رویکرد نهادی به ناکارآمدی در عملکرد اقتصادی
(An Institutional Approach to the Inefficiency in Economic Performance)
| عنوان |
رویکرد نهادی به ناکارآمدی در عملکرد اقتصادی |
| عنوان اورجینال
|
An Institutional Approach to the Inefficiency in Economic Performance
|
| نویسنده |
علی سرزی |
| تاریخ انتشار: |
1401 |
| محل انتشار |
انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی -
انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی |
| موضوع |
ناکارآمدی، نهادگرایی، اقتصاد سیاسی |
| نوع |
دوره ای |
| زبان |
عربی |
| دیجیتال |
بله
|
| نسخه خطی |
خیر
|
| کتابخانه: |
دانشگاه ژیرونا |
| شناسه دارایی کتابخانه |
ISSN: 2476-2806, EISSN: 2476-6828, DOI: 10.22054/tssq.2022.70365.1338 |
| شماره ثبت |
cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_5787c6eead004ad98d9fb2e5801f0ba6 |
| محل کتابخانه |
در دسترس آنلاین |
| تاریخ |
1401 |
| متن نمونه |
اقتصاد ایران در دهههای گذشته با وجود درآمد هنگفت حاصل از صادرات نفت، رشد بالایی را تجربه نکرده است. این امر نشان دهنده ناکارآمدی تخصیص منابع در اقتصاد ایران است. علت چنین تخصیص نادرست منابع توسط نظریه های مختلف مورد بحث قرار گرفته است. در این مقاله از رویکرد اقتصاد سیاسی برای تبیین چنین ناکارآمدی استفاده شده و نشان داده خواهد شد که رویکرد بهتر و جامع تری در مقایسه با توضیحات رقیب ارائه می دهد. ایده اصلی مقاله این است که آرایش نهادی در نظام سیاسی پس از انقلاب ایران از یک سو تکامل یافته و کیفیت نهادها از سوی دیگر منجر به نرخ تنزیل اجتماعی بالا میشود که بر کوتاهمدت تا بلندمدت گرایی غالب است. از نقطه نظر نهادی، نهاد با کیفیت بالا به رفع برخی محدودیتهای اقتصاد سیاسی کمک میکند و انگیزههایی را برای فعالان اقتصادی فراهم میکند تا از مزایای بلندمدت به جای کوتاهمدت پیروی کنند. در غیاب نهادهای باکیفیت، حامیان تخصیص وضع موجود بر نیروهای حامی تخصیص مجدد برای دستیابی به تخصیص بهینه غالب می شوند. در نتیجه، انتقال از تعادل منفی فعلی به تعادل برتر مسدود می شود. به عبارت دیگر، اصلاحات اقتصادی نیازمند نهادهای باکیفیت است که از تخصیص مجدد منابع موجود حمایت کنند. در غیر این صورت، محدودیتهای مختلف اقتصاد سیاسی مانع از اولویتبندی تخصیص برتر به پایینتر میشود.
|
