بیاض شوق

عنوان بیاض شوق
نویسنده سگه رای ، لاله تن
موضوع شعر
نوع كتاب
زبان نامشخص
دیجیتال خیر
نسخه خطی خیر
تعداد صفحات 144
ابعاد فیزیکی ۶×۲۰ س م
کتابخانه: کتابخانه ملی ایران
شماره ثبت 8296125
محل کتابخانه کتابخانه فرهنگستان علوم روسیه
تاریخ ۱۲۴۲
یادداشت‌ها این مجموعه ادبی علاوه بر گزیده هایی از دیوانها و برخی اشعار هشت شاعر ایرانی قرنهای دوازدهم تا هجدهم شامل پنجم منظومه از شاعر نه چندان مشهور ایرانی در قرن هفدهم تا هجدهم میلادی می باشد. این اشعار دارای مضمون عرفانی و صوفیانه می باشد. این اثر شامل: I.«غزلها»، II.«منظومه های»: ۱. «بیمار و طبیب»، نویسنده میرزا محمد شریف اصفهاین هم دوره سلطان حسن صفوی (۱۷۲۲-۱۶۹۴میلادی) است. در عنوان آورده شده پیش از شعر، نویسنده به اشتباه شخصی به نام میرزا نصر ذكر شده است. این اثر [=مثنوی] ناقص [و تنها] شامل ۸۲ بیت است. ۲. «بهاریه»، نام دیگر این اثر ، مكالمه پیر و نوجوان است. نویسنده میرزا نصیرالدین محمد طبیب الحسینی اصفهانی، مشهور به میرزا محمد نصیر (تاریخ وفات اواخر سال ۱۱۹۱ قمری/ماه دسامبر سال ۱۷۷۷ تا ماه فوریه سال ۱۷۷۸ میلادی) اس. این بخش ناقص و شامل ۱۸۲ بیت است. (انجامه و چندین بیت در میانه آن وجود ندارد). ۳. «تعریف بلاد تفلیس»، نویسنده صفی خلخالی است. در این نسخه به توصیف شهر تفلیس پرداخته شده است. این شعر شامل شش بخش (۱۷۷ بیت) است. ۴.«چاه وصال» ، نویسنده [این مثنوی] ملا محمد مهدی گلپایگانی ملقب به شعله، شاعر قرن هجدهم میلادی است. (تاریخ تولد سالهای ۱۳-۱۷۱۲ میلادی) این بخش ناقص و شامل ۱۸۵ بیت است. ۵. «آتش پاره»، نویسنده این منظومه میرزا طوفان است. اینمنظومه در خصوص زیبایی مورد نظر دل شاعر، و درباره تاثیر این زیبایی بر اطرافیان و همچنین درباره رنجهای شاعر عاشق می باشد. این منظومه شامل ۶۵ بیت است.تدوین و گردآوری: موسسه فرهنگی پژوهشی الجواد
مشاهده در منبع کتابخانه ملی ایران کتابخانه ملی ایران - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
کتابخانه ملی ایران - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی کتابخانه ملی ایران

بیاض شوق

نویسنده سگه رای ، لاله تن
موضوع شعر
نوع كتاب
زبان نامشخص
دیجیتال خیر
نسخه خطی خیر
تعداد صفحات 144
ابعاد فیزیکی ۶×۲۰ س م
کتابخانه کتابخانه ملی ایران
شماره ثبت 8296125
محل کتابخانه کتابخانه فرهنگستان علوم روسیه
تاریخ ۱۲۴۲
یادداشت‌ها این مجموعه ادبی علاوه بر گزیده هایی از دیوانها و برخی اشعار هشت شاعر ایرانی قرنهای دوازدهم تا هجدهم شامل پنجم منظومه از شاعر نه چندان مشهور ایرانی در قرن هفدهم تا هجدهم میلادی می باشد. این اشعار دارای مضمون عرفانی و صوفیانه می باشد. این اثر شامل: I.«غزلها»، II.«منظومه های»: ۱. «بیمار و طبیب»، نویسنده میرزا محمد شریف اصفهاین هم دوره سلطان حسن صفوی (۱۷۲۲-۱۶۹۴میلادی) است. در عنوان آورده شده پیش از شعر، نویسنده به اشتباه شخصی به نام میرزا نصر ذكر شده است. این اثر [=مثنوی] ناقص [و تنها] شامل ۸۲ بیت است. ۲. «بهاریه»، نام دیگر این اثر ، مكالمه پیر و نوجوان است. نویسنده میرزا نصیرالدین محمد طبیب الحسینی اصفهانی، مشهور به میرزا محمد نصیر (تاریخ وفات اواخر سال ۱۱۹۱ قمری/ماه دسامبر سال ۱۷۷۷ تا ماه فوریه سال ۱۷۷۸ میلادی) اس. این بخش ناقص و شامل ۱۸۲ بیت است. (انجامه و چندین بیت در میانه آن وجود ندارد). ۳. «تعریف بلاد تفلیس»، نویسنده صفی خلخالی است. در این نسخه به توصیف شهر تفلیس پرداخته شده است. این شعر شامل شش بخش (۱۷۷ بیت) است. ۴.«چاه وصال» ، نویسنده [این مثنوی] ملا محمد مهدی گلپایگانی ملقب به شعله، شاعر قرن هجدهم میلادی است. (تاریخ تولد سالهای ۱۳-۱۷۱۲ میلادی) این بخش ناقص و شامل ۱۸۵ بیت است. ۵. «آتش پاره»، نویسنده این منظومه میرزا طوفان است. اینمنظومه در خصوص زیبایی مورد نظر دل شاعر، و درباره تاثیر این زیبایی بر اطرافیان و همچنین درباره رنجهای شاعر عاشق می باشد. این منظومه شامل ۶۵ بیت است.تدوین و گردآوری: موسسه فرهنگی پژوهشی الجواد
کتابخانه ملی ایران - موتور جستجوی نسخه های خطی عثمانی
کتابخانه ملی ایران شما در حال هدایت مجدد هستید...

لطفاً صبر کنید