Yazar
Çelebi, Şevval
Basım Tarihi
2022-06-07T09:39:47Z
Konu
Mizaç, Ebeveynlik stresi, Duygu düzenleme, Duygu düzensizliği, COVID-19, Temperament, Parenting stress, Emotion regulation, Emotion dysregulation
Tür
Belge
Dil
İngilizce
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Özyeğin Üniversitesi
Kayıt Numarası
7f70a5f9-a448-4cad-87d2-bc4b3aa2c519
Lokasyon
Psikoloji Bölümü
Tarih
2022-06-07T09:39:47Z
Örnek Metin
Çocukların duygusal düzenlemesi ve düzensizliği, çocuğun bireysel (mizaç) ve çevresel (örneğin ebeveynlik stresi) özellikleri arasındaki etkileşim yoluyla ortaya çıkar. Bu çalışmanın amacı, çocuk mizacının ve ebeveynlik stresinin, COVID-19 salgını sırasında çocukların duygusal durumlarına katkılarını araştırmaktı. Bu çalışma aynı zamanda ebeveynlik stresinin çocuk mizacı ve çocukların duygusal durumları arasındaki ilişki üzerindeki düzenleyici rolünü de inceledi. Katılımcılar, yaşları 36 ay ile 76 ay arasında değişen (Ort. = 56.95 ay, SD = 11.736 ay) 219 (110 kız) Türk okul öncesi çocuğunun anneleridir. Anneler, çocuklarının duygusal durumlarını (duygu düzenlemesi, duygu düzensizliği, çocuk saldırganlığı ve çocuk kaygısı), çocuk mizacını (ısrar ve tepkisellik) ve ebeveynlik stresini bildirdi. Hipotezleri test etmek için iki değişkenli korelasyonlar ve hiyerarşik regresyon modelleri çalıştırıldı. Sonuçlar ısrarın duygu düzenleme bozukluğu ve çocuk saldırganlığıyla negatif ilişkili olduğunu, tepkiselliğin ise duygu düzenlemeyle negatif, duygu düzenleme bozukluğu, saldırganlık ve kaygı ile pozitif ilişkili olduğunu gösterdi. Ayrıca ebeveynlik stresi duygu düzenlemeyle negatif, duygu düzenleme bozukluğu, saldırganlık ve kaygı ile pozitif yönde ilişkilidir. Hiyerarşik regresyon analizlerinden elde edilen sonuçlar, ebeveynlik stresinin sebat, duygu düzenleme ve çocuk saldırganlığı arasındaki ilişkiyi düzenlediğini ortaya çıkardı. Basit eğim analizleri, yüksek sebat ve düşük ebeveynlik stresi kombinasyonlarının duygu düzenlemesini artırdığını, düşük sebat ve yüksek ebeveynlik stresi kombinasyonlarının ise çocuk saldırganlığını arttırdığını gösterdi. Bulgular, çocukların duygusal durumları için hem çocuk mizacının hem de ebeveynlik stresinin öneminin altını çiziyor. Önceki çalışmaların ışığında, mevcut çalışmada bulgular tartışılmış, sınırlamalar, geleceğe yönelik yönelimler ve çıkarımlar dikkate alınmıştır. Bu çalışmanın amacı, çocuğun mizacı ve ebeveynlik stresinin, COVID-19 karantina döneminde çocukların duygu durumlarına katkılarını arttırmaktır. Bu çalışma aynı zamanda ebeveynlik stresinin öğrenmesi mizacı ile çocukların duygu durumları arasındaki ilişkilerin üzerindeki gelişim rollerini incelemiştir. Katılımcılar 36 ay ve 76 ay arasında 219 (110 kız) Türk okulöncesi dönemdeki çocukluk anneleridir (ortalama yaş: 56,95 ay, SS: 11,736 ay). büyüme, çocuğun duygu durumu (duygu düzenlemesi, duygu değişimi, kızgınlık, kaygı), çocuğun duygu durumu (sebatkarlık ve tepkisellik) ve ebeveynlik stresi hakkında rapor verildi. İki değişkenli değişiklikler ve gelişmelere dayalı regresyon modelleri, hipotez testi yapmak için çalıştırılmıştır. Sonuçlar, sebatkarlığı duygu değişimleri ve kızgınlıkla olumsuzluk gösterirken, tepkiselliği duygu düzenleme ile negatif, duygu değişimleri, kızgınlık ve kaygı ile pozitif artış olarak gösterilmiştir. Ayrıca ebeveynlik stresi duygu düzenlemesi ile olumsuzluk, duygu değişimleri, kızgınlık ve anksiyete ile pozitif artışlar görülüyor. Hiyerarşik regresyon analizi sonuçları ebeveynlik stresinin sebatkarlık ve, duygu düzenleme ve kızgınlık arasındaki aralıkları denetlediğini göstermektedir. Basit eğim analizleri, yüksek düzeyde sebatkarlık ve düşük düzeyde ebeveynlik stresi yöntemlerinin çocukların duygu düzenlemesine katkı gösterileri gösterirken düşük düzeyde sebatkarlık ve yüksek düzeyde ebeveynlik stresilarının, öğrencilerin kızgınlıklarını arttırdığını göstermektedir. Bulgular hem ebeveynlik stresinin hem de öğrenmenin mizacının çocuğun duygu yapısının kapsamının eksik olduğunu çiziyor. Sınırlılıklar ve olası uygulamaların dikkate alınması, önceki bölümlerin dağılımları, sonuçlar incelenmiştir.
