نویسنده
تگما، هالیت مصطفی امین، مفتولر باچ، ملتم، اوزون، ازگی
موضوع
اتحاد، نهادگرایی، موشک، ناتو، نظریه سیاسی، ترکیه، سودگرایی
نوع
دوره ای
زبان
ترکی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
خیر
کتابخانه
دانشگاه واشنگتن
شناسه دارایی کتابخانه
ISSN: 1304-7310, EISSN: 1304-7310
شماره ثبت
cdi_proquest_miscellaneous_1418128447
محل کتابخانه
گزینه های در دسترس بودن و درخواست را بررسی کنید
تاریخ
روابط بین الملل، 1901-01، ج9 (36)، ص 75-100
یادداشتها
چکیده به زبان انگلیسی: در سال 2010 با تصمیم شورای ناتو در نشست لیسبون برای ساخت سیستم دفاع موشکی بالستیک، یک مقطع حساس در عضویت ترکیه در ناتو به وقوع پیوست. پس از کش و قوس های فراوان، سرانجام ترکیه با میزبانی سایت رادار این سامانه در سپتامبر 2011 موافقت خود را با حضور در دفاع موشکی ناتو اعلام کرد. از نقطه نظر سیاست واقعی، مشارکت ترکیه در سپر موشکی ما را با یک معمای نظری مواجه میکند، زیرا به نظر نمیرسد محاسبات سودگرایانه نشاندهنده یک سود مثبت باشد. از منظر نهادگرای تاریخی، تصمیم ترکیه را میتوان نتیجه یک فرآیند وابسته به مسیر دانست. با ارزیابی این رویکردهای جایگزین، قدرت جعبه ابزار نظری هر مکتب را گرد هم می آوریم تا توضیحی تکمیلی از تعهد ترکیه به اتحاد ارائه دهیم. // چکیده به زبان ترکی: Türkiye'ni NATO üyeligi, 2010'daki Lizbon Zirvesi'nde füze savunma سیستمی kurma kararindan sonra önemli bir dönüm noktasina gelmistir. Türkiye uzun müzakarelerin ardindan Eylül 2011'de sisteme ait bir radar tesisine ev sahipligi yapmayi kabul ederek NATO'nun füze kalkanina katilmayi kabul etmistir. Bu makale, Türkiye'nin NATO'nun balistik füze savunma سیستمی katilma kararinin arkasindaki temel dinamikleri incelemektedir. Realpolitik bir çerçeveden bakildiginda, Türkiye'nin füze savunma kalkani سیستمe katilimi kuramsal bir problem ortaya koymaktadir. Zira, faydacilik temelindeki hesaplamalara bakildiginda, füze savunma سیستمین Türkiye'ye pozitif toplamli bir kazanç saglamadigi, tarihsel kurumsalcilik çerçevesinden bakildiginda ise, Türkiye'nin kararinin 'izlence sogimligi' görülebilmektedir. Bu çalismada birbirine alternatif, ancak bir o kadar da birbirini tamamlayici nitelikteki bu iki açiklamayi bir arada kullanarak, Türkiye'nin radar tesisini topraklarinda konuslandirilmasina izin verme kararini daha bütüncül bir biçimde degerlençlantadir.
متن نمونه
روابط بین الملل، 1901-01، ج9 (36)، ص 75-100
