Yazar
Mehmet Bulut
Basım Yeri
Diyanet İşleri Başkanlığı -
Diyanet İşleri Başkanlığı
Konu
Diyanet ilmi dergi, 2019-06, Vol.55 (2), p.435-466
Tür
Kitap
Dil
ara,tur
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Mektup Kütüphanesi
Demirbaş Numarası
ISSN: 1300-8498, DOI: 10.61304/did.587642
Kayıt Numarası
cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_1842138985bf4b41b09b3213689ba61e
Lokasyon
DOAJ Directory of Open Access Journals
Notlar
3 Mart 1924 tarih ve 429 sayılı kanunun 5. maddesiile Türkiye’deki bütün cami ve mescidlerle cami görevlilerinin idaresiDiyanet İşleri Reisliğine verilmiştir. Ancak, 1931 yılında bir bütçekanun maddesiyle cami ve mescidlerle cami görevlilerineilişkin idari yetkiler Evkaf Umum Müdürlüğü’ne devredildi. Camilerin ve cami görevlilerinin Diyanet İşleri Başkanlığı’na iadesi,ancak 23 Mart 1950’de Başkanlık’la ilgili olarak çıkarılan ek bir kanunla mümkün oldu.Buna göre, yaklaşık 20 yıl boyunca, Diyanet İşleri Reisliği gibi aslî merciidururken, camiler ve cami hizmetlilerinin idaresinin, o günkü adıyla Evkaf UmumMüdürlüğü’nde kalması, din hizmetlerinin yerine getirilmesindeiki başlılığın yaşanmasına sebep olmuş, bu durum, birtakım olumsuzluklardoğurmuştur. Bu makalede, camilerin ve cami görevlilerinin Evkaf Umum Müdürlüğü’nde olduğuyıllarda, ülkemizde din hizmetlilerinin idaresi, cami hizmetlerininaldığı veçhe ve bu çerçevede yaşanan sıkıntıların birkısmınatemas edilmektedir.
Detaylı Başlık
CAMİLER VE CAMİ HİZMETLİLERİNİN EVKAF UMUM MÜDÜRLÜĞÜNCE İDARESİ (1931-1950)