رساله ای در بیعت سلطان عبدالعزیز و بیعت با برادرش عبدالحفیظ محمد بن ابراهیم السباعی.
(رسالة في خلع السلطان عبد العزيز ومبايعة أخيه عبد الحفيظ محمد بن إبراهيم السباعي)
| عنوان |
رساله ای در بیعت سلطان عبدالعزیز و بیعت با برادرش عبدالحفیظ محمد بن ابراهیم السباعی. |
| عنوان اورجینال
|
رسالة في خلع السلطان عبد العزيز ومبايعة أخيه عبد الحفيظ محمد بن إبراهيم السباعي
|
| نویسنده |
السبعی، محمد بن ابراهیم بن محمد |
| نویسنده
اورجینال
|
السباعي، محمد بن إبراهيم بن محمد
|
| نوع |
belge |
| زبان |
عربی |
| دیجیتال |
بله
|
| نسخه خطی |
بله
|
| تعداد صفحات |
44 |
| کتابخانه: |
بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود |
| شماره ثبت |
affichage_numerics1268 |
| یادداشتها |
ابتدای نسخه: بسم الله الرحمن الرحیم (...) حمد و ستایش مخصوص خداوندی است که سنت او به بندگانش که حق را می خواهند الهام می کند (...) و اما آنچه در ادامه می آید، هنگامی که مسلمانی تا زمانی که حکم خدا در آن را نمی دانست و اهل شهر مرک را که مردم شهر مرک را از شر همه مکر و مکر و مکر خدا حفظ کرده بودند، انجام امری روا نمی داشت. از هر دشمن حیله گر، حکم خدا را در آنچه اکنون برعهده گرفته بودند، می دانستند، مانند پیروزی سلطان و برکناری پیش از او، علمای آنها حکم آن را می دانستند و به کسانی که نمی دانستند، از آن خبر می دادند.
پایان خط: چگونه بیعت با این امامی را که هر کس او را می شناسد بر جمع آوری شرائط امامت از حیث علم و معرفت و عدم پیروی او در اسلام و عاقلان کافی است (...) با ابرو کافی نمی پذیرد. شاعر گفت: علامت خفه برای عاقل کافی است. *** و دیگران را ندای بلند می نامند. با عصا مساوی با سرزنش می شوند *** سپس چوب شرط چهارم است. تمام می کنم.
نسخه خطی چاپ شده
نوع قلم: مراکشی رنگارنگ |
