نویسنده
مجید بوجارزاده، طاهر روشندل اربطانی، ندا سلیمانی
نویسنده اورجینال
Majid Boujarzadeh, Taher Roshandel Arbatani, Neda Soleymani
تاریخ انتشار
1401-04
محل انتشار
-
دانشگاه تهران
موضوع
شبکه های اجتماعی، برنامه ریزی استراتژیک
نوع
دوره ای
زبان
عربی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
خیر
کتابخانه
Universitat Oberta de Catalunya - UOC Library
شناسه دارایی کتابخانه
EISSN: 2783-4638, DOI: 10.22059/jlib.2022.349373.1646
شماره ثبت
cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_de026cb4dcfa44719ef230a7250cefa5
محل کتابخانه
دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد
تاریخ
1401-04
یادداشتها
هدف: رسانه های اجتماعی بخشی جدایی ناپذیر از رسانه های اجتماعی هستند. رسانه های اجتماعی مفهوم بزرگی است که با ظهور فناوری های جدید مانند اینترنت و تلفن همراه به وجود آمده است. رسانه های اجتماعی به دلیل موقعیت مکانی اینترنت مبتنی بر منافع افراد و گروه ها هستند. مواد و روش ها: در واقع رسانه های اجتماعی مبتنی بر مشارکت عمومی هستند. در این مقاله محقق به دنبال طراحی یک مدیریت استراتژیک مصرف رسانه است. بدین منظور در مرحله اول با استفاده از مطالعه کیفی و مصاحبه با شش نفر از کارشناسان رسانه ای آپارات (www.aparat.com) مصاحبه و در نهایت مولفه های موثر بر مصرف رسانه های شبکه مورد بررسی قرار گرفت. آپارات یک سرویس اشتراکگذاری ویدیوی ایرانی است که از سال 1390 شروع به کار کرد. در مرحله دوم عوامل داخلی و خارجی و نقاط قوت، ضعف، فرصتها و تهدیدها با استفاده از روش ماتریس SWOT شناسایی و دستهبندی شدند.نتایج: نتایج نشان داد که در بخش نقاط قوت، مهمترین مؤلفهها شامل 1. افزایش تعداد مخاطبان جدید داخلی و خارجی، 2. طبقهبندی بهینه و چیدمان مؤثر افزایش امنیت اطلاعات و ارتقای امنیت اطلاعات است. مهمترین مولفه های ضعف عبارتند از: 1. ضعف در برقراری ارتباط با کاربران از طریق ابزارهای دیگر، 2. پایین بودن میزان مشارکت در لایک، اشتراک گذاری، دایرکت، ذخیره، کامنت گذاری و ... در هر اشتراک پست های آپارت، 3. ضعف در تولید محتوای مناسب. مهمترین مؤلفههای فرصتها عبارتند از: 1. توجه بیشتر به افکار عمومی به شبکههای اجتماعی، 2. در دسترس بودن شبکههای اجتماعی در بین افراد جامعه و 3. اپیدمی کرونا و تمایل جامعه به استفاده از فضای مجازی برای امور روزمره. مهمترین مؤلفههای تهدیدها عبارتند از: 1. افزایش رقابت بین پلتفرمهای چندرسانهای، 2. ضعف در بهروزرسانی قوانین و مقررات دولتی در حوزه شبکههای اجتماعی و 3. عدم واردات فناوریهای بهروز در حوزه شبکههای اجتماعی. اعضای جامعه و کاربران نسبت به مسائل و رویدادهای مختلف اجتماعی.
