بررسی پریشانی روانی عمومی والدین و فرزندپروری در خانوادههای دارای فرزندان خردسال: نقش واسطهای رضایت زوجین
| عنوان | بررسی پریشانی روانی عمومی والدین و فرزندپروری در خانوادههای دارای فرزندان خردسال: نقش واسطهای رضایت زوجین |
|---|---|
| نویسنده | ارتم، پلین |
| تاریخ انتشار: | 2024-08-30T14:53:10Z |
| موضوع | والد و فرزند، خانواده، والدین، جنبه های روانشناختی، زوجین، روابط خانوادگی، مادر و فرزند، پدر و فرزند، روانشناسی، روابط زن و مرد |
| نوع | سند |
| زبان | انگلیسی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | دانشگاه اوزیغین |
| شماره ثبت | 5609ab15-435b-4c16-946a-d37aa86f23df |
| محل کتابخانه | گروه روانشناسی |
| تاریخ | 2024-08-30T14:53:10Z |
| متن نمونه | روابط والدين يكي از اجزاي اساسي كاركرد خانواده است و همكاري والدين در مسائل مربوط به كودك به عنوان يك عامل محافظ براي انسجام خانواده به ويژه در مواقعي كه والدين در مضطرب هستند برجسته شده است. این پژوهش به بررسی روابط بین پریشانی روانی عمومی و ابعاد هموالدی همکاری، تعارض و مثلثگرایی از طریق نقش واسطهای رضایت زوجین در سطح زوجی در میان والدین ترک با فرزندان خردسال پرداخته است. نمونه شامل 184 والدین دگرجنسگرا (184 مادر، 184 پدر، محدوده سنی 25 تا 57 سال) بود که به طور متوسط 10 سال ازدواج کرده بودند. والدین فرم اطلاعات جمعیت شناختی، مقیاس اضطراب استرس افسردگی، شاخص رضایت زوجین، و پرسشنامه والدین با کودکان پیش دبستانی را تکمیل کردند. نتایج تحلیلهای مدل وابستگی متقابل بازیگر-شریک (APIM) و مدل میانجیگری APIM (APIMeM) روابط آماری معنیداری را بین پریشانی روانشناختی مادر و پدر و هر سه بعد هموابستگی خود (اثرات بازیگر مستقیم) و بین پریشانی روانشناختی مادران و همکاری هموالدی پدران (تاثیر مستقیم شریک زندگی)، نشان داد. پریشانی روانشناختی مادران و پدران از طریق رضایت زوجین خود (اثرات بازیگر غیرمستقیم) بر هر سه بعد هموالدگری تأثیرات غیرمستقیم معناداری داشت. علاوه بر این، پریشانی روانی پدران تأثیر غیرمستقیم معنیداری بر هر سه بعد هموالدگری مادران از طریق رضایت زوجین، به علاوه بر مثلثسازی هموالدانه مادران از طریق رضایت زوجین پدران (اثرات غیرمستقیم شریک، پدر به مادر) داشت. یافته های این پژوهش با تئوری سیستم خانواده و تحقیقات قبلی مطابقت داشت. مفاهیم بالینی مورد بحث قرار گرفته است.، Anne-babaların ortak ebeveynlik ilişkileri, aile işleyişinin çok önemli bir bileşenidir. Ebeveynler psikolojik sıkıntıdayken, anne-babanın çocukla ilgili konularda işbirliğinin aile uyumu için koruyucu bir faktör olduğu özellikle vurgulanmıştır (Margolin ve ark., 2001). بو آراستیرما، کوچوک چوکلو تورک ابویینلرده ژنل روانپزشکی سیکینتی ایله اورتاک ابویینلیک بویوتلاری (işbirliği، çatışma، üçgenleme) arasındaki diyadik ilişkileri، ilişki doyumunun rolığıracıla. Araştırmanın örneklemini ortalama 10 yıldır evli olan 184 anne ve baba (yaş aralığı 25-57) oluşturmuştur. Anne ve babalar: demografik bilgi formu، Depresyon Stres Kaygı Ölçeği، İlişki Doyum İndeksi، ve Okul Öncesi Çocuklu Ebeveynler için Ortak Ebeveynlik Envanterini yanıtlamıştır. Aktör-Partner Karşılıklı Bağımlılık Modeli (APIM) و APIM Aracılık Modeli (APIMeM) analizlerinin sonuçları, annelerin ve babaların psikolojik sıkıntıları ile kendi ortak ebeveynlik boyutlarasındarında annelerin psikolojik sıkıntıları ile babaların ortak ebeveynlik işbirliği (anneden babaya doğrudan partner etkisi) arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler olduğunu göstermiştir. Annelerin ve babaların psikolojik sıkıntılarının, kendi ilişki doyumları aracılığıyla, kendi ortak ebeveynlik boyutlarının hepsi üzerinde de istatistiksel olarak anlamlı etkileri bulunmuştur (dolaylıkileri aktör). Ayrıca, babaların psikolojik sıkıntılarının annelerin ilişki doyumu aracılığıyla annelerin ortak ebeveynliğinin üç boyutu üzerinde, ve ek olarak babaların ilişki doyumu aracılığıyla ebeveynliğinin üç boyutu üzerinde. anlamlı etkileri bulunmuştur (babalardan annelere dolaylı partner etkileri). Bu çalışmanın bulguları, Aile Sistemi Teorisi ile uyumludur ve önceki araştırmaları gözeterek incelenmiştir. کلینیک çıkarımlar tartışılmıştır. |
