایت همه آنها یک بخش واحد به نام مطالعات عرب را تشکیل دادند. این مرکز با توجه به مشخصات و علایق پژوهشگران جدید، نگاه خود را به اندلس معطوف کرد و هشت قرن وجود آن را از منظرها و رویکردهای مختلف بررسی کرد، تاریخ و جامعه، هنر و معماری آن را تجزیه و تحلیل کرد، به عنوان مثال، تحولاتی را که در علوم زراعی و پزشکی در دوره ای که آخرین سال های مسلمانان در شبه جزیره ایبری بود، مطالعه کرد. پادشاهی، یا نقشی که مورها بازی می کنند. دانشکده مطالعات عرب از نظر تعداد محققان و کارکنان پشتیبانی افزایش یافته است. تمامی اعضای مؤسسه به عنوان کارکنان دائمی، پژوهشگران یا پیمانکاران به یک نهاد علمی تعلق دارند. امروزه، هدف اساسی مدرسه مطالعات عرب، مطالعه فرهنگ اندلس و جهان اسلام است. تنها دپارتمان آن دارای چهار گروه تحقیقاتی است که همه آنها توسط محققان مؤسسه هدایت می شوند: یکی که بر مطالعه علوم طبیعی در اندلس مسلمان متمرکز است، دیگری که مسئول تجزیه و تحلیل جامعه در اندلس است، گروه سومی به نام «معماری اسپانیایی-اسلامی» و در نهایت، به اصطلاح «اسلام قرون وسطایی، تاریخ، حفاظت از باستان شناسی و باستان شناسی او». برجسته ترین رشته های پژوهشی مؤسسه عبارتند از: مطالعه تاریخ اندلس، ویرایش و ترجمه متون عربی، تجزیه و تحلیل غرناطه مسلمانان و مورها، باستان شناسی قرون وسطی، ادبیات زندگینامه عربی، علوم طبیعی در دوره اندلس، تاریخ نگاری عربی، حقوق اسلامی، معماری اسلامی و حفاظت از میراث تاریخی. دانشکده مطالعات عربی ارتباط بسیار نزدیکی با سایر مؤسسات CSIC، به ویژه با فیلولوژی دارد. روابط او با دانشگاه به همان اندازه سیال است. مخصوصاً با گرانادا، سالها با ارائه پرسنل علمی برای دوره های دکترا و دادگاه های دوره سوم همکاری کرده است. برخی از پژوهشگران این موسسه متعلق به سازمان های بین المللی هستند. دیگران در پروژه های علمی که توسط هیئت امنای الحمرا و جنرالیف و هیئت امنای Reales Alcázares سویل تامین می شود، شرکت می کنند، که باعث می شود پیوندها با این مؤسسات بسیار محکم باشد. حضور این مرکز در تعداد زیادی از شوراهای شهر و سایر نهادهای محلی سنتی باستانی نیز قابل توجه است. مرکز مطالعات تاریخی گرانادا و پادشاهی آن چنین است. در سال 1932 مدرسه مطالعات عرب (EEA) تأسیس شد که به مطالعات عربی و عبری و انتشار دانش تمدن عرب اختصاص داشت. در مرحله اول، مدیریت از طریق هیئت امنایی متشکل از پنج عضو به دانشگاه گرانادا مرتبط شد. تشکیلات مرکز، هم در بعد پژوهشی و هم از نظر آموزشی، در چهار بخش فلسفه، حقوق و مؤسسات اسلامی، تاریخ سیاسی و فرهنگی، و هنر و باستان شناسی عربی، از جمله عبری کتاب مقدس در بخش اول، و تاریخ یهودیان در بخش سوم، تشکیل شده است. قانون موسس همچنین مقرر کرد که مدرسه مطالعات عرب موظف به توسعه تحقیقات علمی است که مربوط به زمینه های مطالعاتی در آن چهار بخش است. نتایج به دست آمده از آنها، همراه با نتایج مکتب مادرید، باید از طریق یک نشریه تخصصی آشکار می شد. این چنین بود که مجله معتبر «الاندلس»، سلف مجله نه چندان معتبر القنطره متولد شد. پس از پایان جنگ داخلی که به معنای کاهش فعالیت مرکز بود، به شورای عالی تحقیقات علمی وابسته شد. یکی از اهداف اساسی سازمان جدید توسعه تحقیقات از طریق مراکز وابسته به آن بود. برای رعایت این امر، مراکز هیئت منحل شده برای گسترش مطالعات در CSIC و همچنین مؤسسات دیگر، از جمله مدارس مطالعات عرب مادرید و گرانادا، ادغام شدند. در نتیجه، گرنادین شروع به توجه اولیه به حوزه تحقیقاتی کرد. هیئت امنایی که بر آن اداره می شد خاموش شد، برخی از اساسنامه ها و بخش ها تغییر کرد و تدریس عملا به دست دانشکده ادبیات سپرده شد. مدارس مطالعات عربی گرانادا و مادرید ابتدا بخشی از مؤسسه مطالعات عرب و عبری آریاس مونتانو شدند، اما به زودی به طور مشترک یک مؤسسه واحد به نام «میگل آسین» تأسیس کردند، نامی که مرکز مادرید سرانجام برای خود پذیرفت، به طوری که از آن پس، اصطلاح مدرسه مطالعات عرب منحصراً برای مقر گرانادا در نظر گرفته شد. زندگی موسسه در این مرحله جدید دستخوش تغییرات قابل توجهی نشد. کار پژوهشی، اگرچه اولویت داشت، اما تا سال 1976 با کلاس های مقدماتی عربی همزیستی داشت. بخش ها که بعداً واحدهای ساختاری نامیده شدند، گاه تغییر می کردند و در زمان های دیگر تعداد آنها کاهش یا افزایش یافت. برای مثال، کتاب‌های فیلولوژی، تاریخ و حقوق، بسته به زمان، به فلسفه اسپانیایی-اسلامی یا کتاب‌شناسی اضافه شدند. به ترتیب دیگر، رابطه با دانشگاه گرانادا همچنان نزدیک بود. تا آنجا که به لطف ارتباط برخی از اساتید آن با این موسسه، توانست برای چندین دهه فعالیت خود را حفظ کند. از سال 1979، CSIC شروع به ارائه موقعیت های خاص خود برای دانشکده، هم برای پرسنل علمی و هم برای پرسنل کمکی کرد. واحدهای به اصطلاح ساختاری برای مدتی دوام آوردند تا اینکه در نهایت همه آنها یک بخش واحد به نام مطالعات عرب را تشکیل دادند. این مرکز با توجه به مشخصات و علایق پژوهشگران جدید، نگاه خود را به اندلس معطوف کرد و هشت قرن وجود آن را از منظرها و رویکردهای مختلف بررسی کرد، تاریخ و جامعه، هنر و معماری آن را تجزیه و تحلیل کرد، به عنوان مثال، تحولاتی را که در علوم زراعی و پزشکی در دوره ای که آخرین سال های مسلمانان در شبه جزیره ایبری بود، مطالعه کرد. پادشاهی، یا نقشی که مورها بازی می کنند. دانشکده مطالعات عرب از نظر تعداد محققان و کارکنان پشتیبانی افزایش یافته است. تمامی اعضای مؤسسه به عنوان کارکنان دائمی، پژوهشگران یا پیمانکاران به یک نهاد علمی تعلق دارند. امروزه، هدف اساسی مدرسه مطالعات عرب، مطالعه فرهنگ اندلس و جهان اسلام است. تنها دپارتمان آن دارای چهار گروه تحقیقاتی است که همه آنها توسط محققان مؤسسه هدایت می شوند: یکی که بر مطالعه علوم طبیعی در اندلس مسلمان متمرکز است، دیگری که مسئول تجزیه و تحلیل جامعه در اندلس است، گروه سومی به نام «معماری اسپانیایی-اسلامی» و در نهایت، به اصطلاح «اسلام قرون وسطایی، تاریخ، حفاظت از باستان شناسی و باستان شناسی او». برجسته ترین رشته های پژوهشی مؤسسه عبارتند از: مطالعه تاریخ اندلس، ویرایش و ترجمه متون عربی، تجزیه و تحلیل غرناطه مسلمانان و مورها، باستان شناسی قرون وسطی، ادبیات زندگینامه عربی، علوم طبیعی در دوره اندلس، تاریخ نگاری عربی، حقوق اسلامی، معماری اسلامی و حفاظت از میراث تاریخی. دانشکده مطالعات عربی ارتباط بسیار نزدیکی با سایر مؤسسات CSIC، به ویژه با فیلولوژی دارد. روابط او با دانشگاه به همان اندازه سیال است. مخصوصاً با گرانادا، سالها با ارائه پرسنل علمی برای دوره های دکترا و دادگاه های دوره سوم همکاری کرده است. برخی از پژوهشگران این موسسه متعلق به سازمان های بین المللی هستند. دیگران در پروژه های علمی که توسط هیئت امنای الحمرا و جنرالیف و هیئت امنای Reales Alcázares سویل تامین می شود، شرکت می کنند، که باعث می شود پیوندها با این مؤسسات بسیار محکم باشد. حضور این مرکز در تعداد زیادی از شوراهای شهر و سایر نهادهای محلی سنتی باستانی نیز قابل توجه است. مرکز مطالعات تاریخی گرانادا و پادشاهی آن چنین است.

متن نمونه اسناد و مدارک حاصل از فعالیت های تحقیقاتی انجام شده در دانشکده مطالعات عرب توسط کارکنان علمی و گروه های تحقیقاتی. این نشان دهنده مسیر و تأثیر کار آنها است که با بودجه عمومی تأمین می شود. اکثریت مربوط به دوره 1932-1983 است

Sayısal Sınıflandırma AEA/EA/A.3

Tanımlama Seviyesi 1ª división de fondo

Raf Numarası AEA/EA/001-

Kullanım/Reprodüksiyon La reproducción y uso de la documentación se regirá por la normativa de la Red de Bibliotecas y Archivos del CSIC, y por la legislación vigente en materia de propiedad intelectual.

Değerleme Conservación permanente