رژیم بین المللی پناهندگان: تحلیلی از کارآمدی رژیم از طریق پرونده افغانستان
| عنوان | رژیم بین المللی پناهندگان: تحلیلی از کارآمدی رژیم از طریق پرونده افغانستان |
|---|---|
| نویسنده | گولر، ارزو |
| موضوع | افغانستان، همکاری، بشردوستانه، رژیم های سیاسی، پناهندگان، انتقال رژیم، سازمان های داوطلبانه |
| نوع | دوره ای |
| زبان | ترکی |
| دیجیتال | خیر |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه های دانشگاه اورگان |
| شناسه دارایی کتابخانه | ISSN: 1304-7310, EISSN: 1304-7310 |
| شماره ثبت | cdi_proquest_miscellaneous_1418128429 |
| یادداشتها | چکیده به زبان ترکی: رژیم بینالمللی پناهندگان از اوایل دهه 1990، بازگشت داوطلبانه داوطلبانه را بهعنوان ترجیح دادهشدهترین راهحل دائمی پذیرفته است و با افزایش فعالیتهای خود در کشور مبدا در چارچوب برنامه 4R از سال 2002، با هدف تضمین پایداری این بازگشتها در محدوده برنامه 4R بوده است. این استراتژی به صورت تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار نگرفته است. این مطالعه کارآمدی رژیم را با بررسی عودتهای دسته جمعی به افغانستان بین سالهای 2002 تا 2010 از نظر داوطلبانه و پایداری زیر سوال میبرد. این تحلیل نتیجه میگیرد که رژیم بینالمللی پناهندگان در مورد افغانستان مؤثر نیست و پیشنهاد میکند که برای یک رژیم پناهجوی مؤثرتر، همکاری بیندولتی باید براساس آگاهی بشردوستانه مشترک تعریف شود تا منافع مشترک. // چکیده به زبان انگلیسی: رژیم بین المللی پناهندگان از سال 2002 بازگشت داوطلبانه داوطلبانه را به عنوان ترجیحی ترین راه حل بادوام ترویج کرده است و با هدف ارائه پایداری این بازگشت ها از طریق افزایش فعالیت های خود در کشورهای مبدأ تحت مفهوم 4R از سال 2002. گرچه در ادبیات راهبرد موفقیت این رژیم دلایل مثبت و منفی وجود ندارد. به صورت تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته است. این مقاله از طریق بررسی بازگرداندن دسته جمعی به افغانستان بین سال های 2002 و 2010، کارآیی رژیم را از نظر داوطلبانه و پایدار مورد پرسش قرار می دهد. نتیجه می گیرد که رژیم بین المللی پناهندگان در مورد افغانستان مؤثر نیست و برای یک رژیم پناهجوی مؤثرتر، همکاری بین دولتی بر اساس آگاهی بشردوستانه مشترک، به جای منافع مشترک، پیشنهاد می شود. |
