اثرات تمرین مقاومتی مداری حاد بر سطوح میوژنین و میوستاتین پلاسما

عنوان اثرات تمرین مقاومتی مداری حاد بر سطوح میوژنین و میوستاتین پلاسما
نویسنده مجتبی صالح پور, مریم نورشاهی, رویا طهماسبی, رستم علیزاده
نویسنده اورجینال مجتبی صالح پور مریم نورشاهی رویا طهماسبی رستم علیزاده
محل انتشار دانشگاه شهید بهشتی - دانشگاه شهید بهشتی
موضوع هایپرتروفی، ورزش ایزومتریک، عوامل تنظیم کننده میوژنیک
نوع دوره ای
زبان عربی
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه: Bibliotecas de la Universidad de Salamanca
شناسه دارایی کتابخانه ISSN: 2676-3710, EISSN: 2645-4041, DOI: 10.48308/joeppa.1392.98675
شماره ثبت cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_d841c8c6b11845f7ad5645e4e276c337
محل کتابخانه دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد
یادداشت‌ها هدف: میوژنین یکی از اعضای مهم خانواده MRF ها است که در هیپرتروفی عضلانی نقش دارد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات تمرین مقاومتی مداری حاد بر سطوح میوژنین و میوستاتین پلاسما بود. روش: دوازده آزمودنی با میانگین ± انحراف معیار. سن 2.1±22.1 سال، قد 6.5±176.2 سانتی متر و وزن 69.0-8.2 کیلوگرم مورد بررسی قرار گرفت. پس از جلسات آشنایی و تعیین حداکثر قدرت (1-RM)، همه آزمودنی ها مسیرهای تمرین مقاومتی مداری را با شدت متناظر با 55 درصد 1-RM تکمیل کردند. پروتکل های تمرین مقاومتی شامل 3 ست 15 تکراری و 2 دقیقه استراحت بین مدارها است. همه آزمودنی ها با فاصله یک هفته در جلسه کنترل شرکت کردند. پس از 8 تا 10 ساعت ناشتا، چهار نمونه خون قبل از تمرین، بلافاصله بعد از تمرین، 1 ساعت ریکاوری و روز بعد در جلسه تمرین و در همان زمان در جلسه کنترل از ورید آنتی کوبیتال گرفته شد و از نظر میوژنین و میوستاتین مورد بررسی قرار گرفت. برای تعیین تأثیر تمرین مقاومتی بر فاکتورها از آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر (4×2) استفاده شد. یافته‌ها: تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد که سطح میوژنین در جلسه تمرین به‌طور معنی‌داری بیشتر از شاهد بود (05/0P<). بین زمان و تمرین در میوژنین اثر متقابل آماری معنی‌داری وجود داشت (05/0>P) و سطوح آن پس از تمرین مقاومتی به‌طور معنی‌داری بیشتر از سایر زمان‌ها بود. اثر متقابل آماری معنی‌داری بین زمان و ورزش در مایواستاتین وجود داشت و سطوح آن پس از 24 ساعت به‌طور معنی‌داری کمتر از بلافاصله و 1 ساعت پس از ورزش بود (05/0>P). نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که تمرینات مقاومتی دایره‌ای محرک قوی برای افزایش گذرای میوژنین پلاسما و کاهش سطح میوستاتین است. بنابراین، این نوع ورزش می تواند محرکی برای هیپرتروفی عضلانی باشد. با توجه به اهمیت میوژنین و میوستاتین در رشد بافت عضلانی، پیشنهاد می شود که تحقیقات آتی اثرات تمرینات مقاومتی مداری یا تمرین بر بیان ژن میوژنین و میوستاتین را ارزیابی کند.
Bibliotecas de la Universidad de Salamanca - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی Bibliotecas de la Universidad de Salamanca

اثرات تمرین مقاومتی مداری حاد بر سطوح میوژنین و میوستاتین پلاسما

نویسنده مجتبی صالح پور, مریم نورشاهی, رویا طهماسبی, رستم علیزاده
نویسنده اورجینال مجتبی صالح پور مریم نورشاهی رویا طهماسبی رستم علیزاده
محل انتشار دانشگاه شهید بهشتی - دانشگاه شهید بهشتی
موضوع هایپرتروفی، ورزش ایزومتریک، عوامل تنظیم کننده میوژنیک
نوع دوره ای
زبان عربی
دیجیتال بله
نسخه خطی خیر
کتابخانه Bibliotecas de la Universidad de Salamanca
شناسه دارایی کتابخانه ISSN: 2676-3710, EISSN: 2645-4041, DOI: 10.48308/joeppa.1392.98675
شماره ثبت cdi_doaj_primary_oai_doaj_org_article_d841c8c6b11845f7ad5645e4e276c337
محل کتابخانه دایرکتوری DOAJ از مجلات دسترسی آزاد
یادداشت‌ها هدف: میوژنین یکی از اعضای مهم خانواده MRF ها است که در هیپرتروفی عضلانی نقش دارد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات تمرین مقاومتی مداری حاد بر سطوح میوژنین و میوستاتین پلاسما بود. روش: دوازده آزمودنی با میانگین ± انحراف معیار. سن 2.1±22.1 سال، قد 6.5±176.2 سانتی متر و وزن 69.0-8.2 کیلوگرم مورد بررسی قرار گرفت. پس از جلسات آشنایی و تعیین حداکثر قدرت (1-RM)، همه آزمودنی ها مسیرهای تمرین مقاومتی مداری را با شدت متناظر با 55 درصد 1-RM تکمیل کردند. پروتکل های تمرین مقاومتی شامل 3 ست 15 تکراری و 2 دقیقه استراحت بین مدارها است. همه آزمودنی ها با فاصله یک هفته در جلسه کنترل شرکت کردند. پس از 8 تا 10 ساعت ناشتا، چهار نمونه خون قبل از تمرین، بلافاصله بعد از تمرین، 1 ساعت ریکاوری و روز بعد در جلسه تمرین و در همان زمان در جلسه کنترل از ورید آنتی کوبیتال گرفته شد و از نظر میوژنین و میوستاتین مورد بررسی قرار گرفت. برای تعیین تأثیر تمرین مقاومتی بر فاکتورها از آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر (4×2) استفاده شد. یافته‌ها: تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد که سطح میوژنین در جلسه تمرین به‌طور معنی‌داری بیشتر از شاهد بود (05/0P<). بین زمان و تمرین در میوژنین اثر متقابل آماری معنی‌داری وجود داشت (05/0>P) و سطوح آن پس از تمرین مقاومتی به‌طور معنی‌داری بیشتر از سایر زمان‌ها بود. اثر متقابل آماری معنی‌داری بین زمان و ورزش در مایواستاتین وجود داشت و سطوح آن پس از 24 ساعت به‌طور معنی‌داری کمتر از بلافاصله و 1 ساعت پس از ورزش بود (05/0>P). نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که تمرینات مقاومتی دایره‌ای محرک قوی برای افزایش گذرای میوژنین پلاسما و کاهش سطح میوستاتین است. بنابراین، این نوع ورزش می تواند محرکی برای هیپرتروفی عضلانی باشد. با توجه به اهمیت میوژنین و میوستاتین در رشد بافت عضلانی، پیشنهاد می شود که تحقیقات آتی اثرات تمرینات مقاومتی مداری یا تمرین بر بیان ژن میوژنین و میوستاتین را ارزیابی کند.
Bibliotecas de la Universidad de Salamanca - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
Bibliotecas de la Universidad de Salamanca شما در حال هدایت مجدد هستید...

لطفاً صبر کنید