نویسنده
ابن حمدان، سلیمان بن عبدالرحمن بن محمد، م. 1397 ق.
نویسنده اورجینال
ابن حمدان، سليمان بن عبد الرحمن بن محمد، ت هـ
تاریخ انتشار
قدمت آن به سال 14 هجری قمری می رسد.
محل انتشار
-
ابن حمدان، سلیمان بن عبدالرحمن بن محمد، م. 1397 ق.
موضوع
ترجمه ها و شجره نامه ها
نوع
kitap
زبان
عربی
دیجیتال
بله
نسخه خطی
بله
تعداد صفحات
57
ابعاد فیزیکی
عدد الأوراق : 57 ؛ عدد الأسطر : مختلف ؛ المقاس : 22 × 14 سم.
کتابخانه
کتابخانه ملی ملک فهد
شماره ثبت
34a831ec-245a-4531-9ee2-d82ad6039fe7
محل کتابخانه
دانشگاه اسلامی امام محمد بن سعود
تاریخ
قدمت آن به سال 14 هجری قمری می رسد.
یادداشتها
نسخه ای مدرن و ناقص به خط شیخ سلیمان بن عبدالرحمن بن حمدان. به نظر می رسد که او نویسنده کتاب بوده است. او آن را از آنچه که به نظر می رسد پیش نویس او است کپی کرد. او تعداد زیادی کاغذ سفید و کاغذهای پراکنده بین ترجمه ها گذاشت تا بعداً پر کند، اما نتوانست. او مقدمه خود را بر روی کاغذ 10b آغاز کرد و آنچه را که بعد از 12b آمده بود تا 20b خالی گذاشت. ترجمه ها از حرف الف در سال 20 ب و بعد از آن به حرف عین شروع شد و ترجمه علی بن عبدالله بن جعفر را به پایان رساند. ابن نجیج بن المدینی که آن را از کتاب طبقات الحنبلی فیراء (صفحه 225) استنساخ کرده و به شماره 211 ترجمه شده است. متن را با مرکب تیره و آبکی و سیاه نوشته و نسخ کننده یک بار مرکب سرخ را در شرح ترجمه احمد بن حُمَذیّب عَلَیْفُلَهُ عَلَیْهِ [احمد بن حُمَذِیْجَعُ الْعَلَیْجِ عَلَیْهِ] عَلَیْهِم. بروشور حدیث که زیر آن با جوهر آبی کمرنگ خط کشیده شده است. تذکر: دوست و محقق و محققم عبدالرحمن بن سلیمان العثیمین عبدالهادی، مکتبة الخنجی قاهره، 1407ق، صفحه 76 می گوید: ((سپس شیخ سلیمان بن عبدالرحمن بن محمد بن حمدان (1322-1397) یکی از مؤلفان ما. کتابی در باب طبقات حنبلی، ولی من پیدا نکردم، شاید نزد ورثه او باشد))، پس این است؟؟؟
Metin Başı (İncipit)
((الحمد لله الذي أمر بالتفقه في الدين ... أما بعد فإن الفقه في الدين من أفضل ما يتنافس فيه ويطلب ويثابر على السعي في تحصيله ويرغب ... وقد فاز بهذه الفضيلة الصدر الأول ومن على نقلهم وفهمهم في النصوص المعول ... وكان من أمثلهم وأصوبهم طريقة الإمام الرباني والصديق الثاني أحمد بن حنبل الشيباني ...)).
Yazı Tipi
رقعة تدويني
Metin Sonu (Explicit)
((... علي بن عبد الله بن جعفر بن نجيح بن المديني أبو الحسن الحافظ الإمام المبرز حدث عن حماد بن زيد وسفيان بن عيينة ويحيى بن سعيد القطان والإمام أحمد وغيرهم )).
