بازگشت به جستجو

پیام - الطیب بن هاشم - محمد الصفار - خانه زندان، شفاعت.

عنوان	پیام - الطیب بن هاشم - محمد الصفار - خانه زندان، شفاعت.
نویسنده	الطیب بن هاشم
نویسنده اورجینال	الطيب بن هاشم
تاریخ انتشار:	12/06/1866 — 28/01/1283
محل انتشار	- الطیب بن هاشم
موضوع	خانه، زندان، شفاعت
نوع	belge
زبان	عربی
دیجیتال	بله
نسخه خطی	خیر
کتابخانه:	بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود
شماره ثبت	display3036
تاریخ	12/06/1866 — 28/01/1283
یادداشت‌ها	الحمدلله فقط مخصوص خداست. درود و سلام خداوند بر مولای ما محمد و آل و یارانش باد. جایگاه پدر ما و هدف آرزوی ما سلسله مردم خوب است. محل سخاوت و سرافرازی فقیه وزیر جناب محمد الصفار است. خداوند صبحتان را برکت دهد. درود و رحمت خدا بر شما برای بهترین های مولایمان که خداوند او را پیروز گرداند. و بعد از آن، آنچه را که در دعای خیر شما و سرورمان المنصور انجام می دهیم، به خدای تعالی، بیش از آنچه در زندان و جاهای دیگر در آن هستیم، باقی نمانده است، از محبت شما در طرفین خبر نداریم. مولانا ادریس، خداوند مولای ما را به برکتش بهره مند سازد، آمین. و مولای من از الشما و چیزهای دیگر شکایت نکردم تا اینکه تقریباً احترام خود را نسبت به حرم ادریسی به کلی ترک کرد. خواستم با این کار ثواب مولانا المنصور بالله را ادامه دهم. آنچه از کمال فضل مولای ما لازم است این است که اخبار مولانا رضی الله عنه را خاتمه دهیم تا امر ما در مورد آنچه به ما نسبت داده شده از سوی کسانی که باعث شده ما را در راه خدای متعال و پیامبر گرامیش واداشته اند، احراز شود. و اگر من از مفاسدی که دیگران به ما نسبت می دهند بی گناه نبودم، در حالی که پروردگار ما رحمت کند و هیچ کس دیگری را بر ما نگذارد، نمی توانستید از چیزی سخن بگویید و آقای من بداند که پرچمدار آسیب رساندن به ما ناخدا سیدی ابراهیم است و آن به خاطر خانه ای است که من از پروردگارمان المنصور بالله به دست حضرت داوود، وزیر داوود، وزیر داوود، به مولای خود، به دست حضرت داوود، وزیر مولای خود، خواستم. الطائب و میان ما و آنان بر سر آن نزاع شدیدی که پیش از این در دست پدر ما بود، برخاست و او بر آن تاخت و تا کنون به ظلم و ستم بر حیثیت ما شروع کرد و حال خصم آقا و آنچه جانها بر آن وارد شده است از شما باقی نمی ماند. دلیل از بزرگواران علویان، زیرا می‌دانند که ما زندان الزاویه و از سرشناسان مردم را محکوم کردیم که وضعیت من و حقیقت دعوت و مطلبم را روشن کرد، تا حق از باطل برای شما روشن شود، زیرا خداوند متعال می‌فرماید: «ای دین ایمان بیاور، اگر در میان ما فاسقی نزد تو آمد، تحقیق کن». اما دنیا نمی داند. و در اینجا به خاطر مولایمان محمد صلی الله علیه و آله و سلم نزد شما شفاعت می کنم. درود خدا بر او فرمود: به نام من در پیشگاه خدا دعا کن، چه بزرگ است که از حال من چشم پوشی کنی و گردنم را از زندان آزاد کنی، زیرا خداوند مبارک است. بخدا قسم با تسلیم پرونده من به پروردگارمان المنصور گردنت از آتش آزاد شود و آقا دو نگاره یکی از گواهان گوشه و دیگری از دسته جارو زیتون. پس من فقط طالب حق بوده ام و فرمان از آن خداست و هیچ قدرت و قوتی در خدا نیست. و ديدگان پروردگار ما آشكارتر و آشكارتر است. و برای طاعت و محبت و سلام شما در 28 محرم سال 1283 آل طیب بن هاشم پیامبر خدا وصی اوست.
Kişi Adları	النقيب إبراهيم، الطيب

مشاهده در منبع بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود

بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود

پیام - الطیب بن هاشم - محمد الصفار - خانه زندان، شفاعت.

نویسنده الطیب بن هاشم

نویسنده اورجینال الطيب بن هاشم

تاریخ انتشار 12/06/1866 — 28/01/1283

محل انتشار - الطیب بن هاشم

موضوع خانه، زندان، شفاعت

نوع belge

زبان عربی

دیجیتال بله

نسخه خطی خیر

کتابخانه بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود

شماره ثبت display3036

تاریخ 12/06/1866 — 28/01/1283

یادداشت‌ها الحمدلله فقط مخصوص خداست. درود و سلام خداوند بر مولای ما محمد و آل و یارانش باد. جایگاه پدر ما و هدف آرزوی ما سلسله مردم خوب است. محل سخاوت و سرافرازی فقیه وزیر جناب محمد الصفار است. خداوند صبحتان را برکت دهد. درود و رحمت خدا بر شما برای بهترین های مولایمان که خداوند او را پیروز گرداند. و بعد از آن، آنچه را که در دعای خیر شما و سرورمان المنصور انجام می دهیم، به خدای تعالی، بیش از آنچه در زندان و جاهای دیگر در آن هستیم، باقی نمانده است، از محبت شما در طرفین خبر نداریم. مولانا ادریس، خداوند مولای ما را به برکتش بهره مند سازد، آمین. و مولای من از الشما و چیزهای دیگر شکایت نکردم تا اینکه تقریباً احترام خود را نسبت به حرم ادریسی به کلی ترک کرد. خواستم با این کار ثواب مولانا المنصور بالله را ادامه دهم. آنچه از کمال فضل مولای ما لازم است این است که اخبار مولانا رضی الله عنه را خاتمه دهیم تا امر ما در مورد آنچه به ما نسبت داده شده از سوی کسانی که باعث شده ما را در راه خدای متعال و پیامبر گرامیش واداشته اند، احراز شود. و اگر من از مفاسدی که دیگران به ما نسبت می دهند بی گناه نبودم، در حالی که پروردگار ما رحمت کند و هیچ کس دیگری را بر ما نگذارد، نمی توانستید از چیزی سخن بگویید و آقای من بداند که پرچمدار آسیب رساندن به ما ناخدا سیدی ابراهیم است و آن به خاطر خانه ای است که من از پروردگارمان المنصور بالله به دست حضرت داوود، وزیر داوود، وزیر داوود، به مولای خود، به دست حضرت داوود، وزیر مولای خود، خواستم. الطائب و میان ما و آنان بر سر آن نزاع شدیدی که پیش از این در دست پدر ما بود، برخاست و او بر آن تاخت و تا کنون به ظلم و ستم بر حیثیت ما شروع کرد و حال خصم آقا و آنچه جانها بر آن وارد شده است از شما باقی نمی ماند. دلیل از بزرگواران علویان، زیرا می‌دانند که ما زندان الزاویه و از سرشناسان مردم را محکوم کردیم که وضعیت من و حقیقت دعوت و مطلبم را روشن کرد، تا حق از باطل برای شما روشن شود، زیرا خداوند متعال می‌فرماید: «ای دین ایمان بیاور، اگر در میان ما فاسقی نزد تو آمد، تحقیق کن». اما دنیا نمی داند. و در اینجا به خاطر مولایمان محمد صلی الله علیه و آله و سلم نزد شما شفاعت می کنم. درود خدا بر او فرمود: به نام من در پیشگاه خدا دعا کن، چه بزرگ است که از حال من چشم پوشی کنی و گردنم را از زندان آزاد کنی، زیرا خداوند مبارک است. بخدا قسم با تسلیم پرونده من به پروردگارمان المنصور گردنت از آتش آزاد شود و آقا دو نگاره یکی از گواهان گوشه و دیگری از دسته جارو زیتون. پس من فقط طالب حق بوده ام و فرمان از آن خداست و هیچ قدرت و قوتی در خدا نیست. و ديدگان پروردگار ما آشكارتر و آشكارتر است. و برای طاعت و محبت و سلام شما در 28 محرم سال 1283 آل طیب بن هاشم پیامبر خدا وصی اوست.

Kişi Adları النقيب إبراهيم، الطيب