Yazar
Yeğinsü, İpek
Basım Tarihi
2022-06-21 T12:31: Ezez
Tür
Belge
Dil
İngilizce
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Özyeğin Üniversitesi
Kayıt Numarası
ec308c28-f5d1-4a4e-adb3-83a9441845ec
Lokasyon
Tasarım, Teknoloji ve Toplum Bölümü
Tarih
2022-06-21 T12:31: Ezez
Örnek Metin
Post-medya durumunun sanatsal medya hiyerarşilerini geçersiz kıldığı bir dünyada Yeni Medya Sanatı, sınırları belirsiz bir profesyonel alan olarak varlığını sürdürüyor. Bu terim, Çağdaş Sanat alanıyla bazı ortak uygulamalara sahip ancak aynı zamanda bu alandan özerk olan uzmanlar ve kurumlardan oluşan bir topluluğa atıfta bulunmaktadır. Bu tez, Yeni Medya Sanatının mevcut kapsamını anlamanın, onun bölgesel sınırlarını belirlemede yer alan profesyonellerin retorik taktiklerinin yakından incelenmesini gerektirdiği görüşünü savunmaktadır. Bölgenin kültürel repertuarının alt gruplar arasında çeşitlilik gösterip göstermediğini ve uluslararası kültürel repertuara uyup uymadığını veya onunla çelişip çelişmediğini araştırmak için Thomas F. Gieryn'in "sınır çalışması" kavramını kullanıyor. Çalışma, Türkiye'de Yeni Medya Sanatı alanının profesyonel ideolojisinin, özellikle 1990'ların ortalarından itibaren dünya ile paralel olarak ama yekpare bir şekilde gelişmediğini ortaya koyuyor. Küratörlerin/yapımcıların ortak ideolojisinin dört tanımlayıcı özelliği var: demokratikleşme potansiyeli, sanat, bilim ve teknolojinin kesişimleri, etkileşim/etkileşim ve disiplinler arası işbirliği. Denekler bu kavramları kariyer yönelimlerine bağlı olarak iki farklı anlamda kullanmakta ve iki ana repertuar varyantı sergilemektedirler. Sanatçıların ortak ideolojisinin temel özellikleri küratörlerin/yapımcılarınkine benzer, ancak bireysel mesleki kimliklerindeki çeşitlilik sayesinde kültürel repertuarları nispeten daha esnek ve heterojendir. En önemlisi, her iki popülasyondaki repertuar çeşidinin seçimi, Türkiye'ye özgü sanat finansmanı koşullarıyla pozitif yönde ilişkilidir. Bu terim, Çağdaş Sanat alanı ile bazı ortak pratiklere sahip, ancak aynı zamanda bağımsız bir grup, uzman ve kurumun varlığına işaret eder. Bu tez, Türkiye'de Yeni Medya Sanatı'nın güncel kapsamını ve profesyonel ideolojisini görebilmek için, alandaki profesyonellerin retorik taktiklerinin yakından incelenmesi savunur. Thomas F. Gieryn'in "sınır-çalışması" yöntemiyle, alandaki kültürel repertuvarının alt grupları arasında çeşitlilik göstermediğini ve uluslararası repertuvarla uyumlu olup olmadığını kullanmak için kullanır. Çalışma, Türkiye'de Yeni Medya Sanatının profesyonel ideolojisinin, özellikle 1990'lı yılların başından itibaren dünyayla paralel olarak belirtilerini, ancak bu gelişimin yekpare olmadığını göstermektedir. Küratör/prodüktörlerin ortak ideolojisi dört seçme olanağına sahiptir: Demokratikleştirme potansiyeli, sanat-bilim-teknoloji buluşmaları, etkileşim ve disiplinlerarası işbirliği. Süjeler bu kavramların kariyer standartlarına bağlı olarak iki farklı şekilde kullanılması ve böylece ortaya iki ana repertuvar yeteneğinin çıkması. Sanatçıların ortak ideolojileri küratör/prodüktörlerinkine benzemekle birlikte, kültürel repertuvarları bireysel yaratıcılıklarının farklılıklarından dolayı görece daha esnek ve heterojen bir yapı ortaya çıkıyor. En önemlisi, her iki grupta da hangi kültürel repertuvar faaliyetinin faaliyet gösterdiği, Türkiye'ye özgü sanat fonlama koşulları ile pozitif bağıntı içindedir.
