بازگشت به جستجو

کاخ اندرووال
(قصر الأندروال)

عنوان	کاخ اندرووال
عنوان اورجینال	قصر الأندروال
نویسنده	مائورو کالوو (موریسکو کچل).
نویسنده اورجینال	ماورو كالفو المورسكي الأصلع
نوع	دیگر
زبان	نامشخص
دیجیتال	بله
نسخه خطی	خیر
کتابخانه:	Museum With No Frontiers
شماره ثبت	monument;ISL;pt;Mon01;24;ar
محل کتابخانه	ال آندرال، اِوورا (جابورا)، پرتغال
یادداشت‌ها	قلعه ال اندروال نمونه خوبی از هنر Mudéjar در منطقه Alentejo است. در واقع این قلعه یک ساختمان مستحکم محسوب می شود که توسط یک معمار مسلمان الاصل به درخواست نخبگان مسیحی ساخته شده است. این بنا در اواخر قرن سیزدهم (1298 م) توسط سازمان نظامی آویس در زمان دکتر دنیس (1279 - 1325) تأسیس شد. در ساخت آن از سنگ آهک استخراج شده از منطقه استفاده شده است که البته در برخی نقاط آجر و مرمر نیز کشف شده است. اربابان منطقه و قلعه به معمار یا صنعتگری که کار ساخت و ساز را مدیریت می کرد، معلم «مائورو کالوو» اجازه دادند تا در یکی از گوشه های برج در سمت راست یکی از ورودی های ساختمان، یک چوب قرار دهد. معمار نه تنها امضای خود را گذاشت، بلکه با حروف رومی عبارتی شبیه نشان نشان پادشاهان ناصری غرناطا حک کرد. ویژگی این کتیبه این است که بخشی از آن به زبان پرتغالی قدیم نوشته شده است و با این کلمات خاتمه می یابد: «LEGALI: BI: ILLALA» که به معنای پنهانی است، به ویژه هنگامی که قطعاتی که روی آن حکاکی شده است مجدداً چیده شوند: «و لا فاتح الا الله» که نشان دهنده شباهت آن به شعار ناصری است. این بنای مستحکم ویژگی هایی را ارائه می دهد که به وضوح معماری اندلس را متمایز می کند. به استثنای وجود برج‌های بزرگ مربعی، توجه می‌کنیم که قسمت بالایی آن‌ها به سمت داخل تا قسمت داخلی دیوار امتداد دارد که مستلزم وجود تونل‌های کوچکی است که از مسیر نگهبانی عبور می‌کنند. برج های مشابهی بر روی دیوارهای اسلامی سویل وجود دارد و ممکن است به عنوان الگویی برای معمار مسلمانی که مأمور تکمیل این بنا شده بود باشد. مائورو کالوو می خواست شهادت دیگری برای میراث اسلامی اندلس به جای بگذارد. در قسمت خلوت کاخ، در یکی از گوشه‌هایی که به راحتی دیده نمی‌شود، پنجره‌ای کوچک از آجر ساخته شده است که در داخل آن یکپارچه است، هرچند شکوه و جلال آن در بیرون با استفاده از سنگ مرمر و قاب حاشیه‌ای با قاب الویس، ترکیبی مشخص از فاز پایانی دوره اسلامی است. برج افتخاری اگرچه از نظر سبک با برج های دوره اسلامی متفاوت است، اما شباهتی به بناهای مستحکم پادشاهی گرانادا دارد که در حال حاضر در حال مطالعه هستند. این شباهت به ویژه از طریق طاق های پلکانی راه پله های داخلی مشهود است. این بنای مستحکم نمونه‌ای از تعادل مداوم در پادشاهی پرتغال در پایان قرن سیزدهم بین دنیای غالب مسیحی غربی که در پس آثاری بود که ویژگی سبکی متمایزی داشتند و تأثیر صنعتگران ساختمانی که در «مکتب اندلس» آموزش دیده بودند، به‌شمار می‌رود. آنها از به جا گذاشتن ردپایی از خاستگاه فرهنگی خود در سنگ ها ابایی نداشتند، به همین دلیل است که این بنا را می توان یکی از زیباترین نمونه های هنر مودجار در آلنتخو دانست.
متن نمونه	فرناندو برانکو کوریا «کاخ زیرزمینی» در کشف هنر اسلامی. موزه بدون مرز، 2026. 2026. https://islamicart.museumwnf.org/database_item.php?id=monument;ISL;pt;Mon01;24;ar

مشاهده در منبع Museum With No Frontiers Museum With No Frontiers - موتور جستجوی آثار تاریخی، آرشیوها و نشریات

Museum With No Frontiers

کاخ اندرووال

(قصر الأندروال)

نویسنده مائورو کالوو (موریسکو کچل).

نویسنده اورجینال ماورو كالفو المورسكي الأصلع

نوع دیگر

زبان نامشخص

دیجیتال بله

نسخه خطی خیر

کتابخانه Museum With No Frontiers

شماره ثبت monument;ISL;pt;Mon01;24;ar

محل کتابخانه ال آندرال، اِوورا (جابورا)، پرتغال

یادداشت‌ها قلعه ال اندروال نمونه خوبی از هنر Mudéjar در منطقه Alentejo است. در واقع این قلعه یک ساختمان مستحکم محسوب می شود که توسط یک معمار مسلمان الاصل به درخواست نخبگان مسیحی ساخته شده است. این بنا در اواخر قرن سیزدهم (1298 م) توسط سازمان نظامی آویس در زمان دکتر دنیس (1279 - 1325) تأسیس شد. در ساخت آن از سنگ آهک استخراج شده از منطقه استفاده شده است که البته در برخی نقاط آجر و مرمر نیز کشف شده است. اربابان منطقه و قلعه به معمار یا صنعتگری که کار ساخت و ساز را مدیریت می کرد، معلم «مائورو کالوو» اجازه دادند تا در یکی از گوشه های برج در سمت راست یکی از ورودی های ساختمان، یک چوب قرار دهد. معمار نه تنها امضای خود را گذاشت، بلکه با حروف رومی عبارتی شبیه نشان نشان پادشاهان ناصری غرناطا حک کرد. ویژگی این کتیبه این است که بخشی از آن به زبان پرتغالی قدیم نوشته شده است و با این کلمات خاتمه می یابد: «LEGALI: BI: ILLALA» که به معنای پنهانی است، به ویژه هنگامی که قطعاتی که روی آن حکاکی شده است مجدداً چیده شوند: «و لا فاتح الا الله» که نشان دهنده شباهت آن به شعار ناصری است. این بنای مستحکم ویژگی هایی را ارائه می دهد که به وضوح معماری اندلس را متمایز می کند. به استثنای وجود برج‌های بزرگ مربعی، توجه می‌کنیم که قسمت بالایی آن‌ها به سمت داخل تا قسمت داخلی دیوار امتداد دارد که مستلزم وجود تونل‌های کوچکی است که از مسیر نگهبانی عبور می‌کنند. برج های مشابهی بر روی دیوارهای اسلامی سویل وجود دارد و ممکن است به عنوان الگویی برای معمار مسلمانی که مأمور تکمیل این بنا شده بود باشد. مائورو کالوو می خواست شهادت دیگری برای میراث اسلامی اندلس به جای بگذارد. در قسمت خلوت کاخ، در یکی از گوشه‌هایی که به راحتی دیده نمی‌شود، پنجره‌ای کوچک از آجر ساخته شده است که در داخل آن یکپارچه است، هرچند شکوه و جلال آن در بیرون با استفاده از سنگ مرمر و قاب حاشیه‌ای با قاب الویس، ترکیبی مشخص از فاز پایانی دوره اسلامی است. برج افتخاری اگرچه از نظر سبک با برج های دوره اسلامی متفاوت است، اما شباهتی به بناهای مستحکم پادشاهی گرانادا دارد که در حال حاضر در حال مطالعه هستند. این شباهت به ویژه از طریق طاق های پلکانی راه پله های داخلی مشهود است. این بنای مستحکم نمونه‌ای از تعادل مداوم در پادشاهی پرتغال در پایان قرن سیزدهم بین دنیای غالب مسیحی غربی که در پس آثاری بود که ویژگی سبکی متمایزی داشتند و تأثیر صنعتگران ساختمانی که در «مکتب اندلس» آموزش دیده بودند، به‌شمار می‌رود. آنها از به جا گذاشتن ردپایی از خاستگاه فرهنگی خود در سنگ ها ابایی نداشتند، به همین دلیل است که این بنا را می توان یکی از زیباترین نمونه های هنر مودجار در آلنتخو دانست.

متن نمونه فرناندو برانکو کوریا «کاخ زیرزمینی» در کشف هنر اسلامی. موزه بدون مرز، 2026. 2026. https://islamicart.museumwnf.org/database_item.php?id=monument;ISL;pt;Mon01;24;ar