دین و دینداری در اندیشه مطهری
| عنوان | دین و دینداری در اندیشه مطهری |
|---|---|
| نویسنده | حفیظ الله فولادی |
| تاریخ انتشار: | 1389-11 |
| محل انتشار | - پژوهشکده حوزه و دانشگاه (RIHU) |
| موضوع | دین، دین و علم |
| نوع | دوره ای |
| زبان | عربی |
| دیجیتال | بله |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | Biblioteques de la Universitat Autonoma de Barcelona |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 2322-2506, EISSN: 2588-4700 |
| شماره ثبت | cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_f092994e960f4009b4b2a6d89d44c46a |
| محل کتابخانه | در دسترس آنلاین |
| تاریخ | 1389-11 |
| متن نمونه | دین و خاستگاه آن از دیرباز مورد توجه مکاتب مختلف فکری بوده است. هر مدرسه به گونه ای به آن نگریسته و گاه به چالش کشیده است. علیرغم این همه برخورد با دین و مظاهر آن، در انواع جوامع، از ابتدایی تا پیشرفته، باقی مانده است. امکان حذف آن از زندگی اجتماعی بشر وجود نداشته است. در واقع، بالا و پایین رفتن دین نشان می دهد که نیاز انسان به دین، نیازی اصیل و به دور از قراردادها و افسانه های اجتماعی است، به طوری که نمی توان جایگزینی برای آن یافت. مطهری با ذکر ادعاهای برخی از علمای معاصر درباره منشأ دین همراه با پاسخ ها، نظریه خود را در باب دین به عنوان نظریه فطرت تدوین می کند. بنابراین رویگردانی مردم یا برخی از جوامع از دین با صدای فطرت هماهنگ است. در طول تاریخ، برخی به نام دین با مردم بر خلاف فطرت بشری رفتار کرده اند و باعث شده که از این نوع برخوردها روی گردانند نه دین. با مطالعه آثار او می توان معیارهایی برای کمال دینداری افراد در جامعه استخراج کرد. آنها عبارتند از: 1. اعتقاد به اینکه بین دنیا و آخرت ناسازگاری نیست. 2. اعتقاد به هماهنگی علم و دین با یکدیگر. 3. عدم امکان تفکیک دین و مسئولیت اجتماعی. 4. مراقبت از مردم از طریق اطاعت از خدا. |
