Yazar
Çanakçıoğlu, Nevşet Gül, Unlu, A.
Basım Tarihi
2017
Basım Yeri
-
Instituto Superior Tecnico, İnşaat Mühendisliği, Mimarlık ve Jeo Kaynaklar Bölümü
Konu
Davranış haritaları, Davranış ortamı, Pediatrik sağlık hizmetleri alanları, Uzay sözdizimi, Mekansal algı
Tür
Belge
Dil
İngilizce
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Özyeğin Üniversitesi
Demirbaş Numarası
978-972989944-7
Kayıt Numarası
fd7b253a-1670-448d-b3ea-374c606546e0
Lokasyon
Mimarlık
Tarih
2017
Örnek Metin
İnsan psikolojisi ve mekan arasındaki ilişki, Barker (1968) tarafından ekolojik bir yaklaşımla incelenmiştir; insan davranışları ile mekanın fiziksel ve sosyal özellikleri arasındaki uyumun, insanlara insanın temel psikolojik ihtiyaçlarını dengeli miktarda sunan yerin sinomorfisine bağlı olduğu; gizlilik ve tanıtım. Ritüel, teşhir ve gözetim kavramlarını mekânın hakim unsurları olarak ortaya koyuyor ve davranış belirleme denilen söylemi geliştiriyor; mekanların bireyleri belirli davranışlara zorlayan bir etkiye sahip olduğunu belirtiyor. Bu söylem içerisinde her mekânın belirli bir davranış ortamı yapısı vardır; böylece bireyler, öncelikle başkalarının davranış kalıplarını gözlemler ve daha sonra belirli bir mekâna ilk katılımlarında aynı toplumsal norm ve davranışları takip ederler. Barker'a göre bireyin çevreyle bu tür etkileşimi, çevreden kaynaklanan çevresel stresin azalmasına ve bireyin uyumunun artmasına etki etmektedir. Bu şekilde, bu makale çocukların tedavi gördüğü pediatrik sağlık bakım alanlarının fiziksel ve sosyal özellikleri arasındaki karşılıklı etkileşime odaklanmaktadır. Pediatrik mekanların, çocukların fiziksel, bilişsel, sosyal ve psikolojik ihtiyaçlarını gözeterek bütüncül bir yaklaşımla tasarlanması gerektiği düşünülse de bu alanlar, özellikle yatan hasta çocukların çeşitli fiziksel özelliklerinin yanı sıra, hastanın fiziksel bütünlüğü konusunda karar verici olan sosyal niteliklere de alışması açısından stresli ortamlardır. Bu nedenle çocuk sağlığı bakımı ortamında çocuğun tedavi sürecinde ebeveyn refakatinde olması, çocuğun fiziksel ve psikolojik desteğe ihtiyaç duymasını sağlamak için bir zorunluluktur. Buna göre, farklı fiziksel ve sosyal ihtiyaçları olan çocuklar ve refakatçileri, belirli davranış kalıpları sergileyerek pediatrik sağlık hizmeti ortamının alanlarını eş zamanlı olarak paylaşmaktadırlar. Makalenin temel amacı, iki sosyal grubun (yatan pediatrik hastalar ve onların refakatçileri) çeşitli sosyo-davranış kalıpları ile mevcut bir pediatrik sağlık hizmeti ortamının fiziksel özellikleri arasındaki ilişkiyi, davranış haritaları ve mekan dizimi metodolojisi aracılığıyla araştırmaktır. Vaka çalışması kapsamında, yatan pediatrik hastalar ve refakatçilerin davranış sıklığı verileri toplanıyor, gerçek mekansal yapının sözdizimsel değerleriyle ilişkilendiriliyor ve regresyon analizleriyle anlamlı sonuçların aranması için değerlendiriliyor. Araştırma, İstanbul Cerrahpaşa Üniversitesi Çocuk Hematoloji ve Onkoloji Servisi'nde görevli 30 çocuk ve 30 refakatçinin katılımıyla yürütülüyor.
Editör
Heitor, T., Serra, M., Silva, J. P., Bacharel, M., Silva, L. C. da
