نویسنده
آلتوندال، مروه نور
تاریخ انتشار
2024-08-30T14:53:05Z
موضوع
خودکنترلی در کودکان، رشد کودک، آموزش در دوران کودکی، جنبه های روانشناختی، تربیت کودک، عواطف در کودکان، روانشناسی
نوع
سند
زبان
انگلیسی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
خیر
کتابخانه
دانشگاه اوزیغین
شماره ثبت
8614bf99-ce0e-4ea6-95f1-7c4d4cd985f6
محل کتابخانه
گروه روانشناسی
تاریخ
2024-08-30T14:53:05Z
متن نمونه
غذا خوردن عاطفی کودکان می تواند توسط ویژگی های فردی و رفتارهای والدینی آنها هدایت شود. از این منظر، در این مطالعه، ما سوابق کودک محور و والدین محور خوردن عاطفی را برای درک مکانیسم های اساسی خوردن عاطفی در کودکان آزمایش کردیم. به طور مفصل، ما ارتباط تعاملی بین سبکهای تغذیه والدین، تکنوفرانس زمان صرف غذا و خودتنظیمی کودکان را در پیشبینی غذا خوردن عاطفی در سالهای پیشدبستانی بررسی کردیم. ما داده ها را از 231 کودک در دو مقطع زمانی، ترم پاییز و بهار جمع آوری کردیم. سن کودکان بین 36 تا 76 ماه (M = 58.49، SD = 9.07) در پاییز و سن بین 44 تا 80 ماه (M = 65.26، SD = 8.27) در بهار متغیر بود. والدین رفتارهای غذایی کودکان، سبک های تغذیه، و تکنوفرانس زمان صرف غذا را در ترم های پاییز و بهار گزارش کردند. محققان خودتنظیمی مبتنی بر عملکرد کودکان را اندازه گیری کردند. تجزیه و تحلیل مسیر متقاطع برای مجموع شش مدل مختلف انجام شد. ما یک رابطه دوسویه بین تکنوفرانس در زمان صرف غذا و رفتارهای پرخوری عاطفی کودکان پیدا کردیم، اما نتوانستیم روابط دوسویه بین سبک های تغذیه والدین (تغذیه عاطفی و کنترلی) و رفتارهای خوردن عاطفی کودکان پیدا کنیم. با این حال، پرخوری عاطفی با تغذیه عاطفی والدین و خودتنظیمی کودک پیشبینی شد. تغذیه کنترل والدین با کمخوری عاطفی پیشبینی شد. این نتایج نشان می دهد که خوردن عاطفی نتیجه عوامل کودک و والدین است. نتایج به تفصیل در چارچوب مدل توسعه انسانی تعاملی (THDM) مورد بحث قرار گرفته است. Mevcut çalışmada، duygusal yeme davranışının altında yatan mekanizmaları anlamak amacıyla، دویگوسال یمنین çocuk ve ebeveyn kaynaklı öncülleri test edilmiştir. Nitekim, okul öncesi yaştaki çocukların duygusal yeme davranışlarını yordayan ebeveyn besleme stilleri, yemek vakitlerindeki teknoloji kaynaklı ebeveyn-çocuk etkileşim kesintileri (yemek vakti Teknolojik) becerileri arasındaki çift yönlü ilişkiyi araştırılmıştır. 231 çocuktan güz ve bahar dönemlerinde olmak üzere iki farklı zaman diliminde veri toplanmıştır. Örneklemi oluşturan çocukların yaşları güz döneminde 36 ila 76 ay arasında (Ort. = 58,49, SS = 9,07) ve bahar döneminde 44 ila 80 ay arasında (Ort.6,SS,7,2) = . Ebeveynler hem güz hem bihar dönemlerinde çocukların duygusal yeme davranışlarını, ebeveyn besleme stillerini ve yemek vakti teknolojik kesintileri raporlamıştır. آیریجا چوچوکلارین اؤز-دوزنلمه بیسریلری آراشترماجیلار تارافیندان اوکول اورتامیندا اؤلچولموشتور. مدل Altı farklı için çapraz bağlanmış panel analizleri yürütülmüştür. بلغور، یمک واکیتلریندکی تکنولوژیک کسینتیلر ایله چوکلارین دویگوسال آشیری یمه داورانیشلاری آراسیندا جفت یونلو بیر ایلیشکی گؤسترمیشتیر. Ancak, ebeveyn besleme stilleri (duygusal ve kontrollü besleme) ile çocukların duygusal yeme davranışları arasında çift yönlü ilişkiler bulunamamıştır. Bununla birlikte, ebeveyn duygusal besleme ve oz-düzenleme becerileri duygusal aşırı yeme davranışını yordamıştır ve duygusal az yeme davranışı ebeveyn kontrollü besleme davranışını yordamıştır. سونوچلار، دویگوسال یمنین هم چوچوک هم د ابویین کایناکلی öncüllerle ilişkili olduğunu göstermektedir. Sonuçlar Etkileşimli İnsan Gelişim Modeli çerçevesinde detaylıca tartışılmıştır.
