پیام - حموده الجزیری - محمد بن طالب - جنگ تطوان - جنگ
| عنوان | پیام - حموده الجزیری - محمد بن طالب - جنگ تطوان - جنگ |
|---|---|
| نویسنده | حموده الجزیری |
| نویسنده اورجینال | حمودة الجزيري |
| تاریخ انتشار: | 05/03/1860 — 12/08/1276 |
| محل انتشار | عود بوسفیها (تطوان)، طنجه، فاس - حموده الجزیری |
| موضوع | جنگ - جنگ تتوآن |
| نوع | belge |
| زبان | عربی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود |
| شماره ثبت | display3406 |
| محل کتابخانه | عود بوسفیها (تطوان)، طنجه، فاس |
| تاریخ | 05/03/1860 — 12/08/1276 |
| یادداشتها | حمد و ستایش فقط مخصوص خداست و درود خدا بر مولای ما محمد و آل و یارانش عزیزترین عشق زمینی ما، بهترین، خشنودترین، با شکوه ترین، با شکوه ترین، هدایت شده ترین، شادترین، مولای من طالب و رحمت الله علیه و آله و سلم. مراقبت درود و رحمت خدا بر شما باد به نیکی پروردگارمان که خداوند او را پیروز گرداند. و خداوند پس از واجب به تجدید عهد با شما و جویای احوال و احوال سخاوتتان، شما را در جلال متعالی نگاه داشته و لطف خداوند پایدار است. این چیزی است که ارائه شده است. جمعتون خوبه انشاالله ما با دشمن کافر خدا در دره ای در دره ای در اهواز تطوان متحد هستیم. از گردن دشمنان کافر خدا یاری و پیروزی و توانمندی را از خداوند خواستاریم. خدا نابودشون کنه شنیده اید که بر تطوان چه گذشت و اضطراب و وحشتی که بر مسلمانان وارد شد و خروج اهل آن با پای برهنه و برهنه در دره ها و کوه ها سرگردان شد. شهری است پس از نور علم و حدیث و قرآن که به دست اهل کفر و ضلالت و ظلم افتاده است. ما از خداوند می خواهیم که عزم اسلام را مستحکم کند و قول آنها را متحد کند و به آنها کمک کند تا آن را از کسانی که مدعی دین برای خدمت به ارباب گذشتگان و دومی هستند حذف کنند. در میان کسانی که سرگردان بیرون رفتند خانواده و فرزندان ما بودند و هیبت زیادی داشتند، پس آنها را به طنجه راهنمایی کردیم تا آرام شدند. بعد برایمان مشخص شد که آنها به سمت تبر اول می روند، بنابراین آنها را به اتاقک شما هدایت کردیم. آنچه مورد نظر است این است که جنابعالی برای آنها خانه ای تعیین کنید که در آن زندگی کنند، زیرا ما اولاً از کشور خود مهاجر هستیم، سپس در درجه دوم از تطوان و امروز آنها در ننگ هستند. و حرم تو، ما را ناامید مکن و سهم ما را از خود قطع مکن، زیرا عقل دو راه دارد: اول راه خدمت و مصلحت اسلام، و دوم راه خانواده و فرزندان. هیچ نیرویی و نیرویی جز با خدا نیست. ما از آن خدا هستیم و به سوی او باز خواهیم گشت. صبر زیبا و خداوند یاور ماست. شما باید در وقت و مکان آنها دعا کنید و خداوند از ما قبول کند و به هرکسی که در مورد ما سوال کند آرامش عطا کند. انشاالله همیشه در پناه خدا و در پناه خدا باشید درود بر شما 12 شعبان سال 1276 حموده الجزیری لطف خداوند با آن |
