Yazar
Ertem, Pelin
Basım Tarihi
2024-08-30T14:53:10Z
Konu
Ebeveyn ve Çocuk, Aileler, Ebeveynlik, Psikolojik yönler, Çiftler, Aile ilişkileri, Anne ve Çocuk, Baba ve Çocuk, Psikoloji, Erkek-Kadın İlişkileri
Tür
Belge
Dil
İngilizce
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Özyeğin Üniversitesi
Kayıt Numarası
5609ab15-435b-4c16-946a-d37aa86f23df
Lokasyon
Psikoloji Bölümü
Tarih
2024-08-30T14:53:10Z
Örnek Metin
Ortak ebeveynlik ilişkileri aile işleyişinin çok önemli bir bileşenidir ve çocukla ilgili konularda ebeveynlerin işbirliğinin, özellikle ebeveynler sıkıntı içinde olduğunda aile bütünlüğünü koruyan koruyucu bir faktör olduğu vurgulanmıştır. Bu araştırma, küçük çocuklu Türk ebeveynler arasında çift düzeyinde çift memnuniyetinin aracılık rolü aracılığıyla, genel psikolojik sıkıntı ile işbirliği, çatışma ve üçgenleşmenin eş-ebeveynlik boyutları arasındaki ilişkileri araştırdı. Örneklem ortalama 10 yıldır evli olan 184 heteroseksüel ebeveynden (184 anne, 184 baba, yaş aralığı 25-57) oluşmuştur. Ebeveynler demografik bilgi formunu, Depresyon Stres Kaygı Ölçeği'ni, Çift Memnuniyeti Endeksi'ni ve Okul Öncesi Çocuğu Olan Ebeveynler için Ortak Ebeveynlik Envanterini doldurdu. Aktör-Partner Karşılıklı Bağımlılık Modeli (APIM) ve APIM Aracılık Modeli (APIMeM) analizlerinin sonuçları, anne ve babaların psikolojik sıkıntıları ile kendi ortak ebeveynlik boyutlarının üçü (doğrudan aktör etkileri) ve annelerin psikolojik sıkıntıları ile babaların ortak ebeveynlik işbirliği (doğrudan partner etkisi, annelerden babalara) arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler olduğunu göstermiştir. Annelerin ve babaların psikolojik sıkıntılarının, kendi çift tatminleri (dolaylı aktör etkileri) aracılığıyla, kendi ortak ebeveynlik boyutlarının üçü üzerinde de önemli dolaylı etkileri vardı. Ayrıca, babaların psikolojik sıkıntılarının, annelerin çift tatmini yoluyla annelerin birlikte ebeveynlik yapmasının her üç boyutu üzerinde ve ayrıca babaların çift tatmini yoluyla annelerin ortak ebeveynlik üçgenlemesi üzerinde (dolaylı partner etkileri, babalardan annelere) önemli dolaylı etkileri olmuştur. Bu çalışmanın bulguları Aile Sistemi Teorisi ve önceki araştırmalarla uyumluydu. Klinik çıkarımlar tartışılmaktadır. Anne-babaların ortak ebeveynlik ilişkileri, aile üyelerinin çok önemli bir üyesidir. Sorunun psikolojik sıkıntıdayken, anne-babanın çocukla ilgili biriminin biriminin aile uyku için koruyucu bir faktör olduğu özellikle vurgulanmıştır (Margolin ve ark., 2001). Bu araştırma, küçük çocuklu Türk ebeveynlerde genel psikolojik sıkıntı ile ortak ebeveynlik boyutları (işbirliği, çatışma, üçgenleme) arasındaki diyadik ilişkiler, ilişki doyumunun rolü aracılığıyla araştırılmıştır. Araştırmanın çoğunluğunu ortalama 10 yıllık evli olan 184 anne ve baba (yaş aralığı 25-57) oluşturmuştur. Anne ve babalar: demografik bilgi formülü, Depresyon Stres Kaygı Ölçeği, İlişki Doyum İndeksi, ve Okul Öncesi Çocuklu ölçüm için Ortak Ebeveynlik Envanterini yanıtlanmıştır. Aktör-Partner Karşılıklı Bağımlılık Modeli (APIM) ve APIM Aracılık Modeli (APIMeM) analizlerinin sonuçları, annelerin ve babaların psikolojik sıkıntıları ile kendi ortaklık boyutlarının hepsi arasında (doğrudan aktör ilişkileri) ve annelerin psikolojik sıkıntıları ile babaların ortaklık çözümü (anneden babaya partner etkisi) arasında anlamlı ilişkiler. Annelerin ve babaların psikolojik sıkıntılarının, kendi ilişkilerinin doyumları boyunca, kendi ortak ebeveynlik boyutlarının hepsinin üzerinde anlamlı olarak anlamlı sorunlar (dolaylı aktör etkileri) vardır. Ayrıca, babaların psikolojik sıkıntılarının annelerin ilişki doyumu aracılığıyla annelerin ortak ebeveynliğinin üç boyutu üzerinde, ve ek olarak babaların ilişki doyumu yoluyla annelerin ortak ebeveynlerinlik üçgenlemesi üzerinde de anlamlı etkilerinin bozulması (babalardan annelere dolaylı partner etkileri). Bu kişilerin katılımı, Aile Sistemi Teorisi ile uyumlu ve önceki araştırmaları gözeterek gözeten. Klinik çıkarımlar tartışılmıştır.
