قصاید فیوضاء عوائد
(قصائد فيوض عوائد)
| عنوان | قصاید فیوضاء عوائد |
|---|---|
| عنوان اورجینال | قصائد فيوض عوائد |
| نوع | كتاب |
| زبان | فارسی |
| دیجیتال | خیر |
| نسخه خطی | خیر |
| تعداد صفحات | 184 |
| ابعاد فیزیکی | 184 pages ; 28 cm |
| کتابخانه: | کتابخانه کنگره |
| شماره ثبت | 17656391 |
| متن نمونه | این اثر مجموعهای از اشعار غلام محمد خان (1830-1900)، روشنفکر برجسته افغان پشتو در قرن نوزدهم است. او که با نام مستعارش «طرزی» (سبکشناس) شناخته میشود، یکی از اعضای قبیله مهم بارکزی قندهار بود. در سال 1882 غلام محمدخان با امیر عبدالرحمان (حکومت 1880-1901) به رسوایی افتاد و همراه با خانواده اش از افغانستان اخراج شد. او سه سال را در کراچی گذراند و سپس به دمشق که در آن زمان بخشی از امپراتوری عثمانی بود مهاجرت کرد. غلام محمدخان درگذشت و در دمشق به خاک سپرده شد. (امیر حبیبالله، پسر عبدالرحمن، سلطنت 18-1901، قرار بود سیاست پدرش را معکوس کند و کسانی را که در دوران سلطنت پدرش تبعید شده بودند، عفو کند، و به خانواده غلام محمد خان اجازه داد که در شعر شاعر ایرانی به افغانستان بازگردند). متشکل از یک بیت ابتدایی با دو نیم خط قافیه، و به دنبال آن مجموعه ای از نیم خط های زوجی که در آن تنها عضو دوم قافیه است. شکل قصیده بهعنوان وسیلهای برای کلهنگری آغاز شد، اما به زودی برای اهداف تعلیمی، فلسفی، مذهبی و حتی طنز پذیرفته شد. بسیاری از قصیده های غلام محمد خان اشعاری در ستایش حضرت محمد و دیگر شخصیت های مذهبی برجسته، مانند چهار خلیفه راشدین و حسین بن علی (متوفی 680)، نوه پیامبر است. از دیگر شخصیتهایی که موضوع شعر این مجموعه هستند، میتوان به مولانا جلالالدین بلخی (مولوی، 73-1207) و عبدالقادر جیلانی (1166-1077) اشاره کرد که غلام محمد شامی به زیارت قبر او در بغداد رفت. غلام محمدخان همچنین برای دولتمردان عصر خود، از جمله فرمانروای افغان دوست محمدخان (1793-1863)، حاکم ایرانی ناصرالدین شاه (1831-1831)، عبدالعثمانی (8830-1896)، عبدالعثمانی (8830-1830)، عثمانی (87-3030)، غلام محمد خان نیز سروده های سرایی داشت. غلام محمدخان «شهید» و سلطان عثمانی عبدالحمید دوم (1842-1918) می نامد. بخش پایانی این اثر شامل زمان نگاری هایی است که تاریخ تولد بستگان و تاریخ درگذشت برخی از مردان برجسته عصر او را به تصویر می کشد. این کتاب توسط سردار محمد انورخان در 18 آوریل 1892 در چاپخانه فیض محمدی در کراچی منتشر شد. خطاط به نام محمد زمان ذکر شده است. کتابخانه دیجیتال جهانی |
| Sınıflandırma | PK6561 .T2843 1892 |
| Tür | text |
