Yazar
Yüksek,Muhammed İsa, Kara,Ömer
Basım Yeri
Erzurum: Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi -
Erzurum: Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi
Konu
Mana
Tür
Kitap
Dil
ara,tur
Dijital
Evet
Yazma
Hayır
Kütüphane
Mektup Kütüphanesi
Demirbaş Numarası
ISSN: 2458-7508, EISSN: 2602-3946, DOI: 10.29288/ilted.523247
Kayıt Numarası
cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_4cb77a1bf2784bcba2bcb30cdbaf36fa
Lokasyon
ProQuest Central, DOAJ Directory of Open Access Journals
Notlar
Zihinde bulunmayan bir manaya isim verilemeyeceğinden vaz‘ esnasında öncelikle mananın bulunması gerekir. Bu bağlamda Kur’ân’ın, kendisini apaçık Arapça bir kelam olarak tanımlaması, Kur’ân’da geçen bütün kelimelerin ilk muhataplar tarafından bilindiği manasını çağrıştırmaktadır. Ne var ki Kur’ân’da, ilk muhatapların kullandığı bazı kelimelerin, muhatapların bilmediği olgulara isim olarak belirlendiği görülmektedir. On üç âyette O formunda gelen sorular ve peşinden gelen âyetlerde bu sorulara verilen cevaplar, isim-müsemma, lafız-mana ilişkisine dair en canlı örnekleri teşkil etmektedir. Muhatabın zihin dünyasında ve tecrübe alanında karşılığı bulunmayan bu mü- semmaların dil üzerinden bilinebilmesi başlı başına bir meseledir. Bu mesele son tahlilde Kur’ân’ın beyan keyfiyeti ve Kur’ân’da hakikatini sadece Allah’ın bilebileceği âyetlerle ilişkilidir. Bu çalışmada, Kur’ân’da O Lyformunda gelen sorular ve cevapları analiz edilmekte; muhatabın, mahiyete dair sorulan bu sorular ve cevapları üzerinden ilgili müsemmaların hakikatlerini kavrama imkânları belirlenmektedir. Çalışmada, çoğu metafizik alana ait olan bu isimlerin mahiyet itibari ile kavranama- yacak olgular olması, müteşabih âyetlerle ilişkilendirilmekte ve sonuçta kategorik tespitlere yer verilmektedir.
Detaylı Başlık
Kur’an’daki ‘ve-mâ edrâke’ kalıbı bağlamında metafizik varlıkların mahiyet tespitinde dilin imkânı