Yazar
SENYÜREK, MUZAFFER SÜLEYMAN
Basım Yeri
-
Ankara: Türk Tarih Kurumu Basimevi
Konu
Belleten (Türk Tarih Kurumu), 1949-04, Vol.13 (50), p.229-236
Tür
Süreli Yayın
Dil
eng,tur
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Leicester Üniversitesi Kütüphanesi
Demirbaş Numarası
ISSN: 0041-4255, DOI: 10.37879/ttkbelleten.1348082
Kayıt Numarası
cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_83aae7f6aa3042a9afe670ca87f3f490
Lokasyon
Open Access - DOAJ
Notlar
Prehistorik insanların ve bugünkü iptidai kavimlerin dişlerinin bariz surette aşındığı iyice bilinmektedir. Toprakla karışık gıda maddeleri yiyen prehistorik ve iptidai kavimlerin tersine, çok medeni kavimlerde, dişler, aynı processus'e tabi olmakla beraber, gıda maddelerinin ve yemek usullerinin incelmesi neticesinde, daha az aşınır. Mamafih, Broca'nın (1879) söylediği gibi, bir diş maddesi ne kadar sert olursa olsun, neticede, karşılıklı dişlerin öğütücü faaliyeti ve çiğnenen gıdanın yıpratıcı tesiriyle, aşınmağa mütemayildir. Fakat yukarıda da söylediğimiz gibi muhtelif kavimlerde aşınma derecesi farklıdır.