Yazar
Hamdan, Sara, Öztop, Erhan, Furukawa, J.-I., Morimoto, J., Uğurlu, Regaip Barkan
Basım Tarihi
2018-10-26
Basım Yeri
-
IEEE
Konu
Biyolojik sistem modelleme, Tahmine dayalı modeller, Omuz, Yere nüfuz eden radar, Biyomekanik, Ölçüm belirsizliği, Q ölçümü
Tür
Belge
Dil
İngilizce
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Özyeğin Üniversitesi
Demirbaş Numarası
978-153863646-6
Kayıt Numarası
d256e494-2a84-4996-8439-4146402d4f6b
Lokasyon
Bilgisayar Bilimi, Makine Mühendisliği
Tarih
2018-10-26
Notlar
Yeni Enerji ve Endüstriyel Teknoloji Geliştirme Organizasyonu; Japonya Bilimi Teşvik Derneği; Kabine Ofisi, Japonya Hükümeti; Bilim, Teknoloji ve Yenilik Konseyi; TÜBİTAK; Japonya Tıbbi Araştırma ve Geliştirme Ajansı.
Örnek Metin
Bu yazıda üst kolun hareketi sırasında omuzun glenohumeral yer değiştirmesi incelenmiştir. Humerus başı elevasyonunu (dikey yer değiştirme) ve translasyonu (yatay yer değiştirme) tahmin etmek için dört modelleme yaklaşımı incelendi ve karşılaştırıldı. Parametre tanımlaması için en küçük kareler yönteminin uygulandığı glenohumeral yer değiştirmeyi modellemek için ilk olarak biyomekanikten ilham alan bir yöntem kullanıldı. Daha sonra, aşağıdaki değişken setlerinin kullanıldığı üç Gauss proses regresyon modeli kullanıldı: i) omuz adduksiyon/abdüksiyon açısı, ii) omuz adduksiyon/abdüksiyon ve fleksiyon/uzatma açılarının kombinasyonu, iii) kuaterniyonlar formunda genel üst kol oryantasyonu. Bu dört modelin ilgili performanslarını test etmek için hareket yakalama verilerini topladık ve modellerin temsili yeteneklerini karşılaştırdık. Sonuç olarak, üst kolun genel yönelimini dikkate alan Gauss süreci regresyonu diğer modelleme yaklaşımlarından daha iyi performans gösterdi; ancak diğer yöntemlerin de görev gereksinimlerine bağlı olarak yeterli olabilecek doğruluk seviyelerini sağladığı unutulmamalıdır.
DOI
10.1109/EMBC.2018.8512564
Cilt
2018
