زبان ادویه در غذاهای قرن پانزدهم عثمانی
| عنوان | زبان ادویه در غذاهای قرن پانزدهم عثمانی |
|---|---|
| نویسنده | یلماز، دنیز |
| تاریخ انتشار: | 2024 |
| موضوع | ادویه، آشپزی (ادویه جات)، تاریخچه.، استفاده درمانی، جنبه های بهداشتی، آشپزی، ترکی، تاریخ.، ترکیه، تاریخ، امپراتوری عثمانی، 1288-1918. |
| نوع | سند |
| زبان | انگلیسی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | دانشگاه اوزیغین |
| شماره ثبت | a8243042-64e4-455b-bfea-b8e8929ae807 |
| محل کتابخانه | گروه طراحی، فناوری و جامعه |
| تاریخ | 2024 |
| متن نمونه | ادویه جات ترشی جات به دلیل فواید دارویی و ارزشی که به عنوان کالاهای لوکس دارند، در اروپای باستان و قرون وسطی به عنوان اشیای میل ظاهر می شدند. در قرون وسطی، مصرف ادویه اروپایی به بالاترین حد خود در تاریخ رسید و مسیرهای عرضه موجود قادر به پاسخگویی به تقاضا نبودند. این وضعیت مقامات را به جستجوی سیستم های تامین جدید سوق داد و این جستجو منجر به کشف آمریکا شد. برای درک انعکاس میل به ادویه جات که تأثیر زیادی بر تاریخ جهان داشته است، در امپراتوری عثمانی، دستور العمل های موجود در نسخه خطی آشپزی قرن پانزدهم عثمانی به نام کیتابوت طبیح که توسط یکی از پزشکان عثمانی آن دوره نوشته شده است، از شیروانی تحلیل می شود. دستور پخت این کتاب آشپزی یکی یکی بررسی می شود تا ادویه های مورد استفاده در آن زمان تشخیص داده شود. گشنیز خشک، دارچین، زیره، فلفل سیاه و ماستیک رایج ترین موادی هستند که در دستور پخت استفاده می شوند. از کافور و مشک در دسرهای بسیار کمی استفاده می شود. برخلاف دستور العمل های اصلی ترجمه شده در کتاب آشپزی شیروانی، دستور العمل های اضافه شده توسط نویسنده حاوی تنوع محدودی ادویه است. این واقعیت که تنوع محدودی از ادویهها در دستور پخت شیروانی وجود دارد، ما را به این نتیجه میرساند که استفاده از ادویهها در آشپزی قرن پانزدهم عثمانی با غذاهای قرون وسطایی عربی و اروپایی متفاوت است. Ortaçağ Avrupa’sında arzu nesnesi olarak karşımıza çıkar. اورتاچاغدا، اوروپالیلارین بهارات توکتیمی تاریحین اِن دوروک نوکتاسینا اولاشیر و وار اولان تداریک یوللاری طالبی کارشیلایاماز هاله گلیر. Bu durum otoriteleri yeni tedarik sistemleri aramaya iter ve bu arayış Amerika’nın keşfi ile sonuçlanır. Dünya tarihinde bu denli büyük etkileri olan baharat aşkının Osmanlı Devleti’ndeki yansımalarını anlamak için 15. Yüzyıl Osmanlı mutfağı özelindeki tek yemek kitabı olan dönemin Osmanlı hevankimlerin' Kitâbü't-Tabih'inde yer alan tarifler tek tek incelenerek tariflerde kullanılan baharatlar tespit edilmiştir. Tariflerde en çok kuru kişniş، tarçın، kimyon، karabiber، damla sakızı karşımıza çıkarken. تاتلیلارین پک آذیندا کافور و میسک کولانیمی گورولور. Şirvani’nin kitabındaki çeviri tariflerden farklı olarak yazarın eklediği tarifler çok az bir seçkide baharat içerir. Şirvani’nin kendi eklediği tariflerde çok az baharat olması bizlere 15. Yüzyıl Osmanlı mutfağının baharat kullanımında Ortaçağ Arap ve 15. Yüzyıl Avrupa mutfaklarından farklı olduğu sonucuna. |