گزیده شعر ظفر

عنوان	گزیده شعر ظفر
تاریخ انتشار:	1912
موضوع	1837 تا 1862، هند، شعر، شعر اردو
نوع	kitap
زبان	ara,fas,urd
دیجیتال	بله
نسخه خطی	خیر
کتابخانه:	کتابخانه هاروارد
شناسه دارایی کتابخانه	LCCN: 2021666212
شماره ثبت	TN_cdi_loca_primary_2021666212
محل کتابخانه	دسترسی آنلاین
تاریخ	1912
یادداشت‌ها	منتخب کلیات اول ظفر مجموعه شعر آخرین امپراتور مغول و آخرین فرمانروای سلسله تیموری، محمد بهادرشاه دوم (1775--1862) است که عموماً با نام بهادر شاه ظفر شناخته می شود. ظفر فرزند اکبر شاه دوم، فرمانروای امپراتوری رو به زوال، نویسنده ای پرکار و شاعر بزرگ اردو بود. او تحت تأثیر سعودا، میر و اینشا، شاعران برجسته اردو در قرن 18 - اوایل قرن 19 قرار گرفت. ظفر همچنین از حامیان برجسته شاعران معاصر از جمله غالب، داغ، شاه ناصر، مومین و زوق بود. او در سال 1837 به سلطنت رسید، اما کنترل او از قلعه سرخ دهلی فراتر نمی رفت. پس از قیام 1857 (همچنین به عنوان شورش سپوی شناخته می شود)، بریتانیایی ها او را به رانگون تبعید کردند، جایی که او روزهای خود را سپری کرد. بسیاری از شعرهای او از فقدان و رنج و درد روانی زندان می‌سوزاند. او شعرهایی با ریتمی دلنشین می‌نوشت، اما بیشتر آثار شگفت‌انگیز او در قالب غزل‌آلود بود. بسیاری از آثار او در هرج و مرج سال 1857 از بین رفت، اما غزلیات بازمانده از او در مجموعه‌ای جمع‌آوری شد که در آن فصاحت، عرفان صوفیانه و سبک روانی که مشخصه آثار او است، مشهود است. در این نسخه، زبان اردو بالقوه ناآشنا به زبان فارسی و عربی توضیح داده شده است.
Kaynak	Library of Congress Digital Collections: All Content
Başlık	Selected Poetry of Zafar

مشاهده در منبع کتابخانه هاروارد کتابخانه هاروارد - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی

کتابخانه هاروارد

گزیده شعر ظفر

تاریخ انتشار 1912

موضوع 1837 تا 1862، هند، شعر، شعر اردو

نوع kitap

زبان ara,fas,urd

دیجیتال بله

نسخه خطی خیر

کتابخانه کتابخانه هاروارد

شناسه دارایی کتابخانه LCCN: 2021666212

شماره ثبت TN_cdi_loca_primary_2021666212

محل کتابخانه دسترسی آنلاین

تاریخ 1912

یادداشت‌ها منتخب کلیات اول ظفر مجموعه شعر آخرین امپراتور مغول و آخرین فرمانروای سلسله تیموری، محمد بهادرشاه دوم (1775--1862) است که عموماً با نام بهادر شاه ظفر شناخته می شود. ظفر فرزند اکبر شاه دوم، فرمانروای امپراتوری رو به زوال، نویسنده ای پرکار و شاعر بزرگ اردو بود. او تحت تأثیر سعودا، میر و اینشا، شاعران برجسته اردو در قرن 18 - اوایل قرن 19 قرار گرفت. ظفر همچنین از حامیان برجسته شاعران معاصر از جمله غالب، داغ، شاه ناصر، مومین و زوق بود. او در سال 1837 به سلطنت رسید، اما کنترل او از قلعه سرخ دهلی فراتر نمی رفت. پس از قیام 1857 (همچنین به عنوان شورش سپوی شناخته می شود)، بریتانیایی ها او را به رانگون تبعید کردند، جایی که او روزهای خود را سپری کرد. بسیاری از شعرهای او از فقدان و رنج و درد روانی زندان می‌سوزاند. او شعرهایی با ریتمی دلنشین می‌نوشت، اما بیشتر آثار شگفت‌انگیز او در قالب غزل‌آلود بود. بسیاری از آثار او در هرج و مرج سال 1857 از بین رفت، اما غزلیات بازمانده از او در مجموعه‌ای جمع‌آوری شد که در آن فصاحت، عرفان صوفیانه و سبک روانی که مشخصه آثار او است، مشهود است. در این نسخه، زبان اردو بالقوه ناآشنا به زبان فارسی و عربی توضیح داده شده است.

Kaynak Library of Congress Digital Collections: All Content

Başlık Selected Poetry of Zafar