جولیان
| عنوان | جولیان |
|---|---|
| نویسنده | سعدی، مصلح الدین - مؤلف |
| تاریخ انتشار: | 1030 |
| نوع | كتاب |
| زبان | عربی |
| دیجیتال | خیر |
| نسخه خطی | خیر |
| کتابخانه: | کتابخانه دانشگاه پومپئو فابرا |
| شماره ثبت | cdi_europeana_collections_9200126_DE34E1DEFAA6AFAC57426B5FD839392CA24164B7 |
| تاریخ | 1030 |
| متن نمونه | بدون پوشش و صحافی. خط طالق، مرکب سیاه، عبارات و علائم خاص در متن نوشته شده با مرکب قرمز. یادداشت های بین خطی و حاشیه ای نوشته شده با جوهر سیاه. برگ برگ اصلی با رمزهای عربی در گوشه سمت چپ بالای صفحه، جوهر سیاه: 2-81 Bez korica i poveza. Talik، crno mastilo، određeni termini i oznake u tekstu zapisani su crvenim mastilom. Beleške između redova i na marginama zaposane su crnim mastilom. Originalna folijacija arapskim ciframa u gornjem levom uglu stranice, crno mastilo: 2-81 شاعر پارسی گوی سعدی را یکی از بزرگترین شاعران پارسی قرون وسطی می دانند. یکی از دو اثر مهم او گلستان (گلستان) در تلفظ فارسی گلستان است. این کتاب در سال 1259 میلادی نوشته شد و تأثیر عمیقی در غرب و شرق داشت. مجموعه ای از شعر و داستان است. این اثر اغلب به عنوان منبع حکمت نقل شده است. تقریباً به هر موضوع مهمی که در نوع بشر یافت می شود با سبک خوش بینی و طنز ظریف می پردازد. توصیه های زیادی برای حاکمان نیز وجود دارد. در زبان فارسی ضرب المثلی رایج است که «هر کلمه سعدی هفتاد و دو معنا دارد» و داستان ها در بعد عملی، اخلاقی و سرگرمی خود، غالباً به رفتار دراویش می پردازند و بریده هایی از معارف صوفیانه دارند. Persijski pesnik Sadi smatra se jednim od najvećih srednjovekovnih persijskih pesnika. Jedno od njegova dva glavna dela jeste Gulistan (Ružičnjak) koji se na persijskom izgovara Golestan. Napisano je 1259. خدا. n ه. imalo je dubok uticaj kako na Zapad tako i na Istok. Ovo je zbirka pesama i priča. Ovo delo se često citira kao izvor mudrosti. Ono se bavi gotovo svim glavnim pitanjima koja se javljaju u ljudskom rodu posredstvom stila koji odiše optimizmom i tananom satirom. ایما، ایستو تاکو، ای سائتا نامنجنیه ولاداریما. U persijskom jeziku postoji opšte poznata izreka: "Svaka Sadijeva reč ima sedamdeset dva značenja"، a priče، osim praktičnog، moralnog i zabavnog karaktera imaju i delove sufijskog učenja. باد صبا را گفته تا فرش زمردی بگسترد و دایه ابر بهاری را گفت تا نیات نبات را در مهد زمین به پرواندرو درختان را بخلعت نوروزی قبای سبز ورق در برگرده و اطفال شاخ را بقدوم موسم ربیع کلاه شکوفه برسر نهاده و عصاره نالی بقدرتش شهد فاریق و کشت. مایث ... ابر و بادمه و خورشید و فلک در کارند تاتونانی بیکف آری و بغفلت نخوری همه از بهر بوسرکشبه و فرمان بردار شرط انصاف نباشد که تو فرمان نبری ... در خبر از سرور کاینات و مفخر موجودات ورحمت عالمیان و صفوت سلیان و تسیمیم دور زمان آدم نعلین اللّه علیه و آله و سلم. غم دیوار امت را که سجون ... شد چون تو شتی مان چه باک از موج بحر انراکه باشد. |
| Kaynak | Europeana Collections |
