محدودیت - دعاوی قبیله ای
| عنوان | محدودیت - دعاوی قبیله ای |
|---|---|
| تاریخ انتشار: | 31/08/1861 — 08/04/1282 |
| موضوع | دعاوی قبیله ای |
| نوع | belge |
| زبان | عربی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | بنیاد مطالعات اسلامی و علوم انسانی ملک عبدالعزیز آل سعود |
| شماره ثبت | display8246 |
| تاریخ | 31/08/1861 — 08/04/1282 |
| یادداشتها | الحمدلله پس از آنكه گروه داويانهم و گروه ادخيسه و فرزندان نصير كه در وادى مكس در حجره الكهله بودند، آشتي كردند. از جمله قدور بن المعتی المنائی القیزی، احمد بن علی به نسب، احمد بن بلخیر طلسی به نسب، سید محمد بن جلوون الزروفی از نظر نسب، علی بن بلقاسم الغیشی به نسب، سید محمد بن الغایوس به نسب، سید محمد بن الغایوسی از نسب. الرشیدی، البشیر بن البشیر دخیسی، مذکر، و احمد بن عبدالکریم به نسب. سوگند به خدا. در زیارتگاه سیدی عبدالله الخیاط از مشاهیر زرحنا از جمله شیخ التهامی بن عبدالله السخراتی الزرهونی، السید العربی بن الحج به نسب، الحاج احمد براده به نسب، المعطی بن الحجال به نسب الحاجی بن عبدالله الصخراطی الحجال. حسن به نسب، قدور بن الحاج عبدالرحمن، آل طالب محمد بن السید محمد، التهامی بن عیاد الحاج ادریس الخندوقی، الجاج الطیب بن عیسی به نسب، الاصحاب ادریس بن السید المناعی، الاصحاب ادریس السید المنائی، الاصحاب السید السید محمد. الاصحاب الطیب بن احمد، شیخ بلعید العماری به نسب، شیخ حد بن قاسم به نسب، العربی بن العربی به نسب، شیخ عمر بن عبدالرحمن، النضیر قاسم بن محمد، حادریس بن العاده، ادریس بن الاعرابی. الحسن عبد الحق و قدور بن عبدالرحمن وحد بن عیسی و عشیب غازی بن احمد الاشایب عبد ربه ب احمد و حم بن الحاج عبدالقادر را که همگی از بنی عمار و شیخ ابی الکرالحرا هستند بیت کرد. النسب، احمد بن مقدّم و السّید. محمد بن عبدالله، الحاج محمد، سیدی قاسم، فرزند سیدی الحاج الخیاطی، السید محمد بن حام، السید محمد بلعباس، احمد بن المغیر الحاج تهامی، و پس از عامی، پسر حمّاج بن حَمَج بن ساعد. الحسین فقیه السید الطائب و سیدی محمد القدمیری التحمی و برادرش حد بن سعید و یک پسر واحد پسر حام بن مخلوف. شهادت دادند که از آنچه بر آنها ادعا می کردند تبرئه شدند و خرها و شترها و گاوهایشان را با اندازه کامل و مطلق و کلی و نه کم و نه زیاد برای خود غارت کردند و همه ادعاها و عواقب بزرگ و پست را به طور کامل بر آنها تحمیل کردند. کسى که قدر آن را مى دانست، بر آنان شهادت داد و آنان کاملاً آنان را آگاه ساختند، و در هشتم ربیع الثانى سال دویست و هشتصد و هشت، خداوند بنده پروردگارش را به سلامتى عنایت فرماید. |
