Basım Tarihi
1912
Basım Yeri
-
Munshi Nol Kashor
Tür
Kitap
Dil
Belirlenmemiş dil
Dijital
Hayır
Yazma
Hayır
Fiziksel Boyutlar
1 online resource.
Kütüphane
Kongre Kütüphanesi
Demirbaş Numarası
2021666212
Kayıt Numarası
22053436
Tarih
1912
Örnek Metin
Muntakhib Kulliyat-i Zafar, genel olarak Bahadar Şah Zafar olarak bilinen, son Babür imparatoru ve Timur Hanedanlığı'nın son hükümdarı Muhammed Bahadur Şah II'nin (1775-1862) şiirlerinden oluşan bir koleksiyondur. Çökmekte olan bir imparatorluğun hükümdarı II. Ekber Şah'ın oğlu Zafar, üretken bir yazar ve büyük bir Urduca şairiydi. 18. ve 19. yüzyılın başlarındaki seçkin Urdu şairleri Sauda, Meer ve Insha'dan etkilendi. Zafar aynı zamanda Ghalib, Dagh, Shah Naseer, Momin ve Zauq gibi çağdaş şairlerin tanınmış bir hamisiydi. 1837'de tahta çıktı ama kontrolü Delhi'deki Kızıl Kale'nin çok ötesine ulaşamadı. 1857 Ayaklanması'ndan (aynı zamanda Sepoy İsyanı olarak da bilinir) sonra İngilizler onu, ömrünün sonuna kadar yaşadığı Rangoon'a sürgüne gönderdi. Şiirlerinin çoğu, kayıplardan, acılardan ve hapsedilmenin getirdiği zihinsel acıdan yakınıyor. Melodik, unutulmaz bir ritimle şiirler yazdı, ancak olağanüstü çıktılarının çoğu gazellerin hareketli biçimindeydi. Eserlerinin çoğu 1857'deki kaosta kayboldu, ancak hayatta kalan gazelleri, eserlerini karakterize eden belagat, Sufi tasavvuf ve akıcı üslubun açıkça görüldüğü bir koleksiyonda toplandı. Bu baskıda, muhtemelen yabancı olan Urdu dili Farsça ve Arapça terimlerle açıklanmaktadır.
Sınıflandırma
891
Tür
text
