کاشی های عثمانی مسجد فکهانی قاهره /

Name: کاشی های عثمانی مسجد فکهانی قاهره /
Author: تونیسن، هانس.

عنوان	کاشی های عثمانی مسجد فکهانی قاهره /
نویسنده	تونیسن، هانس.
نوع	كتاب
زبان	نامشخص
دیجیتال	خیر
نسخه خطی	خیر
کتابخانه:	مرکز تحقیقات آمریکایی در مصر - ARCE
شناسه دارایی کتابخانه	Unknown
شماره ثبت	49142
محل کتابخانه	کتابخانه ARCE
یادداشت‌ها	در این مقاله، نویسنده مروری زمانی بر کاشی کاری دوره عثمانی در بناهای قاهره با تأکید بر مطالعه دقیق کاشی کاری یک بنای خاص ارائه می کند: مجموعه مسجد فکهانی در مرکز شهر تاریخی قاهره. فقدان یک مرور انتقادی از کاشی‌های مراکز تولید مختلف که در معماری کایرین استفاده می‌شوند، به طور مرتب به اسناد نادرست منجر می‌شود. کاشی‌هایی که اغلب به‌طور خودکار به ایزنیک نسبت داده می‌شوند، اغلب منشأهای متنوع‌تری هم در مکان و هم در دوره تولید دارند. بررسی اجمالی در این مقاله قصد دارد آگاهی از این وضعیت را افزایش دهد و یک جدول زمانی از کاشی‌ها از مراکز تولید مختلف ارائه کند که می‌تواند برای مطالعات متمرکزتر کاشی کاری در ساختمان‌های فردی مورد استفاده قرار گیرد. نویسنده در بخش دوم مقاله به کاشی کاری مجموعه مسجد فکهانی می پردازد. تمام کاشی های مورد استفاده در بازسازی این مسجد فاطمی در سال های 1735-1736 در استانبول توسط تکفور سرای تولید شده است؟ کارگاه های آموزشی در اواخر دهه 1720 و اوایل دهه 1730. این کاشی‌ها احتمالاً متعلق به دسته‌ای بزرگ‌تر از کاشی‌ها بوده‌اند که برای تزئین تعدادی از ساختمان‌هایی که توسط دو امیر قائرین، عثمان کتخدا القزدغلی و احمد کتخدا الخربوتلی ساخته یا بازسازی شده‌اند، استفاده می‌شده است. استفاده از کاشی‌های کارگاه‌های سلطنتی نه تنها نشان می‌دهد که این امیران ارتباطات خوبی با مرکز قدرت در استانبول داشتند، بلکه نشان می‌دهد که کاشی‌ها نقش مهمی در ساخت مشروعیت سیاسی و موقعیت اجتماعی در قاهره عثمانی اواسط قرن هجدهم داشتند. doi: http://dx.doi.org/10.5913/jarce.53.2017.a015 مجموعه کامل عکس ها و شکل ها را می توانید به صورت آنلاین در: https://opencontext.org/projects/2bc1f77d-fe36-41eb-99b9-c0261edb41 پیدا کنید.
متن نمونه	در این مقاله، نویسنده مروری زمانی بر کاشی کاری دوره عثمانی در بناهای قاهره با تأکید بر مطالعه دقیق کاشی کاری یک بنای خاص ارائه می کند: مجموعه مسجد فکهانی در مرکز شهر تاریخی قاهره. فقدان یک مرور انتقادی از کاشی‌های مراکز تولید مختلف که در معماری کایرین استفاده می‌شوند، به طور مرتب به اسناد نادرست منجر می‌شود. کاشی‌هایی که اغلب به‌طور خودکار به ایزنیک نسبت داده می‌شوند، اغلب منشأهای متنوع‌تری هم در مکان و هم در دوره تولید دارند. بررسی اجمالی در این مقاله قصد دارد آگاهی از این وضعیت را افزایش دهد و یک جدول زمانی از کاشی‌ها از مراکز تولید مختلف ارائه کند که می‌تواند برای مطالعات متمرکزتر کاشی کاری در ساختمان‌های فردی مورد استفاده قرار گیرد. نویسنده در بخش دوم مقاله به کاشی کاری مجموعه مسجد فکهانی می پردازد. تمام کاشی های مورد استفاده در بازسازی این مسجد فاطمی در سال های 1735-1736 در استانبول توسط تکفور سرای تولید شده است؟ کارگاه های آموزشی در اواخر دهه 1720 و اوایل دهه 1730. این کاشی‌ها احتمالاً متعلق به دسته‌ای بزرگ‌تر از کاشی‌ها بوده‌اند که برای تزئین تعدادی از ساختمان‌هایی که توسط دو امیر قائرین، عثمان کتخدا القزدغلی و احمد کتخدا الخربوتلی ساخته یا بازسازی شده‌اند، استفاده می‌شده است. استفاده از کاشی‌های کارگاه‌های سلطنتی نه تنها نشان می‌دهد که این امیران ارتباطات خوبی با مرکز قدرت در استانبول داشتند، بلکه نشان می‌دهد که کاشی‌ها نقش مهمی در ساخت مشروعیت سیاسی و موقعیت اجتماعی در قاهره عثمانی اواسط قرن هجدهم داشتند. doi: http://dx.doi.org/10.5913/jarce.53.2017.a015 مجموعه کامل عکس ها و شکل ها را می توانید به صورت آنلاین در: https://opencontext.org/projects/2bc1f77d-fe36-41eb-99b9-c0261edb41 پیدا کنید.

مشاهده در منبع مرکز تحقیقات آمریکایی در مصر - ARCE

مرکز تحقیقات آمریکایی در مصر - ARCE

کاشی های عثمانی مسجد فکهانی قاهره /

نویسنده تونیسن، هانس.

نوع كتاب

زبان نامشخص

دیجیتال خیر

نسخه خطی خیر

کتابخانه مرکز تحقیقات آمریکایی در مصر - ARCE

شناسه دارایی کتابخانه Unknown

شماره ثبت 49142

محل کتابخانه کتابخانه ARCE

یادداشت‌ها در این مقاله، نویسنده مروری زمانی بر کاشی کاری دوره عثمانی در بناهای قاهره با تأکید بر مطالعه دقیق کاشی کاری یک بنای خاص ارائه می کند: مجموعه مسجد فکهانی در مرکز شهر تاریخی قاهره. فقدان یک مرور انتقادی از کاشی‌های مراکز تولید مختلف که در معماری کایرین استفاده می‌شوند، به طور مرتب به اسناد نادرست منجر می‌شود. کاشی‌هایی که اغلب به‌طور خودکار به ایزنیک نسبت داده می‌شوند، اغلب منشأهای متنوع‌تری هم در مکان و هم در دوره تولید دارند. بررسی اجمالی در این مقاله قصد دارد آگاهی از این وضعیت را افزایش دهد و یک جدول زمانی از کاشی‌ها از مراکز تولید مختلف ارائه کند که می‌تواند برای مطالعات متمرکزتر کاشی کاری در ساختمان‌های فردی مورد استفاده قرار گیرد. نویسنده در بخش دوم مقاله به کاشی کاری مجموعه مسجد فکهانی می پردازد. تمام کاشی های مورد استفاده در بازسازی این مسجد فاطمی در سال های 1735-1736 در استانبول توسط تکفور سرای تولید شده است؟ کارگاه های آموزشی در اواخر دهه 1720 و اوایل دهه 1730. این کاشی‌ها احتمالاً متعلق به دسته‌ای بزرگ‌تر از کاشی‌ها بوده‌اند که برای تزئین تعدادی از ساختمان‌هایی که توسط دو امیر قائرین، عثمان کتخدا القزدغلی و احمد کتخدا الخربوتلی ساخته یا بازسازی شده‌اند، استفاده می‌شده است. استفاده از کاشی‌های کارگاه‌های سلطنتی نه تنها نشان می‌دهد که این امیران ارتباطات خوبی با مرکز قدرت در استانبول داشتند، بلکه نشان می‌دهد که کاشی‌ها نقش مهمی در ساخت مشروعیت سیاسی و موقعیت اجتماعی در قاهره عثمانی اواسط قرن هجدهم داشتند. doi: http://dx.doi.org/10.5913/jarce.53.2017.a015 مجموعه کامل عکس ها و شکل ها را می توانید به صورت آنلاین در: https://opencontext.org/projects/2bc1f77d-fe36-41eb-99b9-c0261edb41 پیدا کنید.

متن نمونه در این مقاله، نویسنده مروری زمانی بر کاشی کاری دوره عثمانی در بناهای قاهره با تأکید بر مطالعه دقیق کاشی کاری یک بنای خاص ارائه می کند: مجموعه مسجد فکهانی در مرکز شهر تاریخی قاهره. فقدان یک مرور انتقادی از کاشی‌های مراکز تولید مختلف که در معماری کایرین استفاده می‌شوند، به طور مرتب به اسناد نادرست منجر می‌شود. کاشی‌هایی که اغلب به‌طور خودکار به ایزنیک نسبت داده می‌شوند، اغلب منشأهای متنوع‌تری هم در مکان و هم در دوره تولید دارند. بررسی اجمالی در این مقاله قصد دارد آگاهی از این وضعیت را افزایش دهد و یک جدول زمانی از کاشی‌ها از مراکز تولید مختلف ارائه کند که می‌تواند برای مطالعات متمرکزتر کاشی کاری در ساختمان‌های فردی مورد استفاده قرار گیرد. نویسنده در بخش دوم مقاله به کاشی کاری مجموعه مسجد فکهانی می پردازد. تمام کاشی های مورد استفاده در بازسازی این مسجد فاطمی در سال های 1735-1736 در استانبول توسط تکفور سرای تولید شده است؟ کارگاه های آموزشی در اواخر دهه 1720 و اوایل دهه 1730. این کاشی‌ها احتمالاً متعلق به دسته‌ای بزرگ‌تر از کاشی‌ها بوده‌اند که برای تزئین تعدادی از ساختمان‌هایی که توسط دو امیر قائرین، عثمان کتخدا القزدغلی و احمد کتخدا الخربوتلی ساخته یا بازسازی شده‌اند، استفاده می‌شده است. استفاده از کاشی‌های کارگاه‌های سلطنتی نه تنها نشان می‌دهد که این امیران ارتباطات خوبی با مرکز قدرت در استانبول داشتند، بلکه نشان می‌دهد که کاشی‌ها نقش مهمی در ساخت مشروعیت سیاسی و موقعیت اجتماعی در قاهره عثمانی اواسط قرن هجدهم داشتند. doi: http://dx.doi.org/10.5913/jarce.53.2017.a015 مجموعه کامل عکس ها و شکل ها را می توانید به صورت آنلاین در: https://opencontext.org/projects/2bc1f77d-fe36-41eb-99b9-c0261edb41 پیدا کنید.