بازگشت به جستجو

وضعیت مهاجران غیرقانونی در اصلاح قانون پناهندگان اتحادیه اروپا

عنوان	وضعیت مهاجران غیرقانونی در اصلاح قانون پناهندگان اتحادیه اروپا
نویسنده	پارلاک، تورکان ملیس
تاریخ انتشار:	2022-10-13T12:48:00Z
موضوع	اتحادیه اروپا، مهاجران غیرقانونی، حق پناهندگی، شورای اروپایی سویا، اتحادیه اروپا، مهاجران غیرقانونی، حق پناهندگی، عدم بازگشت
نوع	سند
زبان	ترکی
دیجیتال	بله
نسخه خطی	خیر
کتابخانه:	دانشگاه اوزیغین
شماره ثبت	29472e06-983f-4d56-830f-6700a91baef6
محل کتابخانه	اداره حقوق خصوصی
تاریخ	2022-10-13T12:48:00Z
متن نمونه	تاریخ مهاجرت به قدمت تاریخ بشر است. از انسان خردمند گرفته تا انسان مدرن امروزی، انسان‌هایی که هدف اصلی آنها بقا است، سعی کرده‌اند در دنیایی با منابع کمیاب نیازهای بی‌پایان خود را برآورده کنند. در نتیجه مردم به دلایل مختلف – اقتصادی، اجتماعی، طبیعی یا سیاسی – سرزمینی را که در آن زندگی می کنند، اجباری یا داوطلبانه ترک می کنند و به کشورهای دیگر مهاجرت می کنند. این موج مهاجرت که با جنگ های داخلی در دوران باستان آغاز شد، در طول سالیان متمادی تبدیل به بین المللی و سیاسی شده است. به همین دلیل، حقوق مهاجرت و پناهندگی امروزه به یکی از اساسی ترین موضوعات حقوق بین الملل تبدیل شده است. کشورهای اروپایی به دلیل اقتصاد توسعه یافته و سطح رفاه بالا مرکز جذب مهاجران هستند. کشورهای اروپایی که پس از جنگ جهانی دوم، مهاجران را جزئی از روند توسعه می‌دانستند و سیاست «درهای باز» را در پیش گرفتند، به دلیل تأثیرات بحران‌های اقتصادی دهه 1970، مرزهای خود را به روی مهاجران بستند و وارد دوره «درهای بسته» شدند. حذف مرزهای داخلی با معاهده شنگن در قالب تقویت کنترل مرزهای خارجی ظاهر می شود. پس از حملات 11 سپتامبر، تلقی "خارجی" و "امنیتی" در سراسر جهان به ویژه در کشورهای اتحادیه اروپا تغییر کرد. مؤثرترین راه حلی که اتحادیه اروپا برای وضعیت «نامطلوب» یافت، که با تأثیر روانی قوانین کیفری دشمن پس از حملات ترکیب می‌شود و با تغییر درک «خارجی» و «امنیتی» تقویت می‌شود، موافقت‌نامه‌های پذیرش مجدد است. قبل از اینکه به مشکل داخلی اتحادیه اروپا تبدیل شود، تلاش شده است تا مشکل مهاجرت غیرقانونی از طریق موافقت نامه های پذیرش مجدد، از طریق همکاری با کشورهای مبدأ و ترانزیت حل شود. با این حال، به دلیل این رویکرد امنیتی فزاینده و سیاست های چالش برانگیز مرزی، افرادی که به دنبال حفاظت بین المللی هستند سعی می کنند به طور نامنظم از مرزها عبور کنند. در طول این سفرهای خطرناک، دریای مدیترانه و دریای اژه به دریای مردگان تبدیل شده است. این وضعیت اصل عدم بازگشت را مورد بحث قرار می دهد. افراد صرف نظر از موقعیتشان، حقوق خاصی دارند که صرفاً از انسان بودن ناشی می شود. همه ایالت ها موظفند این حقوق را که در قوانین حقوق بشر و متون قانون مهاجرت تنظیم شده است، برای همه افراد تحت صلاحیت خود فراهم کنند. در زمینه حق پناهندگی، همه کشورها باید اطمینان حاصل کنند که مهاجران غیرقانونی به رویه های حمایت بین المللی دسترسی دارند و نباید مهاجران را برای ورود غیرقانونی جریمه کنند. با این حال، کشورهای اتحادیه اروپا به دلایل مختلف تمایلی به ارائه پناهندگی به افراد ندارند و برای حفظ مرزهای خود به حقوق انسانی مهاجران غیرقانونی احترام نمی گذارند. اتحادیه به بهای حفاظت از مرزها و هویت «اروپایی» خود، برخلاف ارزش‌های اساسی خود مانند عدم تبعیض، برابری و احترام به حقوق اساسی بشر عمل می‌کند و امنیت را در اولویت قرار می‌دهد. در پژوهشی با عنوان «وضعیت مهاجران غیرقانونی در اصلاح قانون پناهندگان اتحادیه اروپا» سعی شده است تا چگونگی تأثیر تغییر سیاست های مهاجرتی اتحادیه اروپا بر حقوق مهاجران غیرقانونی توضیح داده شود. در این زمینه، در بخش اول پژوهش، مفهوم مهاجرت و مفاهیم اساسی مربوط به مهاجرت که علیرغم داشتن ویژگی های بسیار مشابه، دارای ظرایفی هستند، زیرا بسیاری از شاخه های علم به پدیده مهاجرت علاقه دارند و همگی از منظرهای مختلف به موضوع می پردازند، توضیح داده شده است. علاوه بر این، دلایلی که مهاجران را به مهاجرت سوق می دهد، تئوری های مهاجرت، تحولات تاریخی قانون مهاجرت و جرم قاچاق مهاجر که به مهاجرت های غیرقانونی تغذیه می کند نیز در این بخش گنجانده شده است. در بخش دوم این تحقیق، اصول و توسعه قوانین مهاجرت در اتحادیه اروپا بر اساس مفاهیم اساسی، علل و تحولات تاریخی مهاجرت که در بخش اول مورد بحث قرار گرفت، مورد بررسی قرار می‌گیرد. در این بخش، مهاجرت و رویکرد آن نسبت به مهاجران از طریق قراردادهای بین المللی، از دوره سیاست «درهای باز» اتخاذ شده در فرآیند بازسازی اروپا تا دوره «درهای بسته» که مهاجران را به عنوان یک مشکل می دید، مورد بررسی قرار گرفته است. علاوه بر این، در این بخش، تلاش های مهاجرتی مشترک اتحادیه اروپا و نهادهایی که برای جلوگیری از مهاجران غیرقانونی تاسیس شده اند مانند EURODAC، FRONTEX، EUROSUR نیز ذکر شده است. روند یافتن راه حلی برای مشکل مهاجرت غیرقانونی که با سیاست اتخاذ شده توسط اتحادیه اروپا در دهه 2000 افزایش یافته است، با گنجاندن کشورهای مبدأ و ترانزیت، در فصل مورد بررسی قرار می گیرد. در این زمینه، موافقت نامه های پذیرش مجدد مورد بحث قرار گرفت. در بخش آخر پایان نامه، حق پناهندگی، منابع حقوقی تضمین کننده حق پناهندگی و حقوق مهاجران غیرقانونی تا زمانی که درخواست حمایت بین المللی آنها نهایی و بازگردانده شود، در پرتو تصمیمات قضایی بین المللی مورد بحث و بررسی قرار گرفته است، مهاجرت به آغاز تاریخ بشریت باز می گردد. انسان‌های اولیه انسان‌ها و انسان‌های امروزی صرفاً برای زنده ماندن، در پی برآوردن نیازهای بی‌پایان خود در برابر عرضه‌های محدود زمین بوده‌اند، چیزی که آنها را به مهاجرت داوطلبانه یا اجباری به مکان‌های دیگر و تحت فشار عوامل مختلف اقتصادی، اجتماعی، طبیعی یا سیاسی سوق داده است. عمدتاً داخلی و به انگیزه انگیزه های اساسی در طول دوران باستان، اکنون یک چالش بین المللی و سیاسی است که قوانین مهاجرت و پناهندگی را به عنوان یکی از مؤلفه های اساسی حقوق بین الملل مطرح می کند. کشورهای اروپایی با اقتصادهای عظیم و توسعه یافته و سطح رفاه بالا، مرکز جذب مهاجران بوده است. پس از جنگ جهانی دوم، کشورهای اروپایی مهاجران را بخشی از حرکت توسعه‌ای خود دانستند و "سیاست درهای باز" را اتخاذ کردند، اما به دلیل رکود اقتصادی ناشی از دهه 1970 به "سیاست درهای بسته" عقب نشینی کردند، که بعداً سیاست کنترل مرزی سخت‌گیرانه را تشکیل داد در حالی که مرزهای متقابل با توافق شنگن لغو شد. حملات 11 سپتامبر تلقی جهانی و به ویژه کشورهای اروپایی از بیگانگان و امنیت را به شدت و به شدت تغییر داد. در شورای اروپای سویل در سال 2002، در شورای اروپای سویل، برای اولین بار در تاریخ شوراهای اروپا، هشدار حملات و انگیزه‌های فایند استرافرخت، مهاجرت غیرقانونی در دستور کار قرار گرفت و نتیجه‌گیری ریاست‌جمهوری به طور خاص به مبارزه با مهاجرت غیرقانونی، تحت فصل «پناهندگی و مهاجرت» پرداخت. برای کسانی که "ناخواسته" در نظر گرفته می شوند، تصویری که با تغییر در نگرش امنیتی و خارجی ها قوی تر شده است، موافقت نامه های پذیرش مجدد به عنوان موثرترین راه حل توسط اتحادیه در نظر گرفته شد. اتحادیه قصد داشت از طریق چنین توافقاتی با کشورهای مبدأ و ترانزیت، به طور فعال از ورود غیرقانونی مهاجرت به داخل اتحادیه جلوگیری کند. این سیاست سختگیرانه امنیتی و حفاظت از مرزها، از سوی دیگر، پناهجویان را مجبور به مهاجرت غیرقانونی کرد. در خلال چنین تلاش های خطرناکی، دریای مدیترانه و دریای اژه به گورستان تبدیل شده است و اصل عدم بازگشت مورد مناقشه است. انسان‌ها صرف‌نظر از وضعیتشان، از حقوق اساسی برخوردارند و همه دولت‌ها باید برای اعمال چنین حقوقی که تحت قوانین بین‌المللی حقوق بشر و قوانین مهاجرت تنظیم شده‌اند، برای کسانی که در حوزه قضایی خود هستند، عمل کنند. در مورد حق پناهندگی، همه کشورها باید اطمینان حاصل کنند که مهاجران غیرقانونی می توانند از آنها حمایت کنند و چنین مهاجرانی نباید مجازات شوند. با این حال، کشورهای عضو اتحادیه اروپا تمایلی به ارائه پناهندگی ندارند و حقوق اساسی مهاجران غیرقانونی را نادیده می گیرند و به آنها بی احترامی می کنند، که آنها بر اساس اصول "حفاظت از مرزهای اتحادیه" و همچنین "حفظ هویت اروپایی" و اولویت دادن به امنیت هستند. این تحقیق در مورد "وضعیت مهاجران غیرقانونی در اصلاح قانون پناهندگی اتحادیه اروپا" در نظر دارد تاثیرات تغییر سیاست های پناهندگان اتحادیه اروپا بر حقوق مهاجران غیرقانونی را بررسی کند. در این راستا، فصل اول تلاش می‌کند تا مهاجرت و مفاهیم بنیادی آن را تعریف کند که شباهت‌هایی با حوزه‌های دیگر مطالعه‌کننده این پدیده دارد، اما به دلیل دیدگاه‌های متفاوت کمی متفاوت است. این فصل همچنین به انگیزه های مهاجران و نظریه ها و تحول قوانین مهاجرت می پردازد. با توجه به مبانی، انگیزه ها و تکامل مورد بحث در فصل اول، فصل دوم به مبانی و تحولات قانون مهاجرت در چارچوب اتحادیه اروپا می پردازد. این فصل سیر تحول اروپا را، از زمان اقدامات ناامیدکننده، «سیاست درهای باز» برای مهاجران در طول تثبیت آن، تا «سیاست درهای بسته»، که در آن مهاجران یک مشکل تلقی می‌شوند و ساختن «قلعه اروپایی» برای حفاظت از مرزها ضروری است، تحلیل می‌کند و این تغییر رویکرد اروپا در مورد پروتکل‌های مربوط به دوره سربازی را با هم مقایسه می‌کند. این فصل بیشتر به سازمان هایی مانند EURODAC، FRONTEX و EUROSUR می پردازد که برای جلوگیری از مهاجرت غیرقانونی تشکیل شده اند. در مورد مسیر اقدام تعیین شده توسط به روز رسانی اتحادیه در سیاست های خود برای یافتن راه حلی مشارکتی برای مهاجرت غیرقانونی از طریق مشارکت کشورهای مبدأ و ترانزیت بحث می کند. در این رابطه، موافقت نامه های پذیرش مجدد نیز مورد توجه قرار می گیرد. این فصل همچنین به انگیزه‌های مهاجرت، تئوری‌های مهاجرت، سیر تاریخی قانون مهاجرت و همچنین قاچاق مهاجر، جنایتی که مهاجرت غیرقانونی را تسهیل می‌کند، می‌پردازد. و بازگشت آنها با توجه به احکام بین المللی.

مشاهده در منبع دانشگاه اوزیغین دانشگاه اوزیغین - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی

دانشگاه اوزیغین

وضعیت مهاجران غیرقانونی در اصلاح قانون پناهندگان اتحادیه اروپا

نویسنده پارلاک، تورکان ملیس

تاریخ انتشار 2022-10-13T12:48:00Z

موضوع اتحادیه اروپا، مهاجران غیرقانونی، حق پناهندگی، شورای اروپایی سویا، اتحادیه اروپا، مهاجران غیرقانونی، حق پناهندگی، عدم بازگشت

نوع سند

زبان ترکی

دیجیتال بله

نسخه خطی خیر

کتابخانه دانشگاه اوزیغین

شماره ثبت 29472e06-983f-4d56-830f-6700a91baef6

محل کتابخانه اداره حقوق خصوصی

تاریخ 2022-10-13T12:48:00Z

متن نمونه تاریخ مهاجرت به قدمت تاریخ بشر است. از انسان خردمند گرفته تا انسان مدرن امروزی، انسان‌هایی که هدف اصلی آنها بقا است، سعی کرده‌اند در دنیایی با منابع کمیاب نیازهای بی‌پایان خود را برآورده کنند. در نتیجه مردم به دلایل مختلف – اقتصادی، اجتماعی، طبیعی یا سیاسی – سرزمینی را که در آن زندگی می کنند، اجباری یا داوطلبانه ترک می کنند و به کشورهای دیگر مهاجرت می کنند. این موج مهاجرت که با جنگ های داخلی در دوران باستان آغاز شد، در طول سالیان متمادی تبدیل به بین المللی و سیاسی شده است. به همین دلیل، حقوق مهاجرت و پناهندگی امروزه به یکی از اساسی ترین موضوعات حقوق بین الملل تبدیل شده است. کشورهای اروپایی به دلیل اقتصاد توسعه یافته و سطح رفاه بالا مرکز جذب مهاجران هستند. کشورهای اروپایی که پس از جنگ جهانی دوم، مهاجران را جزئی از روند توسعه می‌دانستند و سیاست «درهای باز» را در پیش گرفتند، به دلیل تأثیرات بحران‌های اقتصادی دهه 1970، مرزهای خود را به روی مهاجران بستند و وارد دوره «درهای بسته» شدند. حذف مرزهای داخلی با معاهده شنگن در قالب تقویت کنترل مرزهای خارجی ظاهر می شود. پس از حملات 11 سپتامبر، تلقی "خارجی" و "امنیتی" در سراسر جهان به ویژه در کشورهای اتحادیه اروپا تغییر کرد. مؤثرترین راه حلی که اتحادیه اروپا برای وضعیت «نامطلوب» یافت، که با تأثیر روانی قوانین کیفری دشمن پس از حملات ترکیب می‌شود و با تغییر درک «خارجی» و «امنیتی» تقویت می‌شود، موافقت‌نامه‌های پذیرش مجدد است. قبل از اینکه به مشکل داخلی اتحادیه اروپا تبدیل شود، تلاش شده است تا مشکل مهاجرت غیرقانونی از طریق موافقت نامه های پذیرش مجدد، از طریق همکاری با کشورهای مبدأ و ترانزیت حل شود. با این حال، به دلیل این رویکرد امنیتی فزاینده و سیاست های چالش برانگیز مرزی، افرادی که به دنبال حفاظت بین المللی هستند سعی می کنند به طور نامنظم از مرزها عبور کنند. در طول این سفرهای خطرناک، دریای مدیترانه و دریای اژه به دریای مردگان تبدیل شده است. این وضعیت اصل عدم بازگشت را مورد بحث قرار می دهد. افراد صرف نظر از موقعیتشان، حقوق خاصی دارند که صرفاً از انسان بودن ناشی می شود. همه ایالت ها موظفند این حقوق را که در قوانین حقوق بشر و متون قانون مهاجرت تنظیم شده است، برای همه افراد تحت صلاحیت خود فراهم کنند. در زمینه حق پناهندگی، همه کشورها باید اطمینان حاصل کنند که مهاجران غیرقانونی به رویه های حمایت بین المللی دسترسی دارند و نباید مهاجران را برای ورود غیرقانونی جریمه کنند. با این حال، کشورهای اتحادیه اروپا به دلایل مختلف تمایلی به ارائه پناهندگی به افراد ندارند و برای حفظ مرزهای خود به حقوق انسانی مهاجران غیرقانونی احترام نمی گذارند. اتحادیه به بهای حفاظت از مرزها و هویت «اروپایی» خود، برخلاف ارزش‌های اساسی خود مانند عدم تبعیض، برابری و احترام به حقوق اساسی بشر عمل می‌کند و امنیت را در اولویت قرار می‌دهد. در پژوهشی با عنوان «وضعیت مهاجران غیرقانونی در اصلاح قانون پناهندگان اتحادیه اروپا» سعی شده است تا چگونگی تأثیر تغییر سیاست های مهاجرتی اتحادیه اروپا بر حقوق مهاجران غیرقانونی توضیح داده شود. در این زمینه، در بخش اول پژوهش، مفهوم مهاجرت و مفاهیم اساسی مربوط به مهاجرت که علیرغم داشتن ویژگی های بسیار مشابه، دارای ظرایفی هستند، زیرا بسیاری از شاخه های علم به پدیده مهاجرت علاقه دارند و همگی از منظرهای مختلف به موضوع می پردازند، توضیح داده شده است. علاوه بر این، دلایلی که مهاجران را به مهاجرت سوق می دهد، تئوری های مهاجرت، تحولات تاریخی قانون مهاجرت و جرم قاچاق مهاجر که به مهاجرت های غیرقانونی تغذیه می کند نیز در این بخش گنجانده شده است. در بخش دوم این تحقیق، اصول و توسعه قوانین مهاجرت در اتحادیه اروپا بر اساس مفاهیم اساسی، علل و تحولات تاریخی مهاجرت که در بخش اول مورد بحث قرار گرفت، مورد بررسی قرار می‌گیرد. در این بخش، مهاجرت و رویکرد آن نسبت به مهاجران از طریق قراردادهای بین المللی، از دوره سیاست «درهای باز» اتخاذ شده در فرآیند بازسازی اروپا تا دوره «درهای بسته» که مهاجران را به عنوان یک مشکل می دید، مورد بررسی قرار گرفته است. علاوه بر این، در این بخش، تلاش های مهاجرتی مشترک اتحادیه اروپا و نهادهایی که برای جلوگیری از مهاجران غیرقانونی تاسیس شده اند مانند EURODAC، FRONTEX، EUROSUR نیز ذکر شده است. روند یافتن راه حلی برای مشکل مهاجرت غیرقانونی که با سیاست اتخاذ شده توسط اتحادیه اروپا در دهه 2000 افزایش یافته است، با گنجاندن کشورهای مبدأ و ترانزیت، در فصل مورد بررسی قرار می گیرد. در این زمینه، موافقت نامه های پذیرش مجدد مورد بحث قرار گرفت. در بخش آخر پایان نامه، حق پناهندگی، منابع حقوقی تضمین کننده حق پناهندگی و حقوق مهاجران غیرقانونی تا زمانی که درخواست حمایت بین المللی آنها نهایی و بازگردانده شود، در پرتو تصمیمات قضایی بین المللی مورد بحث و بررسی قرار گرفته است، مهاجرت به آغاز تاریخ بشریت باز می گردد. انسان‌های اولیه انسان‌ها و انسان‌های امروزی صرفاً برای زنده ماندن، در پی برآوردن نیازهای بی‌پایان خود در برابر عرضه‌های محدود زمین بوده‌اند، چیزی که آنها را به مهاجرت داوطلبانه یا اجباری به مکان‌های دیگر و تحت فشار عوامل مختلف اقتصادی، اجتماعی، طبیعی یا سیاسی سوق داده است. عمدتاً داخلی و به انگیزه انگیزه های اساسی در طول دوران باستان، اکنون یک چالش بین المللی و سیاسی است که قوانین مهاجرت و پناهندگی را به عنوان یکی از مؤلفه های اساسی حقوق بین الملل مطرح می کند. کشورهای اروپایی با اقتصادهای عظیم و توسعه یافته و سطح رفاه بالا، مرکز جذب مهاجران بوده است. پس از جنگ جهانی دوم، کشورهای اروپایی مهاجران را بخشی از حرکت توسعه‌ای خود دانستند و "سیاست درهای باز" را اتخاذ کردند، اما به دلیل رکود اقتصادی ناشی از دهه 1970 به "سیاست درهای بسته" عقب نشینی کردند، که بعداً سیاست کنترل مرزی سخت‌گیرانه را تشکیل داد در حالی که مرزهای متقابل با توافق شنگن لغو شد. حملات 11 سپتامبر تلقی جهانی و به ویژه کشورهای اروپایی از بیگانگان و امنیت را به شدت و به شدت تغییر داد. در شورای اروپای سویل در سال 2002، در شورای اروپای سویل، برای اولین بار در تاریخ شوراهای اروپا، هشدار حملات و انگیزه‌های فایند استرافرخت، مهاجرت غیرقانونی در دستور کار قرار گرفت و نتیجه‌گیری ریاست‌جمهوری به طور خاص به مبارزه با مهاجرت غیرقانونی، تحت فصل «پناهندگی و مهاجرت» پرداخت. برای کسانی که "ناخواسته" در نظر گرفته می شوند، تصویری که با تغییر در نگرش امنیتی و خارجی ها قوی تر شده است، موافقت نامه های پذیرش مجدد به عنوان موثرترین راه حل توسط اتحادیه در نظر گرفته شد. اتحادیه قصد داشت از طریق چنین توافقاتی با کشورهای مبدأ و ترانزیت، به طور فعال از ورود غیرقانونی مهاجرت به داخل اتحادیه جلوگیری کند. این سیاست سختگیرانه امنیتی و حفاظت از مرزها، از سوی دیگر، پناهجویان را مجبور به مهاجرت غیرقانونی کرد. در خلال چنین تلاش های خطرناکی، دریای مدیترانه و دریای اژه به گورستان تبدیل شده است و اصل عدم بازگشت مورد مناقشه است. انسان‌ها صرف‌نظر از وضعیتشان، از حقوق اساسی برخوردارند و همه دولت‌ها باید برای اعمال چنین حقوقی که تحت قوانین بین‌المللی حقوق بشر و قوانین مهاجرت تنظیم شده‌اند، برای کسانی که در حوزه قضایی خود هستند، عمل کنند. در مورد حق پناهندگی، همه کشورها باید اطمینان حاصل کنند که مهاجران غیرقانونی می توانند از آنها حمایت کنند و چنین مهاجرانی نباید مجازات شوند. با این حال، کشورهای عضو اتحادیه اروپا تمایلی به ارائه پناهندگی ندارند و حقوق اساسی مهاجران غیرقانونی را نادیده می گیرند و به آنها بی احترامی می کنند، که آنها بر اساس اصول "حفاظت از مرزهای اتحادیه" و همچنین "حفظ هویت اروپایی" و اولویت دادن به امنیت هستند. این تحقیق در مورد "وضعیت مهاجران غیرقانونی در اصلاح قانون پناهندگی اتحادیه اروپا" در نظر دارد تاثیرات تغییر سیاست های پناهندگان اتحادیه اروپا بر حقوق مهاجران غیرقانونی را بررسی کند. در این راستا، فصل اول تلاش می‌کند تا مهاجرت و مفاهیم بنیادی آن را تعریف کند که شباهت‌هایی با حوزه‌های دیگر مطالعه‌کننده این پدیده دارد، اما به دلیل دیدگاه‌های متفاوت کمی متفاوت است. این فصل همچنین به انگیزه های مهاجران و نظریه ها و تحول قوانین مهاجرت می پردازد. با توجه به مبانی، انگیزه ها و تکامل مورد بحث در فصل اول، فصل دوم به مبانی و تحولات قانون مهاجرت در چارچوب اتحادیه اروپا می پردازد. این فصل سیر تحول اروپا را، از زمان اقدامات ناامیدکننده، «سیاست درهای باز» برای مهاجران در طول تثبیت آن، تا «سیاست درهای بسته»، که در آن مهاجران یک مشکل تلقی می‌شوند و ساختن «قلعه اروپایی» برای حفاظت از مرزها ضروری است، تحلیل می‌کند و این تغییر رویکرد اروپا در مورد پروتکل‌های مربوط به دوره سربازی را با هم مقایسه می‌کند. این فصل بیشتر به سازمان هایی مانند EURODAC، FRONTEX و EUROSUR می پردازد که برای جلوگیری از مهاجرت غیرقانونی تشکیل شده اند. در مورد مسیر اقدام تعیین شده توسط به روز رسانی اتحادیه در سیاست های خود برای یافتن راه حلی مشارکتی برای مهاجرت غیرقانونی از طریق مشارکت کشورهای مبدأ و ترانزیت بحث می کند. در این رابطه، موافقت نامه های پذیرش مجدد نیز مورد توجه قرار می گیرد. این فصل همچنین به انگیزه‌های مهاجرت، تئوری‌های مهاجرت، سیر تاریخی قانون مهاجرت و همچنین قاچاق مهاجر، جنایتی که مهاجرت غیرقانونی را تسهیل می‌کند، می‌پردازد. و بازگشت آنها با توجه به احکام بین المللی.