بازگشت به جستجو

تأثیر تابع فاز پراکندگی بر مدل‌های کانال ارتباطی نور مرئی زیر آب

عنوان	تأثیر تابع فاز پراکندگی بر مدل‌های کانال ارتباطی نور مرئی زیر آب
نویسنده	مرمرخان، ف، قربلیغره، م، آیسال، مرات
تاریخ انتشار:	2021-10
محل انتشار	- الزویر
موضوع	ارتباطات نور مرئی زیر آب (UVLC)، تابع فاز پراکندگی (SPF)، پراکندگی Mie، مدل‌سازی کانال، انتقال تطبیقی
نوع	دوره ای
زبان	انگلیسی
دیجیتال	بله
نسخه خطی	خیر
کتابخانه:	دانشگاه اوزیغین
شناسه دارایی کتابخانه	1874-4907
شماره ثبت	c74d6f9c-8009-4228-b1a9-0b669aba01a8
محل کتابخانه	مهندسی برق و الکترونیک
تاریخ	2021-10
متن نمونه	شبیه‌سازی‌های ردیابی پرتو غیر متوالی معمولاً برای مدل‌سازی کانال‌های ارتباطی نور مرئی زیر آب (VLC) استفاده می‌شوند. دقت چنین شبیه‌سازی‌هایی به شدت به این بستگی دارد که چگونه خواص نوری آب (یعنی جذب و پراکندگی) و همچنین تابع فاز پراکندگی (SPF) در شبیه‌سازی مدل‌سازی شده‌اند. مدل‌های تجربی موجود تنها تابعی از غلظت کلروفیل و ترکیب ذرات هستند و مستقل از ضریب شکست، اندازه و غلظت ذرات هستند. در این مقاله، ما یک مطالعه مدل‌سازی کانال VLC زیر آب را با استفاده از Mie SPF انجام می‌دهیم که شرح کاملی از پراکندگی از ذرات فیتوپلانکتون‌ها را که بر خواص نوری اکثر آب‌های اقیانوسی غالب هستند، ارائه می‌دهد. ما پاسخ ضربه کانال (CIR) را بر اساس یک مطالعه ردیابی پرتو غیر متوالی گسترده بدست می آوریم و پارامترهای کانال اصلی مانند بهره کانال و انتشار تاخیر را محاسبه می کنیم. مقایسه CIR ها نشان می دهد که استقرار مدل های SPF ساده شده منجر به تخمین بیش از حد از دست دادن مسیر با توجه به Mie SPF می شود. نتایج ما به وضوح اهمیت انتخاب مدل‌های SPF واقعی را برای مدل‌سازی دقیق کانال VLC زیر آب نشان می‌دهد. در حالی که مدل‌های کانال را برجسته می‌کنیم، تکنیک مدولاسیون تطبیقی را برای به حداکثر رساندن نرخ داده تحت محدودیت نرخ خطای بیت هدف‌گذاری شده مورد بحث قرار می‌دهیم. علاوه بر این، حداکثر فاصله قابل دستیابی هم از نظر ضمانت های تحلیلی و هم شبیه سازی های کامپیوتری تعیین می شود. نتایج نشان می دهد که فواصل انتقال بزرگتر را می توان از طریق مدل کانال Mie SPF به دست آورد.
Cilt	48

مشاهده در منبع دانشگاه اوزیغین دانشگاه اوزیغین - موتور جستجوی آثار تاریخی، آرشیوها و نشریات

دانشگاه اوزیغین

تأثیر تابع فاز پراکندگی بر مدل‌های کانال ارتباطی نور مرئی زیر آب

نویسنده مرمرخان، ف، قربلیغره، م، آیسال، مرات

تاریخ انتشار 2021-10

محل انتشار - الزویر

موضوع ارتباطات نور مرئی زیر آب (UVLC)، تابع فاز پراکندگی (SPF)، پراکندگی Mie، مدل‌سازی کانال، انتقال تطبیقی

نوع دوره ای

زبان انگلیسی

دیجیتال بله

نسخه خطی خیر

کتابخانه دانشگاه اوزیغین

شناسه دارایی کتابخانه 1874-4907

شماره ثبت c74d6f9c-8009-4228-b1a9-0b669aba01a8

محل کتابخانه مهندسی برق و الکترونیک

تاریخ 2021-10

متن نمونه شبیه‌سازی‌های ردیابی پرتو غیر متوالی معمولاً برای مدل‌سازی کانال‌های ارتباطی نور مرئی زیر آب (VLC) استفاده می‌شوند. دقت چنین شبیه‌سازی‌هایی به شدت به این بستگی دارد که چگونه خواص نوری آب (یعنی جذب و پراکندگی) و همچنین تابع فاز پراکندگی (SPF) در شبیه‌سازی مدل‌سازی شده‌اند. مدل‌های تجربی موجود تنها تابعی از غلظت کلروفیل و ترکیب ذرات هستند و مستقل از ضریب شکست، اندازه و غلظت ذرات هستند. در این مقاله، ما یک مطالعه مدل‌سازی کانال VLC زیر آب را با استفاده از Mie SPF انجام می‌دهیم که شرح کاملی از پراکندگی از ذرات فیتوپلانکتون‌ها را که بر خواص نوری اکثر آب‌های اقیانوسی غالب هستند، ارائه می‌دهد. ما پاسخ ضربه کانال (CIR) را بر اساس یک مطالعه ردیابی پرتو غیر متوالی گسترده بدست می آوریم و پارامترهای کانال اصلی مانند بهره کانال و انتشار تاخیر را محاسبه می کنیم. مقایسه CIR ها نشان می دهد که استقرار مدل های SPF ساده شده منجر به تخمین بیش از حد از دست دادن مسیر با توجه به Mie SPF می شود. نتایج ما به وضوح اهمیت انتخاب مدل‌های SPF واقعی را برای مدل‌سازی دقیق کانال VLC زیر آب نشان می‌دهد. در حالی که مدل‌های کانال را برجسته می‌کنیم، تکنیک مدولاسیون تطبیقی را برای به حداکثر رساندن نرخ داده تحت محدودیت نرخ خطای بیت هدف‌گذاری شده مورد بحث قرار می‌دهیم. علاوه بر این، حداکثر فاصله قابل دستیابی هم از نظر ضمانت های تحلیلی و هم شبیه سازی های کامپیوتری تعیین می شود. نتایج نشان می دهد که فواصل انتقال بزرگتر را می توان از طریق مدل کانال Mie SPF به دست آورد.

Cilt 48