نویسنده
چلبی، شووال
تاریخ انتشار
2022-06-07T09:39:47Z
موضوع
خلق و خوی، استرس والدینی، تنظیم هیجان، بی نظمی هیجان، کووید-19، خلق و خو، استرس والدین، تنظیم هیجان، بی نظمی هیجانی
نوع
سند
زبان
انگلیسی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
خیر
کتابخانه
دانشگاه اوزیغین
شماره ثبت
7f70a5f9-a448-4cad-87d2-bc4b3aa2c519
محل کتابخانه
گروه روانشناسی
تاریخ
2022-06-07T09:39:47Z
متن نمونه
تنظیم هیجانی و بی نظمی کودکان از طریق تعامل بین خصوصیات فردی (خلق و خوی) و محیطی کودک (مثلاً استرس والدین) پدیدار می شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی نقش خلق و خوی کودک و استرس والدین در حالات عاطفی کودکان در طول شیوع COVID-19 بود. این مطالعه همچنین نقش تعدیل کننده استرس والدین را بر ارتباط بین خلق و خوی کودک و حالات عاطفی کودکان بررسی کرد. شرکت کنندگان مادران 219 (110 دختر) کودک پیش دبستانی ترک بودند که سن آنها از 36 ماه تا 76 ماه (M = 56.95 ماه، SD = 11.736 ماه) بود. مادران در مورد حالات عاطفی کودکان (تنظیم هیجان، بی نظمی هیجانی، پرخاشگری کودک، و اضطراب کودک)، خلق و خوی کودک (پشتکار و واکنش پذیری)، و استرس والدین گزارش کردند. همبستگی دو متغیره و مدل های رگرسیون سلسله مراتبی برای آزمون فرضیه ها اجرا شد. نتایج نشان داد که تداوم رابطه منفی با بی نظمی هیجان و پرخاشگری کودک دارد، در حالی که واکنش پذیری با تنظیم هیجان رابطه منفی و با بی نظمی هیجان، پرخاشگری و اضطراب رابطه مثبت دارد. علاوه بر این، استرس والدین با تنظیم هیجان رابطه منفی و با اختلال در تنظیم هیجان، پرخاشگری و اضطراب ارتباط مثبت داشت. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد که استرس والدینی ارتباط بین پایداری و تنظیم هیجان و پرخاشگری کودک را تعدیل می کند. تجزیه و تحلیل شیب ساده نشان داد که ترکیبی از تداوم زیاد و استرس والدینی کم، تنظیم هیجان را افزایش می دهد، در حالی که ترکیبی از تداوم پایین و استرس والدینی زیاد، پرخاشگری کودک را افزایش می دهد. یافتهها بر اهمیت خلق و خوی کودک و استرس والدین برای حالات عاطفی کودکان تأکید میکند. در پرتو مطالعات قبلی، یافتهها در مطالعه حاضر با در نظر گرفتن محدودیتها، جهتگیریهای آینده و پیامدها مورد بحث قرار گرفت. Bu çalışmanın amacı, çocuğun mizacı ve ebeveynlik stressinin, COVID-19 karantina döneminde çocukların duygu durumlarına katkılarını incelemektir. Bu çalışma aynı zamanda ebeveynlik stresinin çocuğun mizacı ile çocukların duygu durumları arasındaki ilişki üzerindeki ılımlı rollerini incelemiştir. Katılımcılar 36 ay ve 76 ay arasında 219 (110 kız) Türk okulöncesi dönemdeki çocuğun anneleridir (ortalama yaş: 56.95 ay، SS: 11.736 ay). Ebeveynler, çocukların duygu durumları (duygu düzenleme, duygu düzensizliği, kızgınlık, anksiyete), çocuğun mizacı (sebatkarlık ve tepkisellik) و ebeveynlik stressi hakkında rapor verdiler. İki değişkenli korelasyonlar ve hiyerarşik regresyon modelleri, hipotezi test etmek için çalıştırılmıştır. Sonuçlar, sebatkarlığı duygu düzensizliği ve kızgınlıkla negatif ilişkili gösterirken, tepkiselliği duygu düzenleme ile negatif, duygu düzensizliği, kızgınlık ve anksitolisterilite. Ayrıca, ebeveynlik stressi duygu duzenleme ile negatif, duygu düzensizliği, kızgınlık ve anksiyete ile pozitif ilişkili bulunmuştur. Hiyerarşik regresyon analizi sonuçları ebeveynlik stressinin sebatkarlık ve, duygu düzenleme ve kızgınlık arasındaki ilişkiyi denetlediğini göstermiştir. بسیت ایغیم آنالیزلری، یوکسک دوزیده سباتکارلیک و دوشوک دوزیده ابویینلیک استرسی ترکیبی لمسینه چوکلارین دویگو دوزنلمسینی کاتکی ساغلادیغینی گوستریرکن ebeveynlik stresi kombinasyonlarının çocukların kızgınlıklarını arttırdığını göstermiştir. سجاف بولگولار ebeveynlik استرسinin hem de çocuğun mizacının çocukların دویغو دوروملاری آچیسیندان اونمینین آلتینی چیزمکتیدیر. Sınırlılıklar ve olası uygulamalar dikkate alınarak, önceki çalışmalar ışığında, sonuçlar tartışılmıştır.
