کتابخانه بزرگ
کتابخانهای جامع که تمام مجموعههای دستنویس، چاپی، نقشه، گراور و نشریات دورهای عثمانی در ترکیه را گرد هم میآورد.
جستجو در 197 وبسایت کتابخانه به صورت همزمان...
جستجو در تمام کاتالوگ...
« Ornement des réunions et souhait des hommes distingués, traitant de l'histoire (de Mahomet), de ses miracles et de ses qualités », par Yaḥyâ ibn abî Bakr al-ʿAmirî mort en 893 de l'hégire (1488 de J. C.).
بهجة المحافل و بغية الاماثل فى السير و المعجزات و الشمائل (العامـرى),
« Bouquet pour les hommes intelligents et éclat de la vie mondaine », ou, d'après la souscription du volume, « Bouquet pour les gais convives et orange parfumée pour les lettrés », recueil d'observations critiques, d'anecdotes, de pièces de vers et de notices biographiques, le tout rédigé dans un style encore plus recherché et plus fleuri que celui de Ḥarîrî.
ريحانة الالبّا و زهرة الحيـاة الدنيـا ريحانة الندماء و سمامة الادباء
: /
كتاب البدر المنير في رفع الحجاب عن نسب آل أبي وزير ودفع الالتباس عن من لا يعلم أن آل أبي وزير من بني العباس ويليه كتابان جليلان أولهما روض الرياحين وأسرار الواصلين من واردات العارف بالله الشيخ عبد الرحيم بن الشيخ سعيد باوزير المتوفى في القرن الثامن وكتاب حكايات من بحر سر خير البريات للولي الصالح الشيخ سالم بن محمد بن سعيد باوزير نفعنا الله بهم جميعا لجامعه الفاضل الشيخ مزاحم بن سالم باوزير
« Médication spirituelle, au moyen du Coran du Miséricordieux », par Abou ʾl-Ḥasan ʿAlî ibn Moûsâ, de Grenade, connu sous le nom d'Al-Schodsoûrî, parce qu'il avait composé un ouvrage sur l'alchimie, intitulé
الـطـبّ الـروحــانـى بـالـقـرءان الـرحـمـانـى شــذور الـحـكـم فـى الـصـنـاعـة الـشـريـفــة.
: ؛ ؛ ؛ ؛
هذا مجموع مشتمل على خمسة دواوين من أشعار العرب الأول ديوان زياد بن معاوية المعروف بالنابغة الذبياني مع شرحه للوزير أبي بكر عاصم بن أيوب البطليوسي المتوفى سنة أربع وتسعين ومائة الثاني ديوان عروة بن الورد العبسي المعروف بعروة الصعاليك مع شرحه لابن السكيت الثالث ديوان حاتم الطئ مع شرحه الرابع ديوان علقمة الفحل الخامس ديوان الفرزدق
« Avertissements pour les intelligences, renfermant la solution des difficultés qui se présentent dans les Aphorismes (d'Hippocrate) », par Nadjm al-Dîn Aḥmad, surnommé Ibn al-Manfâḥ, savant médecin, qu'on désigne aussi par le surnom d'Ibn ʿOlwân, mort à Damas, en 652 de l'hégire (1254 de J. C.).
تنبيهات العقول على حلّ تشكيكات الاصول
Commentaire sur le traité de grammaire du cadi Nâṣir al-Dîn ʿAbd-Allah al-Baïdhâwî, mort en (685 (1286 de J.-C.), par Moḥammad ibn Pîr-ʿAlî, surnommé Al-Berguili Selon Hadji Khalfa, ce commentaire est généralement connu sous le titre de « Épreuve pour les hommes intelligents ».
لبّ اللباب, البركلى)). امتحان الاذكياء
« L'ornement des assemblées, fournissant les moyens les plus complets pour parvenir à la connaissance des traditionnistes dont l'autorité est citée dans le Schamâïl (d'Al-Tirmidsî) », par Aboû ʾl-Imdâd Ibrâhîm al-Loqânî, docteur malékite, mort en 1041 de l'hégire (1631-1632 de J. C.).
بهجة المحافل و اجمل الوسائل بالتعريف برواة الشمائـل
« La dragée », traité de grammaire en vers avec un commentaire, par Zaïn al-Dîn Schaʿbân, ouvrage composé dans l'Inde, en 806 (1403-1404 de J. -C.), sous le patronage d'un prince très puissant que l'auteur désigne ainsi
الحلاوة السكرية :مولانا السلطان المقام الشريف الملك المعظم علك رانا بن هميرانا صاحب تانا من بلاد الهند.
/ ; ; ; ; ;
مكارم الأخلاق ومعاليها ومحمود طرائقها ومرضيها تأليف أبي بكر محمد بن جعفر بن محمد بن سهل السامري الخرائطي رواية أبي بكر محمد بن أحمد بن عثمان بن الوليد بن الحكم بن سليمان بن أبي الحديد رواية ابن ابنه أبى الحسن أحمد بن أبى الفضل عبد الواحد بن أبي بكر السلمي رواية أبي محمد عبد الكريم بن أحمد بن الخضر الحداد السلمي رواية القاضي الإمام أبي القاسم عبد الصمد بن محمد بن أبي الفضل الحرستاني سماع إبراهيم بن محمد بن الأزهر الصريفيني
: / ; (43) (44
فرائد اللآلئ من رسائل الغزالي مجموعة مشتملة على معراج السالكين ومنهاج العارفين وروضة الطالبين وهي من أنفس ما كتبه الغزالي وقد تفضل الإمام الوحيد والأستاذ الفريد الشيخ محمد بخيت مفتي الديار المصرية سابقا بتصحيحها ورغبة في تعميم نفعها قد قرأ جزء منها في رمضان سنة ووعد بإتمامها في رمضان سنة هـ)
Traité de cabale et de divination, intitulé par ʿAbd al-Salâm ibn ʿAbd al-Raḥmân al-Lakhmî, surnommé Ibn Barridjân mort, dans la ville de Maroc, en 536 de l'hégire (1141-1142 de J. C.).
تـرجـمــان لـســان الـحـقّ الـمـبـثـوت فـى الامــر و الـخـلـق (بَـرِّجــان),
« Lumière de l'exaltation des lieux sacrés (?), éclaircissements sur les mystères des pyramides », par le chérif Djamâl al-Dîn Aboû Djaʿfar Moḥammad ibn ʿAbd al-ʿAzîz al-Idrîsî qui, d'après Hadji Khalfa, aurait composé cet ouvrage en 623 de l'hégire (1226 de J. C.), pour Al-Malik al-Kâmil Moḥammad ibn Khalîl.
انوار علوّ الاحرام فى الكشف اسرار الاهرام
« Parterres fleuris, renfermant des reparties spirituelles, des anecdotes joyeuses, des apophthegmes, des proverbes, des historiettes et des jeux d'esprit », par Aboû Bakr ibn abî Yaḥyâ ibn ʿÂṣim al-Qaïsî, vizir d'Abou ʾl-Ḥaddjâdj Yoûsof II, fils d'Al-Ghanî Billâh Moḥammad et petit-fils d'Abou ʾl-Ḥaddjâdj Yoûsof I.
حدايق الازهار فى مستحسن الاجوبة و المضحكات و الحكم و الامثال و الحكايات و النوادر
/
الأدلة القاطعة على شرف الرهبانية اليسوعية وبيان كنه الشيعة المسونية كتبها العبد الفقير إلى الله تعالى يوسف اليان سركيس إلى الأصدقاء والإخوان أبناء الكنيسة الكاثليكية وإلى جماعة الكاثليك الذين تركوا واجباتهم الدينية وانتظموا في سلك شيعة ممنوع الدخول إليها من أحبار الكنيسة ورؤسائها
« Renseignements pour le public, au sujet de ce qui est arrivé aux Barmécides de la part des Abbasides », par Moḥammad Diyâb al-Atlîdî (var. , , , natif de l'arrondissement de Monschiyya al-Khaṣîb, dans la haute Égypte.
اعلام الناس بما وقع للبرامكة من بنى العباس الاقليدمى الاتليدى الاقليدى الاتدمنـدى),
: (...) / (...)
كتاب منتهى المدارك شرح القصيدة التائية للشيخ الفاضل الكامل المكمل الرئيس قدوة المحققين سيد العارفين شرف الدين أبي حفض عمر بن علي السعدي المعروف بابن الفارض ألفه الشيخ الإمام العالم العامل الأوحد العلامة أبو عبد الله محمد بن أحمد بن محمد المدعو بسعيد الدين الفرغاني
« Colliers d'or, ou beaux traits des hommes illustres », anthologie des poètes musulmans d'Espagne du XIe et du XIIe siècle, par Aboû Naṣr al-Fatḥ ibn Moḥammad al-Qaïsî, de Séville, connu sous le sobriquet d'Ibn Khâqân, mort au Maroc, en 535 de l'hégire (1140-1141 de J. C.).
قلايد العقيان فى محاسن الاعيان