اثرات تمرین مقاومتی مداری حاد بر سطوح میوژنین و میوستاتین پلاسما

عنوان اثرات تمرین مقاومتی مداری حاد بر سطوح میوژنین و میوستاتین پلاسما
نویسنده مجتبی صالح پور, مریم نورشاهی, رویا طهماسبی, رستم علیزاده
نویسنده اورجینال مجتبی صالح پور مریم نورشاهی رویا طهماسبی رستم علیزاده
تاریخ انتشار: 1392
محل انتشار - دانشگاه شهید بهشتی
موضوع هایپرتروفی، ورزش ایزومتریک، عوامل تنظیم کننده میوژنیک
نوع دوره ای
زبان عربی
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه: Biblioteca de la Universitat d'Alacant-BUA
شناسه دارایی کتابخانه ISSN: 2676-3710, EISSN: 2645-4041, DOI: 10.48308/joeppa.1392.98675
شماره ثبت cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_d841c8c6b11845f7ad5645e4e276c337
محل کتابخانه دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد
تاریخ 1392
یادداشت‌ها هدف: میوژنین یکی از اعضای مهم خانواده MRF ها است که در هیپرتروفی عضلانی نقش دارد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات تمرین مقاومتی مداری حاد بر سطوح میوژنین و میوستاتین پلاسما بود. روش: دوازده آزمودنی با میانگین ± انحراف معیار. سن 2.1±22.1 سال، قد 6.5±176.2 سانتی متر و وزن 69.0-8.2 کیلوگرم مورد بررسی قرار گرفت. پس از جلسات آشنایی و تعیین حداکثر قدرت (1-RM)، همه آزمودنی ها مسیرهای تمرین مقاومتی مداری را با شدت متناظر با 55 درصد 1-RM تکمیل کردند. پروتکل های تمرین مقاومتی شامل 3 ست 15 تکراری و 2 دقیقه استراحت بین مدارها است. همه آزمودنی ها با فاصله یک هفته در جلسه کنترل شرکت کردند. پس از 8 تا 10 ساعت ناشتا، چهار نمونه خون قبل از تمرین، بلافاصله بعد از تمرین، 1 ساعت ریکاوری و روز بعد در جلسه تمرین و در همان زمان در جلسه کنترل از ورید آنتی کوبیتال گرفته شد و از نظر میوژنین و میوستاتین مورد بررسی قرار گرفت. برای تعیین تأثیر تمرین مقاومتی بر فاکتورها از آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر (4×2) استفاده شد. یافته‌ها: تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد که سطح میوژنین در جلسه تمرین به‌طور معنی‌داری بیشتر از شاهد بود (05/0P<). بین زمان و تمرین در میوژنین اثر متقابل آماری معنی‌داری وجود داشت (05/0>P) و سطوح آن پس از تمرین مقاومتی به‌طور معنی‌داری بیشتر از سایر زمان‌ها بود. اثر متقابل آماری معنی‌داری بین زمان و ورزش در مایواستاتین وجود داشت و سطوح آن پس از 24 ساعت به‌طور معنی‌داری کمتر از بلافاصله و 1 ساعت پس از ورزش بود (05/0>P). نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که تمرینات مقاومتی دایره‌ای محرک قوی برای افزایش گذرای میوژنین پلاسما و کاهش سطح میوستاتین است. بنابراین، این نوع ورزش می تواند محرکی برای هیپرتروفی عضلانی باشد. با توجه به اهمیت میوژنین و میوستاتین در رشد بافت عضلانی، پیشنهاد می شود که تحقیقات آتی اثرات تمرینات مقاومتی مداری یا تمرین بر بیان ژن میوژنین و میوستاتین را ارزیابی کند.
متن نمونه مجله فیزیولوژی ورزش و ورزش (JSEP) / Fīziyuluzhī-i Varzish and Fa̒āliyyat-i Badani, 1392-02, Vol.6 (2)
Biblioteca de la Universitat d'Alacant-BUA - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی Biblioteca de la Universitat d'Alacant-BUA

اثرات تمرین مقاومتی مداری حاد بر سطوح میوژنین و میوستاتین پلاسما

نویسنده مجتبی صالح پور, مریم نورشاهی, رویا طهماسبی, رستم علیزاده
نویسنده اورجینال مجتبی صالح پور مریم نورشاهی رویا طهماسبی رستم علیزاده
تاریخ انتشار 1392
محل انتشار - دانشگاه شهید بهشتی
موضوع هایپرتروفی، ورزش ایزومتریک، عوامل تنظیم کننده میوژنیک
نوع دوره ای
زبان عربی
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه Biblioteca de la Universitat d'Alacant-BUA
شناسه دارایی کتابخانه ISSN: 2676-3710, EISSN: 2645-4041, DOI: 10.48308/joeppa.1392.98675
شماره ثبت cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_d841c8c6b11845f7ad5645e4e276c337
محل کتابخانه دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد
تاریخ 1392
یادداشت‌ها هدف: میوژنین یکی از اعضای مهم خانواده MRF ها است که در هیپرتروفی عضلانی نقش دارد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات تمرین مقاومتی مداری حاد بر سطوح میوژنین و میوستاتین پلاسما بود. روش: دوازده آزمودنی با میانگین ± انحراف معیار. سن 2.1±22.1 سال، قد 6.5±176.2 سانتی متر و وزن 69.0-8.2 کیلوگرم مورد بررسی قرار گرفت. پس از جلسات آشنایی و تعیین حداکثر قدرت (1-RM)، همه آزمودنی ها مسیرهای تمرین مقاومتی مداری را با شدت متناظر با 55 درصد 1-RM تکمیل کردند. پروتکل های تمرین مقاومتی شامل 3 ست 15 تکراری و 2 دقیقه استراحت بین مدارها است. همه آزمودنی ها با فاصله یک هفته در جلسه کنترل شرکت کردند. پس از 8 تا 10 ساعت ناشتا، چهار نمونه خون قبل از تمرین، بلافاصله بعد از تمرین، 1 ساعت ریکاوری و روز بعد در جلسه تمرین و در همان زمان در جلسه کنترل از ورید آنتی کوبیتال گرفته شد و از نظر میوژنین و میوستاتین مورد بررسی قرار گرفت. برای تعیین تأثیر تمرین مقاومتی بر فاکتورها از آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر (4×2) استفاده شد. یافته‌ها: تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد که سطح میوژنین در جلسه تمرین به‌طور معنی‌داری بیشتر از شاهد بود (05/0P<). بین زمان و تمرین در میوژنین اثر متقابل آماری معنی‌داری وجود داشت (05/0>P) و سطوح آن پس از تمرین مقاومتی به‌طور معنی‌داری بیشتر از سایر زمان‌ها بود. اثر متقابل آماری معنی‌داری بین زمان و ورزش در مایواستاتین وجود داشت و سطوح آن پس از 24 ساعت به‌طور معنی‌داری کمتر از بلافاصله و 1 ساعت پس از ورزش بود (05/0>P). نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که تمرینات مقاومتی دایره‌ای محرک قوی برای افزایش گذرای میوژنین پلاسما و کاهش سطح میوستاتین است. بنابراین، این نوع ورزش می تواند محرکی برای هیپرتروفی عضلانی باشد. با توجه به اهمیت میوژنین و میوستاتین در رشد بافت عضلانی، پیشنهاد می شود که تحقیقات آتی اثرات تمرینات مقاومتی مداری یا تمرین بر بیان ژن میوژنین و میوستاتین را ارزیابی کند.
متن نمونه مجله فیزیولوژی ورزش و ورزش (JSEP) / Fīziyuluzhī-i Varzish and Fa̒āliyyat-i Badani, 1392-02, Vol.6 (2)
Biblioteca de la Universitat d'Alacant-BUA - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
Biblioteca de la Universitat d'Alacant-BUA شما در حال هدایت مجدد هستید...

لطفاً صبر کنید