Yazar
Yalçıntaş, Zeynep
Basım Tarihi
2024-08-30T14:53:00Z
Konu
Ebeveyn ve çocuk, Psikoloji, Çocuklarda duygular, Duygular, Psikolojik yönler, Çocuk psikolojisi, Çocuk ruh sağlığı
Tür
Belge
Dil
İngilizce
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Özyeğin Üniversitesi
Kayıt Numarası
9877e789-8c16-460b-a711-cbbb79c48656
Lokasyon
Psikoloji Bölümü
Tarih
2024-08-30T14:53:00Z
Örnek Metin
Bu çalışmanın amacı, ebeveynlerin öz-şefkati ile erken çocukluk döneminde çocukların duygu düzenlemeleri arasındaki ikili ilişkiyi, ortak ebeveynlik ilişkisinin (işbirliği, çatışma ve üçgenleme) aracılık rolüne özel olarak odaklanarak incelemektir. Bu çalışmanın örneklemini, 29 ile 118 ay arasında en az bir çocuğu olan (M = 70,15, SD = 18,08) 361 ebeveyn ikilisi (361 anne ve 361 baba) oluşturmuştur. Her iki ebeveyn de kendilerine şefkat düzeylerini, ortak ebeveynlik kalitesini ve çocuklarının duygu düzenleme düzeylerini bildirdi. Aktör-Partner Karşılıklı Bağımlılık Modeli (APIM) ve Aktör-Partner Karşılıklı Bağımlılık Aracılık Modeli (APIMeM) analizleri yapıldı. APIM sonuçları ebeveynlerin öz-şefkati ile çocukların duygu düzenleme raporları arasında anlamlı ve pozitif bir ilişki olduğunu göstermiştir. Partner etkisinde ise yalnızca babaların öz şefkati, annenin bildirdiği çocuk duygu düzenlemesi ile anlamlı ve pozitif yönde ilişkiliydi. Ek olarak, her iki ebeveynin de kendine şefkati, kendileri ve partnerleri tarafından bildirilen daha yüksek kalitede ortak ebeveynlik ilişkisi (daha yüksek işbirliği ve daha düşük çatışma ve üçgenleme) ile ilişkilendirilmiştir. Ancak babaların öz şefkati ile annelerin işbirliği arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Ayrıca babaların işbirliği, annelerin öz-şefkati ile babanın bildirdiği çocuk duygu düzenlemesi arasındaki ilişkiye ve ayrıca babaların öz-şefkati ile çocuğun duygu düzenlemesi bildirimi arasındaki ilişkiye aracılık etmektedir. Ek olarak, annelerin çatışması, onların öz-şefkati ile çocuğun duygu düzenlemesine ilişkin baba bildirimi arasındaki ilişkiye ve aynı zamanda babanın öz-şefkati ile annenin bildirdiği çocuk duygu düzenlemesi arasındaki ilişkiye aracılık etmektedir. Bulguların çıkarımları, sınırlamaları ve geleceğe yönelik yönelimleri tartışılmıştır. Bu öğrencilerin 29-118 aylık (M=70.15, SD=18.08) çocuğu olan 361 ebeveyn ikilisi (361 anne ve 361 baba) oluşturulmuştur. Her iki ebeveynin de öz-şefkat düzeylerini, ortak ebeveynlik düzeyini ve oyun duygu düzenlemesini bildirirler. Aktör-Partner Karşılıklı Bağımlılık Modeli (APIM) ve Aktör-Partner Karşılıklı Bağımlılık Aracılık Modeli (APIMeM) analizleri yapıldı. APIM sonuçları, ebeveyninin iki öz-şefkati ile yaşadığını bildirdikleri duygusal değişim arasında anlamlı ve olumlu bir ilişki olduğunu gösterdi. Ortak etkisinde, yalnızca babaların öz-şefkati, anne tarafından ayrılması, duygu değişimi ile anlamlı ve olumlu bir şekilde gelişmesiydi. Ek olarak, onun iki ebeveyninin de öz-şefkatinin, kendileri ve eşleri tarafından ayrılması daha kaliteli ortak ebeveynlik ilişkisi (daha yüksek işbirliği ve daha düşük çatışma ve üçgenleşme) ile birlikte mevcuttu. Ancak babaların öz-şefkatinin, annelerin işbirliği ile anlamlı bir şekilde desteklenmediği belirtildi. Ayrıca babaların işbirliği, annelerin öz-şefkati ile babanın bildirdiği çocuğun duygu düzenlemesi arasındaki değişimleri ve ayrıca babaların öz-şefkati ile babanın bildirdiği çocuğun duygu düzenlemesi arasındaki değişimi aracılıktır. Ek olarak, annelerin çatışması, birlikte yaşadıkları öz-şefkati ile baba tarafından başlatılan öğrenme duygu düzenlemesi arasındaki mesafeler ve ayrıca babaların öz-şefkati ile anne tarafından öğretilen çocuk duygu düzenlemesi arasındaki aracılık vardır. Bulguların çıkarımları, sınırlamaları ve detayları gözden geçirilmiştir.
